De jacht op een Kids-ID

vrijdag 28 mei 2010


Er is al heel wat over geblogd. Hier en hier en hier kon u ook al wat ergernissen en tips allerhande lezen. Ik was gewaarschuwd, en toch ergerde ik mij te pletter.

Na schooltijd spurtte ik naar het gemeentehuis. Dat leek me een goed idee. Dichter dan een bezoekje aan de Zuid en minder druk. Dat klopte al allebei. So far, so good. En toen begon het.
* het mens/dienstdoende ambtenaar vond de kwaliteit van de foto's niet goed. De resolutie was hier het probleem niet, maar de achtergrond, die was niet wit genoeg. Kan zijn. Edoch. In vergelijking met de foto van haar dochter, zagen mijn kinderen er wel uit zoals ze echt zijn. Wat is dan het belangrijkste? Enfin, 'Brussel' zou daarover beslissen. Zucht.
* En wederom 'zucht', want Het. Ging. Tergend. Traag. Ik kan me niet herinneren dat ik op de Zuid ooit die bedenking heb gemaakt, maar nu bewogen en spraken die beambten werkelijk in slow motion. Hallucinant. Grappig bijna, ware het niet dat het niet echt goede reclame is voor onze ambtenarij.
* En de kers op de taart? Wel, mevrouw was wel zo vriendelijk om uit te leggen hoe die Kids-ID functioneerde. Maar hoe houdt een lagereschoolkind dat zijn vakantie grotendeels in zwembroek doorbrengt in godsnaam een Kids-ID op zak? Om van kleuters en baby's nog maar te zwijgen. Heeft iemand daar eigenlijk over nagedacht? Of ben ik gewoon de enige die het hele systeem niet begrijpt? En toen wist mevrouw ook helemaal niets meer te zeggen.

4 opmerkingen:

  1. Aha! Ik snap het ook niet! Ik heb via internet een aantal noodnummers doorgegeven maar inderdaad: die kaart heeft een kind toch niet op zak! Als ik wegga naar de dierentuin ofzo zorg ik gewoon dat ze een armbandje of een briefje bij zich hebben met mijn gsm-nummer erop. Dat werkt beter dan zo'n kaart met een stomme foto! (Bij die van ons zijn de foto's erop spuuglelijk!)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik ben al blij dat ik niet de enige ben :-)
    En zo'n armbandjes heb ik ook. Of het nummer gewoon aan de binnenkant van hun onderarm schrijven kan ook wel eens helpen.
    Onze foto's zijn wel mooi, vind ik, maar of ze goed genoeg zullen zijn voor 'Brussel'?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het is inderdaad zo enerverend dat het hilarisch wordt. Ik heb zo eens een halve woensdagmiddag in het plaatselijke dienstencentrum doorgebracht met Nora (2,5 jaar - meet moet je niet weten zeker). Toen het eindelijk mijn beurt was zei de loketbediende "moh madam, ebt gij ier zo lang met uw kindje moeten wachten? Eeft er u ne keer niemand voorgelaten?"

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Maar allé, No-Re-Mi, dat meen je niet! Vreselijk!
    Ik ben daar tien voor vier binnengevallen, bang dat ze al aan het inpakken zouden zijn, en er was daar geen kat. Na mij zijn er zeker nog 5 mensen aangekomen, dus ze hebben goed mogen overwerken :-)

    BeantwoordenVerwijderen