Kerstkaartjes

woensdag 29 december 2010


Ik hou niet van kerst. Voilà, nu weet u het. Ik hou wel van vakantie, maar niet van die opgefokte sfeer. Zo van gezellig moeten doen, veel eten, bergen cadeautjes en ik hou zéker niet van op het laatste moment de stad nog te moeten ingaan. Ik sla in de loop van het jaar tal van cadeautjes in en verberg die in de cadeautjeskist. Geen een die daar in durft te kijken.

De kerstboom is de eigendom van de kinderen. Een plastic ding, jawel. Omdat de oudste het - 7 jaar geleden - wel fijn vond om die boom te herdecoreren als we net niet keken. Om ecologischer te zijn dan elk jaar een klein omgehakt boompje moet hij 17 jaar meegaan. We zitten bijna aan de helft en hij ziet er nog altijd even lelijk uit, maar dat kon u vast wel denken.

Dit jaar dacht ik voorzienig te zijn. Het idee voor kerstkaartjes zat al weken in mijn hoofd. Al ben ik niet zo'n schrijver. Een kaartje sturen met 'vrolijk kerstfeest' dat is niet moeilijk, maar voor iedereen een persoonlijke wens voorzien, daarvoor moet het helder zijn in mijn hoofd en dat is het op dit moment absoluut niet. De vakantie begint zijn tol te eisen, vrees ik.

Maar die kaartjes dus. Die zagen er in mijn hoofd ongeveer zo uit. Maar dan met nog meer vilten sneeuw in allerlei kleurtjes. Maar ik had al snel door dat een vreselijke kliederboel ging worden en dus liet ik het maar zo.

kerstkaartjes

En voor u allen, een - laat - vrolijk kerstfeest en een - vroeg - gelukkig nieuw jaar.

Fruit voor een klein vogeltje

maandag 27 december 2010


Mus verwacht haar vierde mussenkindje. Dat op zich verdient al iets, maar zij was zo gul om te ruilen voor een prachtige print. Zoals geweten ben ik geen krak in afwerken. Niet dat het niet proper is, ik stel het gewoon vaak uit. Voor baby Mus hoefde ik nog enkel de tailleband aan het rokje te naaien.
Nu het jaar ten einde loopt, wil ik schoon schip maken in mijn hoofd én op mijn naaitafel. Alle vestjes de deur uit, de swaps op de post. Voor haar geen zachtroze en pastelblauw, dacht ik zo. Dus werd het een fruitig babysetje. Misschien wordt het wel een meisje met blozende appelwangetjes?

voormus

En terwijl hier vijf kindertjes de ene kant van het huis overhoop haalden, ruimde ik mijn eigen kant op. Ik ben klaar voor de volgende projecten!

Daaa-aag, kleurrijke vestjes van me!

zondag 26 december 2010


Jullie vonden ze precies wel te doen, die vestjes. Ik moest glimlachen om zoveel enthousiasme.

Voor zij die het ook eens wilen proberen... De patroon van de vestjes komt uit een Japans boekje en de werkwijze is dezelfde als deze die Tante Hilde hier zo mooi uitlegt. Ideaal voor zij die - net als ik - kop noch staart krijgen aan de werkwijze van Mme Zsazsa.

De knollekes trokken briefjes en deze namen kwamen uit de trommel:

Winnaars give-away

Stuur me een mailtje met je gegevens en het vestje komt jouw richting uit.

Voor zij die niet wonnen, niet getreurd, ik ben altijd te verleiden tot een ruil.

We ♥ Bulles Bleues

woensdag 22 december 2010


Er was een tijd dat ik smoor was op de Bulles Bleues van Petit Pan. Ik bewaarde het lapje als een kostbare schat. Zij was zo attent om er een ritstasje van te maken dat bij deze swap hoorde. Zo had ik mijn Bulles Bleues altijd bij me.

Shirt in Bulles Bleues

Toen brak er een tijd aan dat ik me niet meer kon herinneren waarom ik ook zo gevallen was voor dat stofje. De creaties die ik erin zag verschijnen waren mooi, maar niet dàt wat ik wilde. Het bleef liggen, maandenlang, tot ik aan het vestjesproject begon. De bulles gingen zo mooi samen met de rode fleece. Ik werd op slag weer verliefd.

Shirt in Bulles Bleues

En toen, toen wist ik het. Toen ik al drie vestjes had geknipt en mijn lap al serieus geslonken was, toen wist ik het. Een hemd zou het worden. Ik mat en tekende en het paste. Nét. Alleen had ik zitten knoeien met het patroon en vergat ik 1 patroondeel te vergroten, waardoor ik een stuk tekort had. Gelukkig was een reddende engel heel nabij.

Shirt in Bulles Bleues

De zoon trok het meteen aan. Zonder trui. In korte mouwen. Naar eigen zeggen heeft hij altijd een kacheltje branden in zijn buik. Al is een tikje ijdelheid hem ook niet vreemd. Zie nu die haren, die mogen absoluut niet geknipt worden. Kent u toevallig een goede kapper in het Gentse die eens géén 'standaardkopkes' knipt?

En wat u ook mag zeggen: zet ik de borstzakjes wat lager? Ik nam een gekocht hemd om de hoogte te bepalen, maar het lijkt me wel erg hoog. En dat is dan werkelijk het allerlaatste wat ik met die bulles doe. Een mens zou van minder scheel gaan zien.

De list met het hemd

maandag 20 december 2010


Hoe krijgt ge uw kinders na schooltijd zonder protesteren mee naar huis als ze eigenlijk liever nog wat bij hun vrienden in de studie blijven? U spreekt de woorden: "Zoon, ik heb een hemd gemaakt voor u." It does the trick, ik kan het u garanderen.

Eigenlijk was het (half) gelogen. Ik had het hemd zeker twee maanden geleden al in elkaar gestoken, maar had er met geen woord over gerept. Zoals zo vaak twijfel ik vaak over stoffenkeuzes en ik hààt de afwerking. En dan blijft het liggen. Het gat dat in de stof zat, droeg daar ook aan bij, dat geef ik toe. Vraag me niet hoe het komt, dat gat, het kwam zo van de rol. Dat zal me leren om patroondelen te knippen in het halfdonker.

hemdbeer4

Het patroon komt uit een Burda van het gezegende jaar 1977. Niet helemaal je dat, maar het was het enige maat 134 patroon dat ik had liggen. Het stofje had ik ooit voor mezelf gekocht, maar toen ik mama P. in de weer zag met haar kleurenkaart, realiseerde ik me dat dit stofje helemaal niet bij mijn 'type' hoorde. Exit mijn stapel, dus.

hemdbeer3

Het was een proefhemd, want een patroon uit 1977, dat wilde ik toch eerst eens testen, maar omdat je sommige vaardigheden niet genoeg kan oefenen werkte ik het helemaal af. Omzomen, sluitbiezen, zakje, knoopsgaten maken, knopen aannaaien, voor mij het vervelende werk. Het gat moet ik nog camoufleren. Als u een idee hebt, houdt u dan absoluut niet in.

hemdbeer

Schoonheidsfouten galore, dus. Maar gezien het ook niet echt zoons kleurencombinatie is weet ik niet of dit hemd vaak de kast uit zal komen. Toch niet als hij kan kiezen tussen dit en het hemd dat ik dit weekend maakte. Ah ja, geen een zonder twee. Ik ontdekte de voordelen van bandwerk, maar dat had u wel door. En het tweede hemd is oneindig veel mooier, ik verzeker het u. Maar dat is voor de volgende keer.

*Edit: het gat, of eigenlijk de gaten. Een lang en een kleintje. Inderdaad op de rug, dus nog te camoufleren, hoop ik.

Het gat op de rug.

Vestjes, the sequel

zaterdag 18 december 2010


Ik kon het niet laten. Ik kende nog zoveel kindjes en buikbaby's die ik blij kon maken met een vestje. Dus produceerde ik er nog wat, zo tussen het ineensteken van mijn eigen rok en de hemden van de zoon door. Ja, u hoort het goed, hier werd deze week wel effectief gewerkt. Alleen niet afgewerkt, maar dat komt. Gauw.

U ziet het beloofde vestje voor Nand, eentje voor een dochter van Vertellementen, die zich vanaf nu Madame laat noemen, eentje voor buikbaby ? en broer O. en de uiltjes werden met zorg uitgekozen door mijn eigen kleine helpertje.

Presents

Ik moet u niet zeggen, zeker, dat ik vrolijk word als ik al die kleuren op mijn tafel zie liggen? Eat this, winterdepressie!

Vestjes voor kleine mensjes

zondag 12 december 2010


Omdat jullie zo massaal reageerden op mijn vraag en bovendien ook nog eens ongemeen lief waren, kon ik niet anders dan mijn gulle periode nog wat te verlengen. Sommige wensen waren makkelijk te vervullen; een koffietje drinken (yes, please!), wat uitleg geven, een eerste ontmoeting, een blogmeet... Dat valt allemaal te regelen. U mailt mij maar met een voorstel.

Dan de naaisels... De hemdekes waren precies in trek. Dat is waarlijks niet zo moeilijk. Ik maakte mijn eerste hemdje toen ik amper 3 maand naaide. Alleen zijn hemdjes wel wat werk en bezondig ik me geregeld aan uitstelgedrag. Een aantal onafgewerkte exemplaren slingeren hier zo al weken doelloos rond... En omdat ik deze keer meer dan een kindeke wilde verrassen, koos ik voor een (relatief) snel klaar, maar heel fijn project. Ik maakte een hele reeks van 't zelfde. Bandwerk. Sommige mensen hadden nog iets van mij te goed (Nandje, nummer 8 is voor jou), sommigen kregen zomaar iets, en mijn kinders vielen uiteraard ook in de prijzen. Hier geen schaap of beer, maar lekker zachte fleece en wolvilt.

Stapel vestjes

Details

Ik koos dus een hele hoop stofjes uit en combineerde erop los. Het Lief vroeg langs zijn neus weg of ik half blogland zou bevoorraden. Helaas. Drie vestjes hebben al een eigenaar, vier ervan zijn voor jullie. Nummers 2 - 4 -6 en 7 wachten op een nieuwe eigenaar. Twee in maatje 74-80 (6 en 7) en twee in maatje 86-92 (2 en 4). Ik hoor het wel als er iets bij zit dat u bevalt.
Mocht u niet 'anoniem' kunnen reageren, stuur me een mailtje en ik zwier u erbij. En is uw kroost deze maten al ontgroeid, uw neefjes, nichtjes, vriendjes, metekindjes of buikbaby's mogen ook hun kans wagen.

Aan u de keus

U hebt exact twee weken de tijd om uw keuze door te geven. Op 26 december bepalen vier onschuldige handjes de gelukkigen.

Reclame maken hoeft niet, volgen ook niet, al streelt het wel het ego *wink*.

De muts

dinsdag 7 december 2010


Zo halverwege september begon ik een muts te haken voor de jongste. Ik had net z'n winterjas gekocht en had dat graag geaccordeerd met een leuke muts. Toen ik een soortement kakikleurige wol zag die perfect bij de jas paste haalde ik het nodige in huis. YouTube hielp me op weg en dat was nodig, want de afgelopen 20 jaar had ik geen haakpen meer van dichtbij gezien. YouTuben en haken tegelijk, thank god I'm a woman!

Het ging vlot, heel vlot. Tot ik bedacht dat het ding precies wel wat groot uitviel. Veel te groot voor het hoofd van mijn liliputter. Dus trok ik alles weer uit en begon opnieuw. Ik haakte mijn bol op, kocht een nieuwe, bedacht dat het toch wel een dure muts zou worden, bedacht dat het precies toch weer wat groot ging worden, stopte de hele handel in een schoon zakske en borg alles mooi op in de kast.

Tot nu. De muts was zo goed als af. Mijn oren vroren er vorige week ook zo goed als af. En wat is er beter dan een prijzige halfafgewerkte muts? Jawel, een prijzige afgewerkte muts!
En probeert u alstublieft niet gek te kijken als u me spot met een pineapple stitch hat op? En ja, u mag goeiedag zeggen.

muts

Zomaar, gratis ende voor niets

vrijdag 3 december 2010


In tijden van cadeautjes komt ieder huishouden wel tot de conclusie dat het nu wel genoeg is. Genoeg speelgoed, genoeg kleren. Zo ook hier. De kinderen hebben niets meer nodig. Rokken genoeg, hemden genoeg, broeken genoeg, alles genoeg. En toch kan ik het niet laten om stofjes te kopen. Omdat ze zo mooi zijn. Kleur voor mijn interieur. En mijn gemoed. Voedsel voor mijn ziel. Een grote dosis kleur in dat koud en donker en somber weer. Weer waar ik dus absoluut niet tegen kan en alles aan moet doen om tegen februari niet in een winterdepressie te verzeilen.

Ik wilde dus weer iets naaien voor iemand anders. Zonder verplichtingen. Zonder dat ze erom had gevraagd, maar gewoon, omdat ik daar zin in had. En net toen ik eraan begonnen was, zag ik mezelf opduiken in het lijstje mensen die ze ter gelegenheid van haar zesde blogverjaardag vermeldde.
Het zijn die kleine dingen die het zo fijn maken, hier in blogland. Net zo toen ik las dat zij naast me had gestaan in de Colruyt en niets had durven te zeggen. Ik hoop dat ze het de volgende keer wel doet.

Over het stofje had ik zwaar mijn twijfels. Ik vond het mooi op het scherm, minder in mijn handen. Het zou een jurkje worden, maar ik ben bang van jurkjes, dus bleef het liggen. En toen werd het drie rokjes en vond ik het toch weer mooi.

Fruit skirt 2

fruitskirt

Fruit skirt 1

Zou u ook graag eens iets krijgen van mij? Zomaar gratis ende voor niets? Zo ja, wat dan?