Lazy days pak voor luie vakantiedagen

donderdag 29 december 2011


"En, veel plannen voor de vakantie?" vroeg men mij steevast de afgelopen weken. Ik antwoordde ontkennend, want buiten vriendin N. op logement, vriendjes van de kinderen op logement en wat peter&meterbezoekjes staat hier bitter weinig op het programma. Deze week ben ik ook even een alleenstaande moeder, dus we doen het lekker rustig aan. In mijn hoofd staat 'niet naaien' geprogrammeerd en dat brengt rust. Het hoéft niet per se, deze week. In plaats daarvan spelen we spelletjes, lezen we samen boeken, kijken we naar een film en kleuren we ons te pletter. En schooltje spelen, dat doen we ook. Kwestie van het toch niet te verleren.

Maar thuis zijn, dat is ook lang rondlopen in pyjama. Lang, als in de hele dag als het even kan. En dus zijn er véél pyjama's nodig. Deze was al een eindje zo goed als af. Vijf minuten naaien deed mijn dochter tevreden glimlachen. Het werd een overslagt-shirt, iets meisjesachtig, maar toch wat diep gedecolleteerd. Met de hand op het hart beloofde ze haar borstjes niet uit haar overslagshirt te laten floepen.

De stof was mijn allereerste tricootje, nog van voor er sprake was van overlock of tricothype, uiteraard hiervandaan. Van het restje maakte ik nog een babyshirtje. I ♥ boothalzen.
En Rosalie, ook nog steeds een beetje haar kindje, mocht uiteraard niet ontbreken.

pyjamapyjamapyjamaboothals

All the way voor het nieuwe jaar

zaterdag 24 december 2011


"Hebben jullie geen foto als kerstkaartje?" vroeg mijn moeder deze week. Ze had het moeten weten, want sinds de 'ik zet mijn kinders op een kerstkaartje' traditie begon heb ik elk jaar mooi de andere kant opgekeken. Ik begrijp dat sommige mensen dat leuk vinden, maar ik zet liever wat tekst op een kaartje dan mijn kinderen. Een traditie die blijkbaar ook voorgoed is afgesloten.

Soit. Mijn kaartjes waren ook dit jaar gekochte of zelfgemaakte exemplaren met wat (meer of minder) tekst, the usual stuff, dus. Tot mijn kinderen zelf vroegen of ze alledrie op de foto mochten. Mét het bordje. (Nog steeds een hit, trouwens, Ilse.) En wat kunnen we in deze tijden beter op het bordje schrijven dan een wens?

Zoals u kunt zien had het nogal wat voeten in de aarde. De jongste net iets te ziek, de oudsten net iets te enthousiast. En voor 1 keer gaan we ook all the way. Alledrie in hetzelfde shirt. Dit is een unicum, geloof mij.

Bedankt voor al jullie lieve reacties dit jaar. We zien jullie hier graag volgend jaar even talrijk en enthousiast terug.

wensenwensen2wensen3 copymeisje

Een handdoek, zegt hij.
Ge zult dat dragen, zeg ik.

dinsdag 20 december 2011


Een tijdje geleden kocht ik dit Metsola stofje bij de sympathiekste jongensstoffenwinkel in Nederland. Ik had de tractors al lang in mijn mandje zitten, maar toen ze zo sympathiek waren om een Van Katoen actie op het getouw te zetten, laadde ik mijn mandje nog wat voller en was dat klikken op 'verzenden' slechts een kwestie van seconden.

Het is een sponske, en de zoon keek aanvankelijk nogal bedenkelijk. Zijn exacte woorden: "Dat is gelijk een handdoek." Njet dus. Maar ha, moeders zijn volhardend en gepaaid met de belofte van een stevige knuffel en een kus - benieuwd hoe lang dat nog zal pakken - trok hij het toch aan. En wel voor 48 uur. Luie weekends, weetwel.

De spons van de broeken komt van bij Pauli. Een Leuvense stoffenwinkel waar ik - als ik mijn blogcollega's mag geloven - dringend eens naartoe moet. De voorraad is al serieus geslonken, want zoals u ziet maakte ik twee broeken bij 1 trui. Omdat de broeken steevast sneller, euh, wel, vuil zijn. Is dat bij uw driejarigen ook nog nodig, extra broeken?

Maar kijk, het kind heeft eens een deftige pyjama, en was daar doodcontent mee. How sweet life is at the age of three.

spons1Handmade metsola shirtHandmade metsola shirtspons

Alternatieve kerstversiering

vrijdag 16 december 2011


Kerstversiering is niet zo mijn ding. Een boom al helemaal niet. De boom opzetten en versieren is sinds enkele jaren volledig het departement van de kinderen. U kunt dus al denken hoe 'kunstig' die er uit ziet. Ik stel het boomzetten steevast altijd zo lang mogelijk uit en hij kan ook niet snel genoeg weg zijn. En net omdat ik niet zo'n boommens ben, investeer ik ook maar matig in kerstversiering. Denk 'plastic' en 'vilt', want ook dit jaar was het ding nog niet opgetuigd of er steeg al gejammer op wegens 'een gebroken ijspegel'. Tja.

Maar kijk, dit jaar maakten we de versiering zelf. Wellicht houdt die het ook maar een jaartje uit, maar dat geeft niet, want 25.000 andere Hama parels liggen al te wachten om warm te worden.

Naast de strijkparels mocht ook deze vilten slinger in de boom en verder een heleboel lichtjes.

Dit is wat we samen produceerden.

sterrenhartjeskerststerren_nordickerststerren

De productie van de dochter, die lak had aan kerstkleuren en duidelijk heel erg into hartjes is.

kersthartjes


En dan een mottige foto van een mottige boom. Ja. I told ya.

boom

Pakjestijd

dinsdag 13 december 2011


't Is pakjestijd. Alweer. Een tijd waar menig mens naar uitkijkt. Behalve ikzelf, zo lijkt het wel. Natuurlijk krijg ik ook wel eens graag een cadeautje, maar ook weer niet te vaak. Alleen al het uitzoeken van en verlangen naar een cadeautje is zo leuk. Soms nog leuker dan het hebben zelf.
Maar ja, soms kan je er niet onderuit. Dan vraagt men lijstjes. En weet ik zo op het eerste gezicht niets te schrijven. Sinds dit jaar is dat veranderd. Nu wijs ik lijstjesvragers onmiddellijk door naar mijn Pinterest bord. Mochten ze me nog niet goed kennen, dan is dat op die manier op slag verholpen.

Hier enkele favorieten, maar weet, in mijn hoofd is de lijst eindeloos.

pakjes

1. Theekan Jansen+co 2. Boekenplank Presse Citron 3. Weegschaal Dille & Kamille 4. Coffee table Linde Hermans for Mooz
5. Transit brievenbus Centrifuge Design 6. Vilten krantenbak Muuto 7. Old news tijdschriftenbak Creatables 8. Don't Leave Me tabel Thomas Bentzen for Hay
9. Monthly Measure Calendar Sebastian Bergne 10. Coat rack Peter van de Water 11. Castle Logix Smart Games 12. Keukenwekker via House 8810
13. Kussens Mengsel 14. Melamine bekers Rice 15. Kinderstoelen van Robin Day via Winter's Moon 16. PlasmaCar voor iedereen van 2 tot 88 jaar
17. Komono watch 18. Ring Karen Kenniz 19. Boekenkast Jenk Design
20. Of misschien toch maar gewoon een bon uit mijn favoriete stoffenwinkel?

Aaaah, ik weet toch gewoon helemaal niet wat ik wil. Jullie wel? Wat zetten jullie met stip bovenaan je wishlist?

Mijn zieke zoon

zaterdag 10 december 2011


Je kleine lijf voelt warm. Je wangen rood. Dicht tegen me aan kruip je. Je rolt je in een bolletje en plakt je koortsige lijf tegen mijn koude. Je nestelt je in het holletje van mijn arm. Jij zoekt, het voelt vertrouwd. Je snuft, snurkt, snottert, snuffelt. Woorden die jouw geluid vatten, bestaan die wel? Ik vind er geen.
Je mag in het grote bed slapen, al een hele week lang. Het maakt je rustig. Ik schuif mijn arm onder je nek en til je hoofd op mijn schouder. Je warme voetjes zoeken hun weg tussen mijn dijen. Heen en weer gaan ze. Altijd. Flashback naar je babytijd. Je neus vlak bij mijn borst. Mijn koude hand neemt je zachte, blote voetje vast. Je trekt het weg en zoekt een warmer plekje. Opnieuw en opnieuw gaat het, tot mijn hand warm genoeg is en ik zachtjes met je kleine tenen speel. We zijn een, vannacht. Een hoopje warmte. Ik fluister: "Slaap zacht, kleine Felix," en schrik als je in je halfslaap antwoordt: "Slaap zacht, kleine mama."
Ik glimlach en kan niet slapen. Je wordt groot, kleintje, maar ziek ben je weer even mijn baby.

Kussen onder de kerstboom

dinsdag 6 december 2011


Neen, er staat nog geen boom, ook al hebben ze er al om gevraagd. Toch zijn er al pakjes. Of beter: een groot pak. Voor de zoon. Die nu al bijna barst van nieuwsgierigheid.

Het zat zo. Ruim een jaar geleden kocht ik 10 kussentjes bij Ikea (die toen blijkbaar slechts de helft kostten van nu, hm). Die bleven al die tijd hoogst onpraktisch in de kast gepropt. En vielen er gegarandeerd uit als ik net iets van die plank nodig had. Toen kwamen er stoffen. Mooie stoffen, van mijn favoriete jongens'manufacturer ' Riley Blake. Dit hemdje is nog steeds mijn absolute favoriet uit mijn hemdjesmaaksels. Het past nog nét. En toen kwam een portie moed. Een vrij hoofd. Zin. En op de dag dat het sintspeelgoed mijn kinderen een hele dag bezig hield, produceerde ik in het geniep een stapel kussenhoezen. Voor de leeshoek die ik hem al zo lang beloofd had.

kussens Eindeloos veel paspelkussens kussens

Maar of hij er nu liever van gaat lezen?
Enthousiast doen over 'klassiekers' uit mijn tijd, zou dat helpen?
Ideeën voor 8 - o, excuseer - bijna 9-jarigen zijn ook altijd welkom.

De broek waar de dochter van achterover viel.

zondag 4 december 2011


Als er nog geen patent staat op het maken van te grote kledingstukken, dan ga ik dat eens aanvragen, denk ik. Ik lijk daar wel het alleenheersschap over te hebben. Als ik voor mijn jongste kinderen geen kledingstukken wil maken met patronen die eigenlijk bedoeld zijn voor kinderen die 6 maten kleiner zijn, dan moet ik steevast zwaar sleutelen aan het patroon.

Deze keer liet ik het Made patroon achterwege en ging resoluut voor dit Japans patroon. Helaas. Sakkert ende zucht. De 110 is voor de dochter van 110 nog steeds veel te wijd. En te kort. Pijpen verlengen: check.

Ik viel als een blok voor deze broek. De dochter viel ook achterover, maar dan van ontsteltenis. Zij? Een autobroek? Maar tijdens het maakproces draaide ze bij. Laat ons zeggen... vooral omdat ze dan haar rode laarsjes mocht aandoen, maar kom, ze zal hem dragen. Zegt ze. Ooit. Als ze nog wat gegroeid is.

autobroekautobroek

De poep van de dochter zonder poep. Met een zakje dat doorloopt. Waarachtig.

autobroekautobroek

Iemand een écht goed broekenpatroon voor dunne kindertjes? Of bestaat dat gewoon niet?

En nu ik toch aan het vragen ben... Kent iemand de oorzaak van witte strepen/kreuken op stof? (zie de lijn rechtsonder de knoop) Ik las er vorige week bij iemand over, maar ik weet niet meer bij wie. Laat staan dat ik de oplossing ken. Als u de magische formule kent, deel die dan met mij.

autobroek

♥ kopjes + koffie ♥

vrijdag 2 december 2011


Als het handgemaakt, sober, en betaalbaar is, dan zijn we hier snel voor een portie design te vinden. Helaas gaan 'design' en 'betaalbaar' niet altijd hand in hand. Maar zoals u wel weet is design meer dan alleen meubelen. Ook kleine dingen kunnen mijn hart een sprongetje laten maken. Iets kleins, zoals een kopje, bijvoorbeeld.

Voor kopjes heb ik ook een zwak. Guilty as charged. Yup. Mijn kopjeskast bestaat voornamelijk uit duo's, af en toe uit kwartetten. Als u hier komt eten, hebt u hoogstwaarschijnlijk bij het koffiegebeuren een andere kop dan uw buur. Niet goed voor bepaalde neurotische huisgenoten, maar kom, een tikkeltje nonchalance, dat is charmant.

Vorige zondag, op de Vitrine in Brugge, tikte ik deze beauties op de kop. Twee koppen van de hand van helen b.. Als ik nu zou gaan samenwonen, ik kocht dit als 'schoon servies'. Het design is sober, de tekeningen zijn grappig en lief. Kopjes met een ziel én een knipoog, elke ochtend bij de koffie. Als dat geen goed begin van de dag is.

cups by helen b.cups by helen b.cups by helen b.

U kunt helen b. hier vinden. Ga zeker eens kijken, ze heeft nog veel meer moois.

Fatal attraction

maandag 28 november 2011


Sommige samenwerkingen zijn schadelijk. U kunt zich daar vast wel iets bij voorstellen. In mijn geval is de samenwerking tussen Moulinsart en Delacre een regelrechte aanslag op mijn vetpercentage. Het tempo waarop ze samenwerken, dat is voor mij niet gezond. Waarom die kleurrijke blikken dozen nu ook vol moeten zitten met koek is mij een raadsel. Ik zou ze ook leeg kopen. Die kleuren, die klare lijn...

Ik ben al 25 jaar zwaar fan van Hergé, van zijn verhalen, zijn tekeningen, zijn kleuren. Zoveel herinneringen zijn verbonden met Hergé en Kuifje, er zat zelfs een thesis in over het onderwerp. Ik kan het dus niet laten om deze dozen in huis te halen. Mijn zoete zonde...

En u, hebt u ook zoiets waar u niet aan kan weerstaan? Wat u telkens weer in huis moet halen ook al weet je dat je het niet nodig hebt? Toe, zeg ja, en sus mijn geweten.

delacre

Oon in dertig vragen

vrijdag 25 november 2011


Ik had mij er tijdsgewijs inderdaad beter van af gemaakt met 10 nutteloze weetjes, maar zo eens in uw eigen hoofd grasduinen, dat strekt tot aanbevelen. U vraagt, wij draaien. Oon in dertig vragen.

1. Ge moogt mij altijd vertellen wat er zoal in uw potten pruttelt.
Om het met de woorden van Frieda Van Wijck te zeggen: "Ik kook niet, ik maak eten klaar." Mijn Lief zegt dat al jaren, en ik moet hem gelijk geven. Ik eet graag koude dingen. Boterhammen, fruit, slaatjes. Warm eten is alleen lekker als ik het niet zelf heb moeten klaarmaken.
Als ik 'kook', maak ik stoofpotjes. Op een georganiseerde manier alles bij elkaar gooien, eventueel aangevuld met bonen of linzen, that's my kind of cooking.

2. Waar zijn in België de meeste leuke kringloopwinkels per vierkante kilometer te vinden? En kun je daar in de buurt ook leuk logeren?
Volgens mij gegarandeerd in de driehoek Gent-Zottegem-Oudernaarde. En òf je daar gezellig kunt logeren!

3. Liselore wou wel eens een zat verhaal horen
Mijn zatte momenten waren niet zo memorabel. U wilt niet weten hoe ik mij voelde na te veel drank en Griekse sigaretten.
Op dat vlak, geen straffe stoten, helaas. Of toch niet dat ik mij kan herinneren. Ik was de oudste, de verantwoordelijke. Ahum. In het jaar dat ik veel verzette - 1e kan, uiteraard - zat ik vooral met mij Lief-to-be in mijn hoofd en als er nu 1 persoon was voor wie ik niet de zatte troela wou zijn...

4. Hoe vaak gaan uw kindertjes in bad?
Ik heb vuil kinders, beslist. Het hangt af van seizoen tot seizoen, van zwemles of niet, van goesting of niet, van kind tot kind. Mijn jongsten zouden bij momenten elke dag in bad gaat. De oudste moet ik soms met een tang vastnemen en in de badkamer droppen. Dus: minstens 1 keer per week. Soms meer, nooit minder. Zolang ze niet gaan stinken en hun haar er niet in slierten bijhangt schrob ik hun gladde kindervelletje niet te vaak.

5. Waarom daar een p tussen haakjes voor uw blognaam staat. Of hebt ge dat al eens ergens geëxpliceerd?
De uitleg staat al ergens in de commentaren, denk ik. Maar onder welke post? Toen de dochter een baby was noemde de zoon zijn zus 'Oontje-Poontje'. Maar kijk, de (p) en de (tje) zijn weg. Oon wordt groot.

6. De namen van uw kinders. Gewoon, omdat ik hou van mooie namen.
Wat impliceert dat mijn kinders mooie namen hebben. Hoe subjectief is dat? Mijn kinderen hebben hier geen namen, al zult u ze wellicht toch vinden, als u goed zoekt. De oudste heeft een Bijbelse naam, de dochter een Keltische naam en de jongste een universele naam die bekt zowat elke Europese taal. Hier kan je zien met welke letters ze beginnen. U kunt gokken, als u wil. En misschien wint u dan wel iets. Mja. Maar! Ge moogt niet meedoen als ge mij kent. En kennen is hier zeer relatief, peoples.

7. Tantehilde wou wel eens een onverwachtte foto zien in uw huis, met echt veel rommel en bazaar, en of uw sjakosj in t echt wel zo netjes is vanbinnen.
Mijn huis is soms een stort. Excuus, mijn huis is vaak een stort. Ik vecht dagelijks tegen troep op het aanrecht, rondslingerende (en ik vermoed zich stiekem voortplantende) sokken, tegen Playmobilmunten, strijkparels, kostbare kiezelsteentjes en eigenlijk ben ik al blij als ik tegen 's avonds de ontbijttafel kruimelvrij heb.
Komt gij nekeer af, Tante Hilde.

En mijn tas? Dat is meestal deze en ziet er zo uit. Gewoon een beetje vanalles, niet veel, maar altijd té veel om op tijd bij die telefoon te zijn.


8. Draag je een bril? Ik stel me jou altijd met een bril voor en ik zou begot niet weten waarom.
Ik weet waarom. Kijk hier maar. Ja, dus.

9. .tonbouton wou vooral eens weten van welke kleur ik ongemakkelijk word.
Geen idee? Laat ons zeggen dat ik niets heb met het rode/roze/paarse kleurenpallet. Ik word ook niet wild van bruintinten. Van bepaalde bruingetinte dingen word ik wel eens ongemakkelijk, ja. Vooral als je die uit je kind ziet komen terwijl je in de file staat. Fun!

10. Maar waar heb je toch al die naaikennis geleerd? School, cursus?
En hoe lukt het je toch om met een jong gezin zoveel moois te maken. Misschien maar 4 uurtjes slaap nodig per nacht?

Oon is autodidact. Maar... Oon kent haar weg op het internet. Oon zit in een naaiclub (al babbelt ze veel meer dan ze naait, niettemin, netwerken, het is ook beneficial voor vrouwen). Oon heeft de beste naaimaatjes ter wereld. Dat helpt allemaal.
Oon werkt halftijds. Officieel toch. De realiteit is vaak anders. Maar ook dat helpt om toch iets van extra tijd te vinden. Oon overleeft geen week met 4 uur slaap per nacht, laat dat duidelijk wezen.

11. HansDeZwans zei
Euh, welke schoenmaat heb je, hoelang draag je je ondergoed, val je weleens in slaap op je werk, hoelang lig je in bad, heb je geheimen voor je man, ...

39 - 1 dag - nee - 0 minuten - nee (kom, geen belangrijke, nu goed?)

12. Wat deed je in je vrije tijd voor het blog- en naaitijdperk.
Met stip op 1: sporten! Met lezen op de tweede plaats.

13. Heb je geen rare gewoontes?
Geen idee. Of niemand heeft me er durven op aanspreken. Hm, even denken. Als ik droge lippen heb, pulk ik daar de velletjes af. Zo. Vreemd genoeg?

14. Waar ben je als de dood voor als je het ziet/voelt/nog maar aan denkt?
Dat mijn kinderen de straat gaan uitlopen, dwars over de drukke steenweg, en dat ze voor mijn ogen opgeschept worden, door de lucht vliegen en dan 'plop' tegen de grond gaan. Dromen, times hundred. Bah.

15. Wat doe je van werk?
Ik werk op het secretariaat van de beroepsvereniging van 'een' paramedisch beroep. Ge moogt zelf uitzoeken welk. Kwestie van geen naaihotline in het leven te roepen.

16. Wat is je ultieme droomjob?
Absolutely no idea. Mijn huidige job komt stilaan in de buurt, maar ik weet niet of het haalbaar is binnen wat ik doe.

17. Hoe ziet jouw meest ultieme droomwoning er uit?
Google Stephane Beel voor de buitenkant en kijk hier voor de binnenkant.

18. Hoeveel verdien je?
Genoeg om van te leven. Genoeg om halftijds te kunnen werken. Genoeg om tijd te kopen voor mezelf en mijn gezin.

19. Ben je echt vriendinnetjes met de andere naaimama's in blogland? Zit daar soms een beetje concurrentie à la "wie schrijft de leukste post"?
Yep! Niet met iedereen, uiteraard. Concurrentie? Hm, in het begin misschien, maar nu niet meer. Hoop ik.

20. Wie is je favoriete blogger/blogster?
Dat is echt wel dé allermoeilijkste vraag. Ik heb een hele lading favorieten, hier kan je ze zien per categorie. Bovenaan de linkersidebar zie je elke maand drie 'nieuwe' favorieten, die dan telkens doorschuiven naar de links pagina.

21. Waar voel je je nog altijd schuldig over?
zie 23

22. Wat is je grootste uitgave ooit geweest (uitgezonderd huis/auto)?
Zo off the top of my head: onze designmeubelen. Maar absoluut elke cent waard.

23. Tess zei
Wanneer heb je je voor het laatst écht geschaamd? Als in, uit het toilet komen en niet merken dat uw rok half in uw onderbroek zit.
Tien jaar geleden, toen er een jongen op mijn motorkap lag. Het was donker, het regende, en ik keek heel geconcentreerd naar die brommer die snel naderde. En toen had ik die fietser niet gezien. Ik wilde net een straat uitrijden, dus reed gelukkig heel traag. De jongen had niets, op een pijnlijke knie en een gescheurde broek na. Ik denk er nog vaak aan. Ik denk niet dat ik mij ooit harder en langer geschaamd heb dan om dit.

24. Aan welke eigenschappen van de mensen rondom jou kan je je ongelooflijk ergeren?
Aan traagheid, niet op tijd komen, nonchalant zijn in afspraken en daden.

25. Wie zou je graag eens een djoef op zijn muil geven?
De 'andere kant van de lijn' bij Telenet, Nuon, Proximus, de Post,... die mij pas in oktober 2042 kan geven wat ik nù wil en die mij gegarandeerd meer wil laten betalen voor iets wat ik eigenlijk niet nodig heb.

26. Wat zijn je mindere kantjes?
Dat zou je vooral aan mijn Lief moeten vragen. Ik vrees dat ik te weinig geduld heb en dat ik me veel te snel erger. But on the other hand, ik vergeet ongelofelijk snel, wat wel eens handig kan zijn.

27. Blog je nog even graag als in het begin? Of voelt het soms als een verplichting?
Het is nog leuker dan in het begin! Maar niet altijd. Soms heb ik geen zin in wachten op de juiste lichtinval, in kindertjes paaien, in Photoshoppen, in teksten schrijven. Gelukkig komt dat niet zo vaak voor.

28. Waar ben je bang voor? Muizen/spinnen/olifanten/...?
Voor kinderen in het verkeer, voor kinderen + onbekende honden, voor kinderen + onbewaakt water. In het kort: voor alles wat de kwetsbaarheid van mijn kinderen aantast.

29. nina zei
Hoe kan het toch dat jullie Vlaamse vrouwen allemaal zo goed kunnen naaien?
Het is vast iets genetisch. Really, geen idee. Misschien omdat we goed omringd zijn door moeders, scholen, vrienden?

30. mama van vijf zei
Sebiet gaat ge er 20 kunnen opschrijven. Ik ga voor je creatieve oplossingen, die elke moeder wel vindt, om dagelijkse beslommeringen op te lossen. Ik kan er maar van leren :-)
Mag ik nu mijn joker inzetten?

De Jurk voor Stoere Meisjes

dinsdag 22 november 2011


Er zijn zo van de weken die je beter zo snel mogelijk vergeet. Vorige week was er zo een. De vrije momenten waren op 1 hand te tellen, we leefden naast elkaar, van babysit naar babysit, van deadline naar deadline en eindigden in het ziekenhuis.

Er zijn ook van die dingen die je beter niet vergeet. Dat dé peuterjurk een zusje heeft, bijvoorbeeld. De Jurk voor Stoere Meisjes. Dat is best het onthouden waard. Zeker als je geen peuters meer hebt en dus al maanden nagelbijtend wacht op 'het patroon'. Riet, Annamarieke en ondergetekende sloegen virtueel de handen in elkaar en daar kwam deze versie uit voort. Licht en zomers. God, wat verlang ik alweer tot de winter voorbij is. Tegen dat gevoel kan zelfs geen groene broek op.

Met deze versie lanceert Van Katoen officieel haar volgende patroon. Voor een luttele 5 euro krijgt u het jurkjespatroon in 5 maten, van 104 tot 128, vergezeld van een - zoals steeds - kleurrijk geïllustreerde werkbeschrijving van de hand van de ontwerpster zelve. Naast deze rijkdom, hebt u ook nog de keus uit twee rugsluitingen. De bekende versie met de 'kontflap' of de nieuwe, eenvoudige versie met een knoopje, zoals u hier ziet.

Wat meer is, deze fijne stoffenwinkel doet mee haar duit in het Van Katoen zakje. Voor elke stoffenaankoop t.e.m 5 december schenkt Annamarieke 10% van het aankoopbedrag aan Van Katoen. Vul eenvoudigweg de code Van Katoen in. Als dat geen reden is om jezelf van een Sinterklaascadeautje te voorzien.

Jurk voor Stoere MeisjesJurk voor Stoere MeisjesJurk voor Stoere Meisjes, sluitingJurk voor Stoere MeisjesJurk voor Stoere MeisjesJurk voor Stoere Meisjes

Noot:
De 'blom' is niet inbegrepen in het patroon. Die is van de hand van deze straffe madam en vind je terug bij de handleidingen.
De haarband is een eigen creatie.

#SYTYCD

maandag 21 november 2011


Ik ben jaloers. Echt. Jaloers. Op mensen die kunnen dansen. Kunnen dansen zoals de deelnemers van So You Think You Can Dance.
Vorige zondag, toen ik wachtte tot het Lief thuiskwam van zijn late shift, kwam ik al zappend SYTYCD tegen. Ik kijk amper tv, kijk nooit VTM en al helemaal niet naar reality dingen. En toch, het trok me zo hard aan dat ik de hele week uitkeek naar zondagavond. Man, man, man, ik wil kunnen dansen. Misschien in een ander leven of zo.

Hebt u dat ook?

Elk jaar een groene broek.

maandag 14 november 2011


Ofte, never change a winning team. Maar eh, 'elk jaar een groene broek', dat wordt zowat mijn credo, denk ik. Trouwens, hebt u dat eigenlijk ook, dat je elk kind associeert met een kleur? De oudste droeg als peuter heel veel blauw, maar neigt nu meer naar rood of groen. De dochter, die is als een regenboog, daar is geen kleur mee te associëren. Maar de jongste, die is dus keihard groen en oranje. Zou dat nog veranderen?

Enfin, de groene broek dus. De opmerkelijkste broekpassage van de afgelopen maanden was wel zeker deze. Gelukkig had ik de stof ook ingeslagen. In drie kleuren dan nog. Ik heb mijn lesje wel geleerd. Hier moet je rap zijn.
Ik maakte er iets kleins uit, maar hield nog genoeg over voor broeken. Mijn voorzienige zelf had deze keer de vinger niet op de knip gehouden.

Na mijn gemopper over de eerste versie van de groene broek, produceerde ik vorig jaar nog een tweede versie en hoewel mijn kleintjes echt wel klein zijn (toch volgens de curves van ons aller K&G) zijn ze echt wel uit hun kleren gegroeid. Een nieuwe groene broek drong zich dus op, dat spreekt.

Na de olifantenbroek bestelde de zoon de autobroek, mét twee zakken. In de favoriete pullekeswinkel vond ik een prachtige pull, enkel verkrijgbaar in babymaten. Maar guess what, mijn zoon met maat 98 past perfect in een maat 80 (wellicht verkeerd gemerkt).

En content dat hij was, mijn groentje!

groentje_6groentje_1groentje_2groentje_5groentje_4groentje_3

Letters in steen

zaterdag 12 november 2011


In een ver verleden was ik zwaar gefascineerd door letters. Onder invloed van het Lief dompelde ik me ooit onder in de kunst van de kalligrafie. Dat lukte aardig. Maar wat me nòg meer kon begeesteren waren letterkappers. In de tweede helft van de jaren `90 schuimden het Lief en ik samen verschillende tentoonstellingen en winkels af. We lieten ook zelf stenen kappen, de clichés als onze namen en die van de kinderen.

Hét hoogtepunt van die periode was wellicht onze trouwdag, toen we onze eeuwige trouw beloofden op een ongewone plek, in deze prachtige winkel en foto's namen in het huis van Jan Broes. En toen werd het stil rond de letters, maar de liefde bleef latent aanwezig en kwam weer helemaal terug toen ik de Letterwebshop zag. En toen stond hier plots een oogverblindend witte steen.

Zijdezacht met strak gekapte letters en een toepasselijke tekst. Denk ogen dicht, voelen en genieten. Van een steen, dat kan, ja. Niets is te gek als het om schoonheid gaat.

Maud van de Letterwebshop kreeg in 1993 het letterkapvirus te pakken en tovert sindsdien de mooiste kunstwerken uit haar handen. Op haar website vind je naast grote en kleine stenen ook kaartjes met mooie teksten. Mauds website vind je hier, de winkel hier.

Wil je ook kans maken op een steen? Elke maand geeft Letterwebshop een steen weg. Wie niet waagt...

savoir vivre
savoir vivre

Hulp bij olifantengevallen

woensdag 9 november 2011


Goed uitgerust en met een hoofd vol plannen kwam ik terug van vakantie. De zin zat er goed in, én de jongste had dringend broeken nodig. Als basis nam ik de flat front pants van Made, haalde een stuk eraf, versmalde de pijpen, legde er plooien in, bevestigde een tailleband met verstelbare elastiek erin en zette er een zakje op. Het noopte het Lief zelfs tot de uitspraak: "Waarom gebruik jij eigenlijk een patroon als je er toch ongeveer alles aan verandert?".

Maar dat zakje... daar was de zoon zwaar fan van. "Maar waarom maar 1 zakje, mama?" Awel zoon, omdat ik - na het flitsend gemak van het ineenzetten van de broek - mijn hoofd zwaar heb moeten pijnigen over de positie van de zak. U kunt zien, de tekening loopt niet door. Ik had nochtans deze goede uitleg gelezen, maar, in my defence, het ding moest af. Beloofd is beloofd, en u weet ook dat driejarigen niet altijd te paaien zijn met 'morgen'.

Dé hamvraag is dan ook: hoe positioneer ik een achterzak? Ten opzichte van de tailleband? Van de achternaad? De zijnaad? Of zo'n beetje optgoedkomenduit?
En kàn je bij een broek eigenlijk àlles laten doorlopen? Ik ondernam een poging om de tekening langs de zijnaad te laten doorlopen, maar dan kwam dat op de binnennaad of voor- of achternaad dan weer niet uit. Kàn dat überhaupt?

De zoon liet het in elk geval niet aan zijn hart komen en gaf meteen opdracht voor de volgende broek. "Met twéé zakken, hé, mam?" Ja, jong, ja.

olifanten_fietsolifanten_platolifantenolifanten_achterzakolifanten_zij
olifanten_knoopolifanten_zakolifanten_plooi

Herinnert u zich deze versie nog? Het blauwe stofje is nog altijd te verkrijgen bij Vermiljoen, maar de voorraad is beperkt. Haast u!