Van de nood een deugd

zaterdag 30 april 2011


Ik zei het al eens: plots hoorde ik een doffe bonk, echtelijk gefoeter en kinderlijk gekweel. Ik wist het meteen, mijn machine lag tegen de vlakte. Ze functioneerde nog, al was het behelpen, maar het vooruitzicht dat ik haar moest missen zorgde dat ik het gesukkel ervoor over had. Tot nu. Bij een pyjama in voilekatoen weken de steken uit elkaar en bracht ik haar naar 'de dokter' en wacht ik bang af of het nog wel de moeite is om haar te redden.

Maar... zoals Johan Cruijff het zo sappig verwoordde 'elk nadeel heb zijn voordeel', zo is het hier ook. De laatste maanden kwam de zin om te lopen weer terug, maar de roep van de machine/stofjes klonk nòg luider. Daar kwam abrupt een einde aan en ik... ik maakte van de nood een deugd. Bond dat vreselijke schoeisel aan, hees me in iets nog verfoeilijkers en zette het op een lopen. Letterlijk. Het voelt goed. Zo goed dat ik vrees dat ik weer een beetje verslaafd geraak.

Een ander voordeel: ik had nu eindelijk tijd om de kast - die hier al maanden in de weg stond - onder handen te nemen.


En toch mis ik haar, mijn machientje.

Wegdromen toegelaten

woensdag 27 april 2011


Het is al een eind uit, van 2009 met name, maar onlangs viel mijn oog er weer op. Het boek 'Het leven zoals het was - De jaren ’50, ’60, ’70 en ’80 in België'. Alleen de cover doet me al wegdromen. E.T. Rubic. Tupperware. De jaren '70 en '80 zitten stevig gebeiteld in mijn herinneringen. Dit boek staat met stip op 1 op mijn verlanglijstje *hint*.
Het doet me denken aan alle tentoonstellingen die ik reeds in het Designmuseum zag. En aan alle lunchgesprekken met (ondertussen ex-collega's) waarbij we deden van "Keek jij ook naar Peppi en Kokki?" En naar De Berenboot? De Zevensprong? Calimero? Mik, Mak en Mon? Liegebeest? Jacobus en Corneel?

En u? Waar keek u graag naar? Welke tv-programma's zult u nooit vergeten? Welke voorwerpen blijft u koesteren? De viewmaster misschien?

Dé zomerrok voor moeders (en dochters)

vrijdag 22 april 2011


Ok, het is een simpel rokje, en ge zult er heus geen schoonheidsprijzen mee in de wacht slepen, maar als uw zomer bestaat uit in de zandbak neerploffen, schommelen, voetballen, fietsen, touwtje springen, picknicken in het park, tot in de treure uw klimop in de hand proberen te houden, meerennen naast uw dochter haar fiets, stoephangen en dies meer, dan is dit de perfecte outfit.

Geef toe, wilt gij u bij bovenstaande activiteiten om de vijf seconden afvragen of ge nog wel elegant voor de dag komt? Nee toch? Een rok in tricot, dat zit altijd goed, dat valt altijd goed. Ik weet al dat ik hem deze zomer veel rond mijn lijf zal hebben. U weze gewaarschuwd.

tricotstrepen_geeltricotstrepen_groentricotstrepen_wit

Bijna had ik dit stofje aan mij laten voorbijgaan. Ware het niet dat ik vriendinnen heb die dat in mijn pollen duwden en me er prompt twee meter van lieten kopen. Een van de andere gezinsleden wordt dus binnenkort nog opgezadeld met een gestreept kledingstuk. Degene die het liefst op haar/zijn moeder wil lijken. Wie zou dat zijn...

tricotstrepen1pullekes

Londen voor stofdummies

woensdag 20 april 2011


Ja, ja, ik ben terug. Bijna niet, maar dankzij het fantastische Eurostar personeel haalde we toch nog onze trein. Op twee minuten inchecken, douane- en paspoortcontrole doorlopen en de lift nemen naar het perron, geflankeerd door zoveel gespannen gezichten, het zorgt ervoor dat de snelheid van uwen tikker serieus de hoogte in gaat. Zeker als ge dan in high heels nog het perron moet afspurten, een trolley achter u aan slepend. In ruil voor dit onstijlvol gehuppel kregen we wel lege eersteklas treincoupe.Dank u wel, Britse hoffelijkheid! Love you even more, now.

Maar Londen... het was lang geleden, maar voelde meteen weer heel vertrouwd. We gingen op dag 1 op zoek naar twee stoffenwinkels. In totaal deden we er drie. Meer niet, want mijn vriendinnen en mijn portemonee konden dat wellicht niet aan.

Hier gaan we dan:
* Shaukat, te vinden op 172, Old Brompton Road (underground: Gloucester Road): het ziet er een beetje vreemd uit, maar in de kelder zijn behoorlijk wat stofjes te vinden. Ik zocht Liberty en daar hebben ze een hele collectie van. Het leek me minder uitgebreid dan de keuze die je in de webshop voorgeschoteld krijgt.
* De stoffenafdeling in het warenhuis Liberty in de Great Marlsborough Street: mooi aanbod, maar ont-zet-tend duur. De mooie Liberty tricot die zij ooit had kostte welgeteld £27,95 per meter, wat me toch even deed slikken. Ook aanwezig: een aanbod Amy Butler, Free Spirit en Anna Maria Horner aan democratische prijzen.

Op dag twee sleepte ik het gezelschap eerst richting Camden (maar daarover later meer) en dan naar Columbia Road. Daar is op zondag bloemenmarkt en is het er over de koppen lopen. Aan weerszijden van de straat vind je gezellige hebbedingenwinkeltjes. Kijk hier maar. Ik kocht er een rood vintage-uitziend - maar vast made in China - wekkertje.
Columbia Road ademt gezelligheid. Het was wringen geblazen, maar de zon, de bloemenzee en de shops maakten het absoluut draaglijk.

Ook een stoffenwinkel hier op nummer 67:
* Beyond Fabrics. Hetzelfde aanbod als eender welke goede online stoffenwinkel.

Om dat shoppen wat te counteren deden we ook wat aan cultuur. Tate Modern en British Museum met name, beiden gehuisvest in een gebouw dat op zich al de moeite waard is om te bezoeken. En wat nachtelijke siteseeing rond Westminster mocht uiteraard niet ontbreken.


En de buit.


*Niet op de foto: een button uit Tate Modern met de tekst 'Future Artist', want dat is louter wishful thinking.

We ♥ prints

vrijdag 15 april 2011


Ik hoef u dat eigenlijk al lang niet meer te vertellen. Als u hier al vaker bent komen meelezen, dan zult u wel merken dat wij van prints houden. En van kleur. Veel kleur. En veel geometrische toestanden.

Mijn grote liefdes qua prints zijn al jaren Ferm Living en Orla Kiely.


Een eind geleden ontdekte ik Isak, de mooie prints van Sandra Isakson die ik tot mijn vreugde steeds vaker om me heen zie. Ook Blafre is zo'n pareltje van Scandinavische oorspong. Speels, vrolijk, kleurrijk. Voor een instant goed gevoel.


Momenteel verdiep ik me in Patapri, van Yuko Uemura en Ian Dutton.



Er zijn zoveel mooie surface designers. Als u nog van die pareltjes kent, laat maar horen!

De Non-Reversible Reversible Bag

dinsdag 12 april 2011


Nonsens, zegt u. Non-Reversible Reversible bestaat niet. En toch, ik slaagde daarin. Ik naaide in de reversible bag een binnenzakje, om toch nog ietwat orde in de chaos te krijgen. Ah ja, want zo'n grote tas, dat is toch vragen om een puinhoop? Met zo'n zijzakje is dat euvel verholpen, met als gevolg dat die dus niet meer omkeerbaar is. Al hoefde dat in dit geval ook niet.


*Note to self: volgende keer wat grotere armsgaten maken, want hoewel uw armen nog niet zo massief zijn als uw gat, is de tas toch precies bemeten op kleine meisjesarmen.

Enne... Wat denkt u? Zouden we niet nog eens een weggeeffeestje geven? Zo wat gooien met tassen en zakken allerhande?
Op 19 april bestaat Oontje gewoon al een jaar. Zijzelfve viert dat in stijl achter haar bureau, bekomend van de Londense avonturen, maar als u enthousiast genoeg bent, dan zit ze in een wip terug achter haar naaimachine.

Drie op een rij

zondag 10 april 2011


Ter voorbereiding van dit gingen wij alle vier door onze stoffenvoorraad. We gooiden alles op een grote hoop en vonden dat we zelf de eerste keus hadden. Stofjes verhuisden van kast. Maar omdat de voorraad op die manier alleen maar groeit, moest er dus weer iets geproduceerd worden. En omdat je je naam nu eenmaal niet altijd eer aan kan doen, werden het drie luiewijvenrokjes. Cirkelrok, omzomen en tailleband eraan.


Heerlijk zwieren!


Merci, meisjes!

Hoe maakt u zelf een toilettas?

vrijdag 8 april 2011


Deze toilettas maken is eigenlijk helemaal niet moeilijk. Het vraagt wat inzicht en handigheid, maar niets onoverkomenlijks.

Als basis nam ik deze ritstasjeshandleiding. De variaties op dat patroon zijn oneindig.
Ik gebruikte onzichtbare nylondraad, omdat ik deze stoffen van Melody Miller en Cosmo zò mooi vind dat ik ze niet wil verpesten met een zichtbaar stiksel.

Nodig:

- buitenstof
- voering
- vlieseline (behoorlijk stevig)
- waterdichte stof
- rits van minstens 35 cm
- garen, gewoon, of nylon, al naargelang u verkiest

1. Knip van elke stof 2 stukken van 35 cm op 29 cm. In totaal krijg je 8 delen.


2. Strijk de vlieseline op de buitenstof. Je mag de vlieseline 1 cm kleiner knippen (dus 35 op 28). Zo hou je 1 cm over waar de rits moet komen.


3. Leg de waterdichte stof op de voering en speld vast. Stik om de 3 cm door met onzichtbare nylondraad.


4. Volg de ritstasjeshandleiding of de pennenzakkenhandleiding om je rits erin te zetten. Met die eerste zal je rits mooi afgewerkt zijn met 'flapjes', met de andere niet.

Als je alle delen aan de rits hebt vastgestikt, krijg je dit:


5. Wil je een zijzakje, dan is dit het moment om het ertussen te steken. Je maakt een zijzakje door een stuk stof dubbel te vouwen, de naden naar binnen te strijken en mooi door te stikken. Het is aan te raden aan de binnenkant vlieseline te strijken voor extra stevigheid, eventueel kan je er ook een stukje waterdichte stof in verwerken. Ik liet dat laatste achterwege, omdat ik geen zin had in nog eens doorstikken.

Hoe hoog het zijvak komt bepaal je zelf. Dit is 15 cm hoog. De enige 'moeilijkheid' is het correct positioneren. Je laat onderaan 1 cm naadwaarde + 5 à 5,5 cm die je nodig hebt om de hoeken te maken.

Eens de positie is bepaald, stik je de drie zijden vast op een kant van de voering.


6. Plooi buitenstof en voering elk naar een kant en sluit zoals een ritstasje. Zorg ervoor dat je rits (half)open is en laat een gat in de voering om het geheel te kunnen keren.


Je krijgt dan een reuzenritstas.


7. Stop je hand door het keergat een neem een hoek vast. Bepaal voor jezelf hoe breed je de bodem wilt. Dit hangt samen met de hoogte van het zijvak. Die twee moet je dus zeker in het oog houden.


8. Trek de hoek door het keergat. Neem een tekendriehoek en zorg dat de loodlijn mooi op de naad ligt en beide zijkanten van de tekendriehoek de stof volgen. (Niet helemaal zoals dit dus, maar fotograferen met 1 hand terwijl de andere een toilettas én een tekendriehoek vasthoudt is niet wat je noemt evident.)


9. Stik door op de gewenste hoogte. Ik stikte zo, dat ik aan elke kant 5 cm had. Bij het keren was het resultaat een breedte van 11 cm.


10. Doe dit voor alle vier de hoeken (2 buitenstof, 2 voering). De hoeken van de binnenvoering mag je op iets meer dan de buitenvoering doorstikken, dus als je 5 cm nam voor de buitenstof, dan stik je nu door op 5,3 à 5,5 cm. Op die manier zit de voering beter 'gespannen' in de tas.


11. Sluit het keergat met de invisible closing seam.


12. Dit is het resultaat!



Tip: Je kan de driehoeken die tussen de twee stoffen zitten ook nog vaststikken. Dit geeft je tas wat meer stevigheid. Ik deed dat zo bij het robottasje en dat werkte heel goed.

Zo, nu is het aan u. Laat maar weten als het gelukt is.

London calling!

dinsdag 5 april 2011


Nog 10 nachtjes slapen en yours truly gaat even de hort op. Met vriendinnen het kanaal over. Het moet zowat de eerste keer in de achtjarige kinderlijke aanwezigheid zijn dat ze drie - ik herhaal, drié - dagen van haar kroost is gescheiden. U roloogt daar misschien wel om, maar ze weet al hoe ze zich gaat voelen. Zo bij het avondeten zal ze aan hen denken. Eens in bed begint het echte tobben. Moeder in elke vezel van haar lijf, ja.

Maar niettemin, Londen, daar keek ik ongelofelijk naar uit. Dat was geleden van de eerste zomer met het toenmalige vriendje - nu a.k.a. Het Lief - en dat is welgeteld 15 jaar geleden. Die Londense taxi kondigde toen ons reisje aan en staat eigenlijk symbool voor onze relatie. Wat gedeukt, wat bestoft, maar onder goed licht best nog wel hip.

toilettas
london cab

Voor mezelf maakte ik een nieuwe toilettas. Het perfecte exemplaar. In dé perfecte stoffen. Mét waterdichte voering, ook al smos ik niet met douchegel, dat weet u al. Met een zijzakje, om geen getuige te moeten zijn van een ongeoorloofde dans tussen tandenborstel en haarborstel.

Die waterdichte voering, vraagt u? Onzichtbaar, zeg ik u. Mijn stokpaardje. Mooi vastgestikt met nylondraad aan de binnenvoering. Onzichtbare lelijke waterdichte voering, onzichtbaar stiksel. I love it!

toilettas
toilettas

Bij deze foto bleek dé perfecte toilettas niet zo perfect, maar soit. Het toilettassenverhaal zit erop. Tijd voor iets nieuws.
Al krijgt u misschien nog wat tip en een handleiding voorgeschoteld. U vraagt, wij draaien.

Tips voor stoffenwinkels of gewoon must-sees zijn altijd welkom!

Groter groeien

zondag 3 april 2011


Drie stuks hebben we ervan. Kinders. Allemaal uit hetzelfde nest en allemaal verschillend. De perfectionist, de koppige en de clown, dat vat ze mooi samen. We herkennen in elk van hen stukken van onszelf en zeggen wel eens tegen elkaar: "Dat heeft die van jou!" Vooral dan als het om de minder mooie kantjes gaat. Maar dat deert niet, want het zijn ons kinders en we zien ze graag.

Die verschillen tussen hen, daar kan ik me telkens weer over verbazen. Telkens we eten bijvoorbeeld. Na een grote zoon, een goede eter, kregen we twee lilliputtertjes. Twee kleine dropjes met elk hun eigen voorkeuren. De dochter valt voor groenten en fruit, de jongste valt te classificeren in de categorie 'carnivoor eersteklas'.
De oudste is een gemak. Die eet alles. En veel. Dat heeft zo zijn gevolgen. Hij groeit. Hard. Acht is hij, net. Het begon vorige week toen hij elke dag een paar kousen op de tafel wierp met de mededeling 'te klein'. Toen hij zijn communiehemd droeg en de manchetten niet meer dichtkonden wegens veel te korte mouwen. Toen hij naast me stond en zei: "Ik zou rechtstaand borstje kunnen drinken." Toen ik alwéér nieuwe schoenen moest kopen. Maat 36.

Zo'n hardgroeiend jonk vraagt dus om nieuw gerief. En toen vond ik dit en jeukten mijn handen om aan nieuwe hemden te beginnen. Een 134, begot.

Cowboyhemd
Cowboyhemd
Cowboyhemd

Het model is Freeman uit Ottobre 3/2009 en in tegenstelling tot de Apple uit 3/2010 valt het niet (zo) mooi. De volgende keer misschien toch weer de Apple iets vergroten, wat ik hier ook deed.