Lezen. Haat en liefde.

dinsdag 28 februari 2012


Of ze elke vakantiedag minstens 10 minuten kon oefenen. Mijn maag draaide een rondje en even dacht ik dat het over het verkeerde kind ging. Maar nee, daar stond het, netjes ingevuld op de stippellijn. O. leest te traag. Dat stond er voor de vakantie.

Daar gaan we weer, dacht ik eerst. En ook: waarom doet hij mijn kind dat aan? Waarom is haar gewone tempo niet snel genoeg? Waarom moét alles überhaupt snel? Mijn kind dat zo graag leest. Dat spontaan een boek neemt en even wegduikt. Waarom moét ik haar nu aanmanen om sneller te lezen? Waarom zij?

Met de zoon waren we namelijk al eens door diezelfde ellendige tijd gegaan. Te traag, op een briefje. Terwijl het kind alleen maar probeerde om keihard gewoon perfect te zijn. Het resultaat: het kind las niet graag. Het bleef sukkelen tot dit jaar. Toen hij hét boek vond en de juf hem met veel liefde aanmoedigde haalde hij toch het hoogste niveau. Sindsdien ziet hij lezen al een beetje minder als een opgave.

De gemoederen zijn ondertussen bedaard. Het litteken op mijn moederhart al half geheeld. Het kind doet dapper voort. Al duidelijk met iets minder plezier. Mijn hart bloedt opnieuw.

Vandaag kwam ze thuis met een 'iets leuks, mam!'. Het lezen gaat al veel vlotter. Hm. Jammer dat het plezier er ondertussen wel wat af gaat.

30 opmerkingen:

  1. Oh gatver..... school is stom! Ik zei het deze week ook al eens op mijn blog.... Mochten die kinderen maar gewoon lekker zorgeloos hun gang gaan!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Aargh, dat lijkt mij zo frustrerend. Een typisch verschijnsel in de maatschappij waarin we leven, zeker? Alles moet snel snel snel. Waarom precies is mij voor sommige dingen onduidelijk. Traag en goed, genietend van elk gelezen woord, waarom kan hij niet zoiets schrijven?

    Ik had trouwens eerst in je eerste paragraaf gelezen "O. leest te graag" ipv "traag" en ik zat hier dus al een beetje te grommelen en te vloeken, 'graag lezen, mag dat nu ook alweer niet?' ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Als een kind voor zichzelf een handleiding zou samenstellen, stond 'moeten' vast op de pagina met 'don'ts'. Dus heel jammer dat iets wat leuk is plots 'moet'. Ik zou O. bijna verhaaltjes op maat willen schrijven, zodat de inhoud een leuk extraatje wordt en de timer vergeten...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. O jee, ik hou mijn hart al vast volgend jaar ...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Pffff... niet gemakkelijk (zelf leerkracht zijnde), dat komt wel in orde! Wees blij met je kind dat graag leest (ik hoop dat die van mij dat ook graag gaan doen)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. och och och.... zo vervelend dat de kids al zoveel moeten zo jong al.... en zonde dat het plezier er af gaat. #succes

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mijn dochter van bijna 12 is een boekenmonster maar ik lees ook op ieder rapport dat het tempo niet hoog ligt. Ze leest wel góed en mooi op toon. Inmiddels heeft ze een mooi definitief advies gekregen voor de middelbare school en voor het eerst heb ik de directrice horen zeggen dat het écht niet uitmaakt of je een bladzij in 1 minuut of in 1 minuut en 10 seconden leest. Jammer dat je dat pas in groep 8 hoort. Ik zou je dus vooral niet druk maken, het is veel belangrijker dat kinderen plezier hebben in lezen.
    Met zoonlief gaat het met rekenen niet zo lekker, ik oefen met hem en meer kan ik niet doen, ik ga me vooral niet druk maken, hij moet vooral de zin om naar school te gaan niet verliezen.
    Ik word er soms ook gek van, zoveel druk als er op die kinderen wordt gelegd, owee als je niet perfect bent.
    Het lijkt me heel vermoeiend om perfect te moeten zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Oh man, ik hou mijn hart al vast voor wat het hier binnen een paar jaar gaat zijn! Het klinkt misschien belachelijk, maar ik heb echt het gevoel dat je veel langer kind mocht blijven vroeger! Hopelijk vindt de dochter snel haar leesplezier terug!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Lies, hoe komt het dat ze het minder leuk gaat vinden? Omdat ze weet dat het sneller moet? Ik zou daar niet op letten en zeker niets van zeggen thuis. Als ze regelmatig ook eens luidop leest, komt zoiets toch vanzelf goed? En idd. wat maken die paar seconden uit... Veel belangrijker dat ze het graag doet, dan zijn die 10 min. oefenen geen opgave. Snel, maar zonder plezier is tien keer erger. En tof dat de juf van de oudste hem heeft kunnen stimuleren. Ik probeer ook steeds met de kinderen op zoek te gaan naar een boek dat hen toch raakt, maar dat is niet altijd gemakkelijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Probeer inderdaad O. veel plezier te laten houden in het lezen. Dat is doel één. Doel twee/drie is de snelheid en de nauwkeurigheid. Probeer samen er een weg in te vinden waardoor O. het leuker gaat vinden! Dan komt daarna de snelheid wel

    Succes en veel leesplezier!

    Anelisa (zowel naaister als logopediste ;))

    BeantwoordenVerwijderen
  11. laat ze toch lekker traag zijn! Traag zijn is mooi èn een kunde in deze snelle maatschappij;) Ze gaan zich later nog vaak moeten 'haasten'. Onze oudste dochter is een trage, in alles. En het mooie is, ze weet dat goed en relativeert dat enorm. Ze maakt er vaak grapjes over, en zegt dan telkens 'mama, je weet toch dat ik alles traag doe'. Doordat we haar traag laten zijn, ook bij lezen, schrijven, rekenen, voelt ze zich goed en doet ze het ook allemaal graag...ook al is het traag...

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Wij lachen tegenwoordig als de oudste zoon om 10u 's avonds de trap af komt omdat hij moet plassen (en met een smile zegt dat zijn boek of Suske en Wiske al uit heeft).
    Het oefenen speels houden, om de beurten een zinnetje, ... ze komt er wel!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ik ben juf van de 5de klas en heb 3 dochters. De jongste van 13 heeft dyscalculie waardoor ze naar een type 8 school ging in de lagere school voor kinderen met een leerstoornis. Als je als mama ziet dat je kind elke dag ongelukkig is en vraagt : "mama, waarom bestaat er geen toverstokje waardoor ik alle rekensommen kan onthouden?" dan word je zelf ook heel ongelukkig en zelfs ziek. Tot we de perfecte school voor Fee vonden die oog had voor al haar andere talenten. We hebben een pracht van een dochter die heel sociaal en creatief is maar niet kan rekenen. Ook in mijn klas probeer ik elke aandacht te hebben voor de verborgen talenten van mijn leerlingen. En al die testen met de tijd, we moeten ze doen en ik mag het eigenlijk niet luidop zeggen, maar ik haat ze! Het zijn momentopnames.
    En of je kind nu traag leest of snel, laat het vooral een gelukkig lezertje blijven!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik deel volledig je mening Joppe! Alles moet tegenwoordig snel gaan... Maar iets graag doen wordt daardoor opzij gezet.
      Laat een kind op zijn/haar tempo maar genieten. Tempotoetsen moeten we inderdaad doen, maar zoals je zegt... dat zijn momentopnames.

      En Oon, als je kind spontaan een boek neemt... Dan oefent het meer dan 10 minuten per dag, niet? En nee snellezen lijkt mij niet belangrijk. Als je kind het fijn vindt en begrijpt wat het leest, dat vind ik veel belangrijker.

      Verwijderen
    2. oh wat een fijne benadering, mijn mannetje kan ook niet goed rekenen (geen dyscalculie) en is slechthorend maar oh zo creatief en sociaal. Ik word gewoon een beetje emotioneel van jouw beschreven stukje omdat het me raakt. Mag mijn kind a.j.b. ook gewoon kind zijn.

      Verwijderen
  14. Oh, dat is niet leuk om te horen. Ik vond lezen ook heerlijk toen ik klein was maar toen het een verplicht vak werd en ik in tempo moest lezen om het af te krijgen hoefde het van mij ook niet meer. Nu gelukkig weer een echte boekenwurm. Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Typisch... ik geef zelf les in een lerarenopleiding en probeer toch mijn studenten er attent op te maken dat ze meer rekening moeten houden met het individuele kind en niet met "de leerling"... er is nog een lange weg te gaan! Laat je vooral niet opjagen en zoek verder naar leuke verhalen en boeken die ervoor zorgen dat je kinderen gemotiveerd blijven ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Heel herkenbaar. Ook mijn dochter bleek ernstig dyslectisch. Ze kan nu nog steeds heel moeilijk hardop lezen en ook 'in haar hoofd' lezen gaat traag.
    Maar ze heeft wel VWO (de hoogste middelbare-school-opleiding in NL)gehaald en studeert nu met prachtige resultaten. Het kost haar meer tijd dan anderen, maar daar laat ze zich niet door weerhouden.
    En toen ze nog op de basisschool zat, hebben we heel kort dat moeten-lezen-en-thuis-oefenen-gevecht gevoerd, maar al heel snel zijn we daarmee gestopt. Lezen moet geen gevecht zijn, maar iets waar je plezier van kunt hebben in vele opzichten. Of dat nu snel of langzaam gaat, dat maakt niet uit.
    Sterkte met het vinden van de juiste weg voor jouw kinderen.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Ik vind zowiezo dat huiswerk en vakantie al niet in één zin passen...

    Ik had het vorig jaar ook moeilijk met "het tegen de klok lezen" en volgend jaar staat me dat opnieuw te wachten:-(.
    Resultaat is hier dat de oudste ook helemaal niet graag leest...
    Laat ze rustig op haar tempo lezen en hopelijk komt de zin vanzelf terug.

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Ik zou ook zeggen sterkte met het vinden van de juiste weg. Allemaal niet te veel aantrekken! en ik zeg dat uit ervaring.

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Ik ben geen Vlaamse en heb altijd met grote verbazing naar het prestatiegerichte schoolsysteem in Vlaanderen gekeken (heb een tijd in Vlaanderen gewerkt, dus vandaar dat ik er veel over sprak met collega's met kindjes), vooral als het gaat om de basisschool. Ik kan me in ieder geval voorstellen dat je er hevig van van slag bent geweest, maar laat je niet kisten! Misschien helpt het om het oefenen niet oefenen te maken, maar een leuk samenzijn-moment, door elkaar voor te lezen: jij tien minuten aan haar, zij tien minuten aan jou. Omdat jij het zo heerlijk om voorgelezen te krijgen, natuurlijk!! Geen test van maken hoor, probeer je hart maar te volgen en niet de briefjes van de meester...

    BeantwoordenVerwijderen
  20. echt zonde :(
    wees blij dat ze graag lezen!!!


    en ik zou dat briefje gewoon negeren

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Jullie zijn allemaal superlief! We lezen intussen dapper verder. We moedigen haar aan en we hebben er vertrouwen in dat het allemaal wel goed komt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Helpt ook om wat plezier erin te krijgen. Voorlezen en haar laten meelezen (naast elkaar gaan zitten dus), mama (of iemand anders) een stukje, dochter een stukje enzoverder. Een luisterboek opzetten in de auto zodat ze weet dat er ook kan 'gelezen' worden zonder die druk van het technisch lezen.
      Traag of achterstand bij het technisch lezen zegt niks over het begrijpend lezen trouwens.
      Been there, done that. Van de vier is er slechts eentje dat graag leest. Dat moet mij weer overkomen (met al mijn bijgehouden jeugdklassiekers). Dan kan je alleen nog aanvaarden en loslaten.

      Verwijderen
  22. Dat leren lezen, daar heb ik ook een broertje aan dood hoor.

    Beginnen lezen... super! Overal letters herkennen en woorden lezen onderweg. De eerste boekjes...

    Later in de lagere school: luidop lezen en horen dat anderen sneller konden lezen dan jijzelf, daardoor fouten gaan maken tijdens het luidop lezen. (Mijn god, ik krijg alweer stress bij het gedacht alleen.) Leesgroepen bestonden toen precies nog niet.

    Boeken móeten meenemen uit de klas en móeten uitlezen. Ik haatte het. Ik las veel liever in de boeken over vogels en in de andere informatieve kloefers in onze thuisboekenkast.

    Het is pas gebeterd toen ik de lagere school uit was en zelf boeken koos om te lezen.

    Ik ben benieuwd hoe het mijn eigen kinderen zal vergaan. Ze zullen een ander schoolsysteem volgen dan ikzelf toen ik zo klein was. Hopelijk houden zij een minder wrang gevoel over aan heel dat leesgedoe.

    Wat ze hierboven al zeggen: laat ze rustig lezen! Af en toe eens voorlezen. En dat ze vooral graag mag blijven lezen (thuis!)

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Dat snel moeten lezen dat heeft te maken met die standaars tests hé.. zo wordt hun avi niveau bepaald.. De juf van mijn dochter hamerde daar ook zo op en mijn dochter had het daar eerst ook moeilijk mee. Gelukkig merkte ze zelf plots dat het makkelijker ging ( gewoon door op een ongedwongen manier te lezen) en zit ze nu op avi 2 niveau.
    De prestatiedruk ligt héél hoog in dat eerste leerjaar en daarna wellicht ook, ik heb daar ook héél veel moeite mee maar als ik er de juf over aanspreek dan zegt zei ook dat ze met hun eindtermen zitten en ze dus die normen moeten behalen.
    Ik kan me voorstellen dat het héél moeilijk is voor sommige kinderen. Mijn dochter lijkt er momenteel weinig last van te hebben dus erger ik me er niet al te veel meer aan ;-)
    Maar zoals de meesten hier aangeven, gewoon rustig ontspannen proberen te lezen met haar zodat ze ziet dat het ook anders kan! Dat komt wel goed!

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Hé, ze leest toch al op een goed niveau en ze leest graag?! Niets van aantrekken, je mag niet vergeten dat de lat erg hoog ligt (op deze school) wat betreft lezen.

    BeantwoordenVerwijderen
  25. Tja, ik herken dat heel erg.
    Ook hier is de hele vakantie trouw geoefend. (Nederlandse groep 3).
    Het vervelende is alleen dat de ene helft van de identieke tweeling niet hoeft te oefenen, en de ander wel.... Dat geeft wel verdriet.
    Gelukkig is de langzame leester (die overigens ook langzamer schrijft) wel preciezer dan haar snelle zus. Zo verslaat ze die tenminste met dictee.
    En dat is dan wel weer leuk...

    BeantwoordenVerwijderen
  26. Hier ook een heel schrijnend verhaal van mijn vriendin: haar zoontje haalde in het eerste leerjaar vorig jaar uitstekende cijfers, overal in de 90% voor rekenen en taal. Was zelfs de tweede beste leerling van de klas. Maar: zijn leestempo lag te laag, hij kwam meestal een woordje of vijf te kort om binnen tempo te zijn. Nochtans was altijd alles foutloos gelezen. Gevolg: het kereltje moest zijn eerste leerjaar overdoen, enkel en alleen voor zijn te trage leestempo. Hij doet dus dit jaar zijn eerste leerjaar over: verveling, geen interesse meer,... Zijn ouders zijn onlangs verhuisd waardoor hij sedert nieuwjaar naar een andere school gaat: ze hebben hem daar gewoon eens iets laten lezen om te weten hoe zijn leesniveau ongeveer was; resultaat: het kereltje blijkt AVI 4 ! te halen, en dat terwijl hij zijn eerste leerjaar overdoet, enkel en alleen voor zijn leestempo dat toen te traag was. Hij zit nu bij een meester die hem prima opvangt en hem weer enthousiast en leergierig krijgt.
    Hadden ze in zijn vorige school dat tempolezen gewoon gerelativeerd, vooral omdat hij op alle andere vlakken zo uitmuntend was, was het helemaal niet nodig om het kind een overbodig, extra eerste leerjaar te laten doen !
    Dus Oon, trek je er niets van aan: je kind frustratie en een eeuwige afkeer van lezen bezorgen voor dat stomme leestempo is waanzin! Snellezen heeft geen zin, de juiste woorden lezen, ookal is het traag, heeft wel zin. Sommige kinderen gaan schoksgewijs vooruit, en als de leesstart wat moeizamer of trager is, is dat zeker geen teken dat het enkele maanden later niet zal lukken. Het voornaamste is dat de leesvreugde kan blijven.
    Heel veel goeie moed !

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wow, dat is hevig. Zo'n vaart zal het hier niet lopen, denk ik. En goed voor dat kereltje dat hij weer een goede leerkracht heeft getroffen.

      Verwijderen