donderdag 15 november 2012

De broek met een verhaal.

Verkeert de eigenaar van deze stilaan gigantische proporties aannemende stoffenstapel hier ten huize in een blauwe periode? Ge zoudt het zo denken, na deze en deze broek. De derde Jacob is een specialleke. Voor u misschien niet, voor mij wel. Deze broek is er namelijk eentje van mijn vader. Mijn vader droeg dat namelijk graag, zo'n ribfluwelen broek met brede ribbels. Ik ben daar niet zo'n fan van, wegens een behoorlijk hoog oudemannengehalte, maar mijn vader mocht dat, hij behoorde tot de juiste categorie.

Na zijn dood hield mijn moeder voorzichtig een soortement van late zomerkuis en ik bood maar al te graag mijn diensten aan. De ideale kans om hier en daar een kledingstuk te redden. Een broek zonder knoop, een trui met een gaatje... De kringwinkel vindt dat maar niets. Ik werd daar een beetje week van.

Deze floeren broek is er eentje uit pima katoen. Hier deden mensen bijna lyrisch over pima katoen, en deze broek glansde inderdaad als was ze splinternieuw. Uit de pijpen knipte ik 2 nieuwe pijpen, en omdat er niet genoeg stof over was om een nieuwe tailleband te knippen, tornde ik de originele tailleband er af. Dat ging vlot en leverde me een proper broekje op. Eentje met echte bandjes voor een echte riem.

De zoon had er geen zin in, maar we lachten ons later wel een breuk toen we de foto's bekeken. Het fietsje waarop ik hem nog eens wou fotograferen bleek nu echt te klein. Knieën tot op de grond, en tot ver onder het stuur. Krijg ik het wel over mijn hart om dat fietsje weg te doen? En if not, waar moet ik het dan laten. Dilemma!

beetje vies
knie op de grond
ha-tsjie!
van wreed dicht

Noot: Als je broeken recycleert, en je beslist om de zomen te behouden (dat spaart weer wat omzoomwerk), maak ze dan toch maar eens los. De broek die er splinternieuw uitzag en geurde naar mijn moeders wasmiddel, herbergde toch een halve zandbak in de zomen.
't Is maar dat ge 't weet.

28 opmerkingen:

  1. Hoe trots kan een mama zijn op haar zoon en hartvermarmend haar vader zien knipogen...
    Een foto, een broek en een verhaal om te bewaren en te blijven koesteren.

    Annick

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heel erg mooi! En nog 10x mooier door de geschiedenis van de broek. Zal voor jouw mama ook wel speciaal zijn. (An)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi, ik word er een beetje stil van...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. ik heb dat ook gedaan met wat broeken van mijn vader en er ligt nog een stapel te wachten
    en hoe klein mijn zoontje ook nog is, hij lijkt te weten dat die broeken "speciaal" zijn
    ziggy

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een prachtig idee om je papa een stukje te laten herleven op die manier. Knap!!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Het is een superbroek!! Maar ik ben dan ook wel fan van de ouwerwetse brede rib velours :)
    Doet me eraan denken, ik had vroeger ook een hermaakte floeren broek, maar dan wel van mijn papa..

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ach wat leuk, beetje ontroerend ook ;), mooi dat je dat gedaan hebt!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Een mooi verhaal... Daarom hou ik ook zo van recyclage!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik vind dat hij er plots ook uitziet als een 'echt ventje'. Zo groot! Mooi verhaal achter de broek.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Och dat zand in die zomen, daar word ik nou een beetje week van.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. zo'n schoon ventje! ;) wees maar fier!
    Dat fietske.. mhm er zou er hier eentje heel blij mee zijn! :)

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Waw...ik word er stil van, zoveel liefde in zo n prachtige broek!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wat een mooie broek met een mooi verhaal. eentje om nog heel lang te bewaren ook als is kleine man er al lang uitgegroeid.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Schitterende recyclage, en dan nog eentje met een emotionele band. Tof.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. een mooie broek met een mooi verhaal.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Nog bretels en Opa Fé kan aan de haard met een pijp. Ik vind ze zalig tof, maar ben wel fan van mini-bompaatjes.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. LOL voor de zoon zonder goesting! LOL voor de grote zoon op de kleine fiets! Elke maand een foto op het fietske, in plaats van een groeimeter ;-)
    Wij hadden als kind ook van die floeren broekskes, en het voordeel is dat die nooit (maar dan ook nooit) verslijten aan de knieën. Grote kleine Felix gaat dus nog lang plezier beleven aan zijn opabroek!

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Wat mooi en ook ontroerend. Kleren met een verhaal, daar houden wij van!

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Heerlijk :) Fan van de broek, fan van eigenwijze zoon en helemaal fan van het verhaal in de broek (eigenlijk had ge dat zand erin moeten laten)

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Knappe broek met een mooi verhaal!

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Uw schrijfsels gaan hier recht naar mijn hart!

    BeantwoordenVerwijderen