Het superheldenfeest

woensdag 30 mei 2012


Vorig jaar maakte ik voor elke vriend een broche/rozet en voor het allereerste feestje van de kleine jongen wou ik graag ook iets maken. Het werden superheldenmaskers, plus in elk kleur een bijpassende cape. Een succes dat dat was!

De maskers maakte ik door twee lagen vilt aan elkaar te stikken en er nestelogen in te bevestigen. Zo gepiept!

superheldsuperheldenstrike a posevliegen

Zelf maken: hier het sjabloon!

Slachtoffers

dinsdag 29 mei 2012


Het warme weer, we hadden er zo naar uitgekeken. Eindelijk de sandalen uit de doos halen. Zonnecreme smeren. Zwembadjes opblazen. Een hele dag lang buiten spelen. Barbecuen. Lang opblijven wegens veel te warm onder het dak.

Maar kijk, het is niet allemaal rozegeur en maneschijn. De hitte maakt ook slachtoffers.

De basilicum legt het loodje.

de basilicum legt het loodje

De Playmobil overleeft het buitenspelen niet.

gebroken been

De insecten die vlot hun weg naar binnen vinden zoemen 's avonds hun doodstrijd en geven 's nachts massaal de pijp aan maarten.

slachtoffers

En mijn eigen kleine man heeft vermoedelijk een zonneallergie te pakken.

zonneallergie?

Dus ja, wij blijven noodgedwongen even binnen. Saa-haai.

Het zwarte schaap met kiwi tussen zijn poten

zondag 27 mei 2012


Dat surfen op het wereldwijde web je kan opzadelen met een flinke dosis hebberigheid, dat staat als een paal boven water. Gelukkig zijn er Pinterestborden, waar ik al mijn 'oh's' en 'ah's' onderdak kan geven. Tijdelijk stockeren om ten gepasten tijde even bij weg te dromen en weer boven te halen als het cadeautjestime is.

Bij Lisa Mille zou ik een heel pinterestbord kunnen vullen, ja. Klassiekers als Koziol en Eva Solo - een all time favourite, naast die andere Scandinavische gevestigde waarde, iitalla - , staan naast nieuwe ontwerpstudio's als Hollandsche Waaren en het Belgische Bonc. Sober en kleurrijk gaan hier hand in hand. Maar wel steeds in stijl.

Mijn hart ging sneller slaan bij het zwarte schaap van Hollandsche Waaren. Een zwart schaap. Hoe symbolisch. En hé, er is ook een kip met gouden eieren! Pinnen!

Je kan op de site ook een verjaardagskalender bijhouden, waarop je kan aangeven voor wie je iets moet kopen en waar die persoon in is geïnteresseerd. Zo vergeet je nooit nog tijdig een cadeautje te kopen. Wat even goed kan: je laat een mailtje met jouw wensen bij je Lief belanden. Topidee!

schaap in snoep

Zo kwam hij aan, mijn zwarte schaap:

schaap in doos

En ach, het mag dan misschien wel een prenteerschaaltje zijn, met dit warme weer had ik er niets op tegen om een stukje kiwi van tussen het beest zijn poten te prutsen.

schaap in fruit

Lisa Mille volgen op Facebook? Dat kan! Hierzo!

Een 4-jaardag in mineur

donderdag 24 mei 2012


Vier werd hij. Vier, zeg. Voor het allereerst écht verjaren. Bewust. Maar hij had pech, want twee dagen voor zijn verjaardag werd hij ziek en lag hij twee dagen als een vodje op de bank. We hadden er zo hard naar uitgekeken. Hadden zoveel plannen. Uitnodigingen! Uitdeelzakjes! Cakejes! Een nieuwe kroon! Het hele huis versierd! Het werd niets van dit alles. Op zaterdag bleek naast mijn mannetje ook mijn papa ernstig ziek en in plaats van alles voor te bereiden, zat ik in het ziekenhuis naast zijn bed.

Op zondagavond hadden wij dus géén kroon, géén cadeautjes, géén cakejes voor de klas... Niet dat dat laatste nodig was, want mijn kleintje mocht fijn een paar dagen dicht bij mij blijven. Maar geen nieuwe kroon... dat stak toch wel. Gelukkig was er nog de cadeautjeskist waar nog wel wat fijne dingen in zaten. Zo konden we toch nog een klein beetje feest vieren.

De herkansing kwam gisteren. Het eerste feestje voor 'de vrienden'.

De kroon, die ik de vorige jaren steeds uit vilt maakte, werd nu het exemplaar van Mina Dotter, en was klaar 5 minuten voor het uitblazen van de kaarsen.
De broche en het cijfer komen uit de handen van deze knappe allroundster en kan je vinden in de webshop van Van Katoen. Ik zou beter al een voorraadje inslaan voor de volgende jaren.

jarigkroon 4

Zot doen als je onder de antibiotica zit, vaneigens...
4

Voor de uitnodigingen zocht ik mijn toevloed tot washi tape in combinatie met papier en mijn naaimachine.

uitnodigingen 4

Ik maakte op de valreep ook nog wat basic verkleedkledij, wat voor een namiddag vol pret zorgde, maar dat is voor morgen.

drie · twee

Puur natuur

dinsdag 22 mei 2012


Een website die er zo puur en eenvoudig uitziet, ik zie dat graag. Mijn ogen glinsterden toen ik toevallig hier terechtkwam. U kent dat wel. Alleen thuis en voor je het weet heb je drie uur rondgesurft. Awel, als ik dan zo'n parel ontdek, dan is die drie uur goed gespendeerd.

U moet eens gaan kijken. Die materialen, die look & feel, die sobere tekeningen en vormen. Het moet niet altijd kleurrijk en schreeuwerig zijn. Eenvoud, daar is niets mis mee. Bovendien wordt het hele gamma samengesteld op basis van zijn fairtrade of ecologisch belang. Design met een zacht kantje. Het ideaal.

Ik ging er de laatste weken vaak een kijkje nemen en kreeg kriebels bij de kopjes met de graanhalmen op. En kijk, vandaag sieren ze mijn koffietafel. Ze zijn van Manses design, Scandinavisch, maar dat had u vast ook al kunnen bedenken. Deze winkel pakt niet uit met de namen van de ontwerpers, al mogen die er best wezen. Piet Hein Eek, Snug, Ekobo, Tas-ka, Snurk, Isak, of het wondermooie Dottir en Sonur.

Mijn volgende favoriet? De boekenhanger van °es. Of, euh, toch misschien dit maar?

Wil je eens live kijken? Op 2 juni staat Raamann op Shopville in Leuven.
Raamann op Facebook? Hierzo!

manses3manses2manses1

De outfit van twee keer niets.

maandag 21 mei 2012


U kon er hier al niet naast kijken en hier beloofde ik u nog meer geel. Dat leuke outfits niet bovenmatig duur moeten zijn, dat is hier wel een bewijs van. Een gratis stofje voor de rok. Een witte t-shirt van de Wibra en een half blad flockfolie. Het geld dat ik dan niet aan kleren besteedde, gaf ik dan met plezier aan haar Gallucci schoenen uit.

Het rokje is de market skirt, die ik nog nooit eerder probeerde. Heel snel klaar, maar zo'n opgefrommelde tailleband, ik weet niet of dat nog voor herhaling vatbaar is.
Het t-shirt flocken duurde ongeveer even lang als de rok ineen steken.

neon bike oon
neon outfit

neon skirt

Hier beginnen we aan het grote prutswerk, schaartje en breekmes in de aanslag!

bike voor

En dit houden we over:

bike na

Zo, simpel en snel.
Maar, ben ik nu de enige met een fascinatie voor dat fluo?

Het feest.

vrijdag 18 mei 2012


We hingen er weer aan dit jaar, aan een communiefeest. Jaja, u hebt overschot van gelijk, we hebben daar zelf voor gezorgd. Maar toch... wij zijn daar in eerste instantie meestal niet zo'n fans van. We hadden ongelijk, deze keer.

Dat de voorbereidingen niet liepen zoals gepland is een understatement van formaat. 'Oh,' dacht ik, 'een maand tussen Van Katoen en de communie, dat is een zee van tijd. Tijd genoeg voor twee extra hemden voor de zonen, een rok voor mij, wat gepruts hier en daar.' Maar zeg eens, zag u hier al veel naaisels passeren, de laatste weken? Ik dacht het niet. Deze keer niet omdat ik ze u niet wil tonen, maar des te meer omdat er gewoon geen zijn.

Al gauw werd duidelijk dat mijn hoofd de naaideadline die ik mezelf had opgelegd eenvoudigweg niet wìlde halen. Schrap rok voor mezelf. Schrap hemden voor de zonen. Het enige dat nog met plezier ineen gestoken werd waren vlaggenlijnen. We hebben nochtans al een aardige voorraad, maar mijn hoofd zag een tuin vol vlaggetjes. Naast vrolijke mensen en héél veel zon. Vooral dat laatste leek een probleem te worden, maar uiteindelijk kon het jonge geweld toch een hele middag buiten spelen.

vlaggenlijnenvlaggenlijnenvlaggen

De communie'kaart' had ook wat voeten in de aarde. Hopend op mooi weer stelden wij dit uit. En uit. En uit. En toen het echt hoog tijd werd, had de dochter geen zin.

Over het eerste idee kunnen we kort zijn. Het werkte niet. Hoewel ik wit anders heel mooi vind, deze foto van mijn meisje vond ik plots erg flets. En dus zwierde ik de dochter op onze klavervelden en kregen we toch nog min of meer wat we wilden. Niet helemaal, maar goed genoeg gezien de omstandigheden.

communiefoto test
gele schoenen

En dit werd de definitieve kaart.

communiekaart

Soit, communiefeest twee, een stressy voorbereiding ten spijt, was meer dan geslaagd.

Gele schoenen: Beau10
Appeltjesstof: Stof en Zo

Over de uitslag van de topjes give-away en de vondst op het containerpark.

woensdag 16 mei 2012


Ik liet er u effectief wel héél erg lang op wachten, maar de voorbereidingen voor morgen (feest!) tastten bepaalde delen van mijn hersenen danig aan. Niet prioritair? Kan wachten. Zoiets. Al hebt u zo'n zomers topje allerminst gemist de afgelopen weten. Nietwaar?

topje

Ik liet kind 3 eerder vandaag een naampje trekken. Uit een appeltjespot die ik vanmiddag, 12.05u, uit een glasbak van het containerpark viste. Samen met nog wat andere, vreemd genoeg ongeschonden, glazen. Het mocht van de meneer van het containerpark, want naar 't schijnt mag dat niet, dingen meegrissen uit containers. Maar die meneer van 't containerpark, een echte Gentenaar, wel, ik heb het voor hem, en hij voor mij. Hij praat zo hard dialect, dat de helft van de conversatie aan mij voorbij gaat. Ik knik instemmend en krijg echt alles gedaan. Wij keuvelen dan even, zo aan de open kofferbak, over het weer, of over waar een spiegel nu alweer moet. Of Ytong? Mag dat bij het steenpuin, meneer? Ik stel hem altijd vragen, ook al weet ik goed genoeg dat ik bij bak 4 moet zijn. Hij vindt dat fijn, nuttig zijn, helpen. En ventileert ondertussen even over 'de mensen' die zomaar hun spullen dumpen. Als het rustig is, zoals vandaag, dan helpt hij me met het glas. "Want g' kundu doar lielijk oan snij'en, mdamke." Op zo'n momenten laat ik mannen graag het vuile werk doen. Beide partijen tevreden, toch?

Maar kijk, u wilt natuurlijk gewoon weten wie er haar kind in een topje kan hijsen.

appelpotjes

Mme Li, ik geloof dat dit wel minstens voor 1 van uw dochters zal passen. En ik hoop van ganser harte dat uw dochter het ondertussen beter stelt.

topje_li

Goldfish

dinsdag 15 mei 2012


"Kom, kind," zei ik, "we gaan naar buiten, de zon schijnt." Ze wist het. Zodra de zon schijnt, sleurt haar moeder haar naar buiten voor wat buitenfoto's. We hebben lang genoeg binnengezeten, vindt u niet?

Ik had een plekje in mijn hoofd. Eentje waar ik dagelijks voorbij rij, waar ik nooit zou stoppen, want er is immers niets te doen. Maar nu, nu wist ik dat ik daar zijn moest. Het hoge groene gras, de boterbloemen, de blaasbloemen. Het zat in mijn hoofd, samen met die nieuwe, en o zo mooie gele broek. Ja, ja, Oon heeft het voor geel dit jaar. Laat dit duidelijk zijn, u bent er nog niet van af.

De broek in kwestie, nog een maatje te groot, maar in velours, dus ideaal voor volgende winter, is van Mini Rodini, een Zweeds merk dat mij al tijden bovenmatig weet te bekoren. Ik vond ze hier, mijn nieuwe schat. Een website met veel wit, prachtige kleren in felle en minder felle kleuren, maar één mooi consistent geheel... Ik moet u waarschijnlijk niet zeggen dat ik daar gezwind van door de knieën ga. Al van bij de eerste bestelling voelde het goed. Mijn collega - man, niet getrouwd, geen kinderen - ging het pakje kinderkleren halen en was waarlijk gecharmeerd door Eva's vriendelijkheid en service. Sindsdien ligt Goldfish bij ons in de bovenste schuif. Beslist een aanrader om bij uw favorieten te zetten of, klikkerdeklik, te liken op Facebook.

goldfishblaasbloemfotomini rodinimini rodini

Broek Mini Rodini en schoenen Pom Pom, beide op de groei en beide van Goldfish.

Goldfish staat dit weekend op Petit Bazaar in Gent. Dé ultieme gelegenheid om alles eens van dichtbij te bewonderen, een bestelling te laten meebrengen, of gewoon eens goeiedag te zeggen.

zondag 13 mei 2012


Hoewel ik het hele weekend graag zo had doorgebracht (lees: boekje lezen in bed, koffietje, MacBook in de aanslag)...

moederdag

werd het eerder een weekend van dit (lees: ramen wassen, strijk wegwerken, opruimen en schoonmaken. En euh, ja, ook veel foto's nemen).

arco

Wij hebben namelijk een half volksfeest in onze woonkamer gepland, zo over een dag of vier.

Mijn moederdag begon om 4.14u met een hoestaanval van de zoon. Begon een tweede keer om 5.37 met een zoon die had kaka gedaan. Ging voor de derde keer van start om 6.15 met een dochter die het begin van het rolletje plakband niet vond (en vervolgens de hele deur versierde én een ontbijtje prepareerde). Echt opstaan, dat was pas voor na achten. En toen begon de werkmarathon. Met zon. Hoera!

En nu heb ik dus hoofdpijn. Ik sla een Roomer achterover en doe een wens. Dat het donderdag niet regent, dat wens ik. Dat al die jonge veulens de wei in kunnen en mijn huis en mijn hoofd alles overleven.

Hoe was jullie moederdag?

Oon ♥ pakjes

vrijdag 11 mei 2012


Er zijn zo van die dagen dat uw bus uitpuilt van rekeningen en andere brieven die je liefst zo snel mogelijk onder je zetelkussens zou verstoppen om nooit meer aan te denken. Niets van dat hier, deze week. Door een toevallige speling van het lot kreeg ik elke dag hele fijne post!

nice things

Een nieuwe portefeuille, die afgrijselijk ruikt, maar me geen schaamrood meer op de wangen bezorgt doordat ze steevast het alarm van alle winkels laat afgaan, zoals dat bij de vorige het geval was... Een bomenbroche van Marie La Lorraine. Twee buttons van Bo, van hier. Een halsketting van Tuchila.

card by bo

Kaartjes van Bo. Ik voel een nieuwe verslaving opkomen...

washi

Nieuwe washi van hier. Verslavingen zijn er om in stand gehouden te worden. Toch?

broche by bo

En zo zag ik er uit deze week. Als u mij tegenkomt, zwaaien!

Schorten voor de klas

woensdag 9 mei 2012


Of ik niet eens een voorbeeldschortje kon maken, vroeg de juf. Een schortje werden er uiteindelijk zes, maar bandwerk is my middle name, dus dat was snel gepiept.
Voor de speelhoek op school mocht dat een simpel modelletje zijn. Het allermooiste model vind je hier.

En wat zegt u van het oranje jeugdsentiment dat mijn moeder hier afleverde? Mijn weegschaaltje! En de kapstok die jaren op mijn kamer stond! Zou ik die oranje laten? Of gaan we voor een makeover?

6 schortjes voor de klasschortschort

Mijn eigen kleine masterchef.

schort on I

De man van vele gezichten

maandag 7 mei 2012


Een clown, die derde. Een snoetentrekker eerste klas. Knuffeldier. Lachebek. En groot. Dat ook. Hij beheerst de kunst om elke situatie om te buigen tot iets positiefs.

Typisch voor een derde kind, hoor ik vaak. Maar is dat zo? Nog derde kinderen die er een handje van weg hebben om bij wijlen zeer clownesk uit de hoek te komen?

F x 9

Nog twee weken en mijn jongste is 4. Wow.

Lego Friends a.k.a. meisjeslego

zaterdag 5 mei 2012


Meisjeslego noemt ze het. Vertelt het aan iedereen die het horen wil. Een hele lijst. Vol favorieten. Ze heeft goed naar de promopraat geluisterd, dat kleine meisje van ons.
Twee maand geleden werden we uitgenodigd om de nieuwe meisjeslijn van Lego te komen ontdekken. Ik aarzelde. Wij zijn tenslotte een Playmobil familie. Al hebben we ook een karrevracht Duplo, op enkele ruimtevaartdingen van de zoon had de echte Lego zijn weg naar ons huis nog niet gevonden. Ik wist niet of ik dit eigenlijk wel wou.

Nu de testlego al enkele weken in huis is, en het meisje een wenslijstje schreef voor haar feest, stond 'meisjeslego' bovenaan. Lego's opzet is geslaag, lijkt me.
Voorlopig past alles nog in de grote Lego opbergdoos, maar dat zal vast niet zo lang meer het geval zijn.

legolegolego
Lego is ook lekker. Mmmmm. lego m&m

En bij u? Wat staat er zoal op communicanten hun lijstje?