Clown by day, devil by night.

donderdag 28 maart 2013


Ja ja, het is weer zover. Deel elvendertig van de schijnbaar oneindige slaapsaga is weer begonnen. (Hier deel 1 en deel 2.)

Het doorslapen is sinds enkele jaren geen issue meer. Het gààn slapen/inslapen des te meer. Wat in een relatief recent verleden geen probleem meer was lijkt nu opnieuw onoverkomenlijk. Hoe breng ik de bijna vijfjarige aan zijn verstand dat slapen goed is, dat hij niet bang hoeft te zijn, dat zijn hoofdje moet rusten, en zijn moeder trouwens ook. Hoe eindig ik die tranenvloed, dat stille gegrien dat begint nog voor de laatste letter van het verhaal weerklonk?

Het kind kan niet beschrijven waar het bang voor is. Het lijkt me ook niet echt bang voor iets. Het kind wil vooral graag 'bij iemand' zijn. 'Bij jou, mama.' (Krak!) De clown in hem maakt van de ene seconde op de andere plaats voor een bang vogeltje. Een bang vogeltje dat zijn duivels ontbindt van zodra ik mijn rug naar het bed draai. Als het kind niet bij broer en zus mag slapen, is het elke avond feest. Dat bij broer en zus slapen is geen probleem zolang het kind even laat gaat slapen en daar net knelt het schoentje. Als je 10 bent, sta je er niet meer voor te springen om even vroeg te gaan slapen als dat kleine broertje.

Het kind krijgt verhaaltjes, kusjes, een lampje, en slaapt met zijn veluxgordijn open. Het is dus behoorlijk klaar in zijn kamer, we stoppen hem heus niet in een donker hol. Ik twijfel tussen meevoelend en kordaat, al naargelang mijn gemoed en slaak tegenwoordig dus weer een diepe zucht (of meerdere) zo tegen de klok van half acht.

En toch. Alles komt goed, dat weet ik. Maar kerel, ge waart een cadeautje van uw vader. Niemand heeft u ooit gezegd dat ge enkel overdag die status waar moet maken. At least give it a try. Please?

angel by day devil by night

33 opmerkingen:

  1. Misschien is het te vroeg voor hem? Hier een vijfjarige die om 20u30 gaat slapen, anders is hij ontiegelijk vroeg wakker.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ooooh, ik ben ook zo'n kind geweest. Geen zin om te gaan slapen, snel in paniek in bed en lastig inslapen. Eigenlijk is het nooit over gegaan. Nog steeds een lastige slaper, maar ik kan dan ook met 4 uur slaap toe. Jouw zoon waarschijnlijk ook. De gemiddelde mens niet, maar je hebt erbij! Wat hielp bij mij: vrijheid. Kon ik niet slapen, dan mocht ik (voor mezelf!) lezen, ik mocht er zelfs in de bieb aparte boekjes voor uitkiezen. Dan voelde ik me meteen minder verschrikkelijk.
    Misschien een idee voor jouw zoon?
    Groetjes,
    Esther.
    PS. Tegen de tijd dat hij 14 is zal hij alleen nog maar willen slapen!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oeh, wat lastig. Ik heb zo ook niet echt goede tips, maar ik leef wél met je mee, helpt dat ook een beetje?

    Oh, wat we hier nog wel eens doen: We maken afspraakjes in dromenland. Als zij gaan slapen ga ik straks ook slapen en dan spreken we af. Zij mogen kiezen (want het is hun eigenste deel van dromenland) dus bij mijn dochter gaan we in haar wolkenkasteel picnicken, bij mijn jongste gaan we naar de speeltuin en bij mijn oudste vliegen we rond op draken ("hoef je niet bang voor te zijn, mama, ze luisteren naar mij, dus voor jou zijn ze heel lief!"). Als we zo'n afspraakje hebben willen ze gauw gaan slapen, want dan zijn ze eerder in dromenland. En 's ochtends verzinnen ze hele verhalen over wat we zoal mee hebben gemaakt. (En ik doe lustig mee ;-))

    Misschien dat het een ideetje is? Anders weet ik het ook niet. Sorry. Ja, het mantra herhalen: "Het is een fase, het is een fase. Als hij achttien is, denk ik hier met weemoed aan terug hoe hij altijd bij ons wilde zijn in plaats van te slapen. Het is een fase"

    Sterkte xx

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo'n goed idee, bedankt. Ik ga hem ook proberen als het hier eens niet lukt.

      Verwijderen
  4. En alvast bij broer en zus gaan liggen, ook al zijn die er nog niet zal niet helpen he :( Pfff. Sterkte! Idd misschien wat langer ophouden? (Als hij niet omvalt van vermoeidheid na een lange schooldag etc.)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wij werken weleens met een stickersysteem....direct gaan slapen is een sticker verdienen, bij 5 stickers een kleinigheidje of een keer kiezen wat je wilt eten....het aantal stickers voordat de beloning komt wordt steeds meer. Op een gegeven moment gaan ze gewoon slapen en vergeten ze het stickeren helemaal....maar lastig is en blijft het. EN wat bij de ene helpt werkt bij de ander helemaal niet....Succes en ik wens je veel makkelijke avonden

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Zo herkenbaar. Hier woont ook een bijna 5-jarige bengel met slaapissues. Tegenwoordig mag ik (even hout vasthouden) niet klagen. Ik probeer de dag met hem altijd af te sluiten met een positieve gedachte, een leuk vooruitzicht ... Een kwestie van zijn gedachten te laten afdwalen naar iets leuks. Tegen 20.00 uur (Vroeger gaan slapen lukt ECHT NIET!)en na een heel slaapritueel en ettelijke keren "Slaap lekker!" heen en weer roepen, sluit meneertje wel zijn oogjes. Behalve ... als mama en/of papa buitenshuis (lees: naar een vergadering of op stap met vrienden) zijn. Dan eigent dat kleine wezentje zich plotsklaps allerlei voordelen toe: langer opblijven bij opa/oma, 5 verhaaltjes voorlezen i.p.v. 2 ... Met alle gevolgen van dien.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik laat mijn dochter van bijna vijf ook boekjes lezen in bed of met haar pop spelen. En ik beloof na een kwartiertje nog eens langs te gaan voor een kus. In slechte periodes ga ik een uur lang om het kwartier een kusje gaan geven. Dan is ze toch minder bang. Succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Het zit precies in de lucht die slaap problemen! M'n zus haar oudste is net 4 geworden en daar is gaan slapen even verschrikkelijk! Bang dat dat kind is! Ondertussen is er een nieuw nachtlampje en wordt er geëxperimenteerd met een 'product om de monsters weg te spuiten' (lees: een plantenspuit met water)... Afwachten hoe dat zich ontplooit.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Er werd trouwens ook geopperd om met een soort beloning/straf systeem te werken. Een potje m&m's bijvoorbeeld. Al het lekkers in het potje mag de volgende dag opgegeten worden, maar elke keer ze lastig zou doen of een tirade voert 's avonds of 's nachts, verdwijnt er een snoepje uit het potje... Dus hoe meer ze zelf lastig doet, hoe minder snoepjes ze mag eten. Is ze flink en is er 's nachts geen probleem, is het potje 'vol' en mag ze ze allemaal opeten. 't Is dan de bedoeling om mettertijd steeds het potje minder te vullen in het begin...

      Verwijderen
  9. Mijn bijna vijfjarige pleegdochter is ook welens bang....voor de spoken in haar kamer nog wel ( haar eigen ouders vonden het wel geestig om hun dochter, die ze amper zien, even op de hoogte te brengen van het bestaan van spoken.....ze geloven daar zelf in....de bijgelovigen)
    Maar....ik ben kordaat! Zeg dat er geen dingen bestaan als spoken, dat ze flink moet slapen( bij mij dus wel in een donker hol...;). ) En dat gaat dan goed, totdat ze weer eens een weekend naar haar ouders gaat!
    Mijn anders kleuter is niet bang voor spoken, maar af en toe heeft die wel graag iemand in de buurt.....dan scharrel ik nog wat rond in een aanpalende kamer, eerst luid, dan zachter, totdat ik stilletjes mijn gescharrel kan staken.....
    :)

    Hopenlijk kan je binnenkort weer genieten van rustige avonden....en anders moet je maar aan de gever van't prachtige kadootje vragen om even de ' avondlijke shift' over te nemen......vaders kordate stem maakt soms wel eens het verschil!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. de omgekeerde babyfoon? dan kan hij de geluiden van bij jullie nog horen (stilletjes weliswaar en met de afspraak dat hij echt wel moet proberen slapen ondertussen)

    BeantwoordenVerwijderen
  11. zo herkenbaar, onze oudste is ook een verschrikkelijk slechte slaper. vroeger was het doorslapen een probleem, daarna werd het gaan slapen een probleem. en nu is het veel te vroeg wakker zijn ook aan de orde.
    naargelang ze ouder werd (ze wordt 5 deze zomer) gebruikten we elke keer een andere techniek, want ik wil wel dat ze zich veilig voelt.( ik geloof niet in in de kordate aanpak van nu moet je maar gaan slapen, zonder te troosten en gerust te stellen, al zijn er ook grenzen aan mijn geduld. ) wij hebben een tijdje Bachbloesemremedies gegeven, dat werkte heel goed voor haar angsten. nu blijf ik sinds een tijdje na het verhaaltjes lezen nog even bij haar op bed zitten (op haar vraag) en ze geeft dan soms zelf aan wanneer ik naar beneden mag gaan, wat soms al na een halve minuut is, soms wat langer. voor haar is die geruststelling belangrijk dat ik er nog altijd ben, als ik uit haar kamer ben, dus ik vertel ook gewoon elke keer wat ik nog ga doen en waar ik ben en dat ik haar kan horen als er iets is....

    veel sterkte in ieder geval, hopelijk vind je hier tussen al die reacties een gouden tip :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik kan spijtig genoeg geen tips geven, maar biedt u wel de logeerkamer aan alhier. Uw zoon mag dan wel bij de mijne slapen.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. 't Is een fase, maar dat weet je vast ook wel. En ondertussen trek je je toch de haren uit het hoofd om een oplossing te vinden. Courage!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. oooh...niet leuk...wij proberen hier echt alles uit te leggen, nu al tegen de jongste van vijf maanden oud...die snappen echt wat je wil zeggen. Zeker als hetgeen je zegt (ik zie je graag maar jij -en ik ook- moet slapen) overeen komt met wat je ze laat voelen (knuffelen en kusjes vóór het slapengaan maar ik kom niét terug tot morgenvroeg...) Ik praat hier nu wel alsof het vanzelf gaat, en dat doet het niet, maar het hélpt wel. Zelfs bij de huilbaby die nooit wou slapen maar na een deftige "uitleg" toen wél tot 4u sliep... Succes!!

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Oh, ik ken dat zo goed! Ik ben nu op het punt om yoga te proberen. Al lijken de osteopaat sessies ook wel zijn vruchten af te werpen. Inslapen is hier een groot issue bij de oudste. Wat wel een beetje helpt: in de buurt blijven. Nog wat rommelen in de badkamer enzo.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ah ja, nu je het zegt! Ik dacht dat ik ook geen tips had, maar een moeilijk slapend neefje had ook ooit baat bij osteopatie.

      Verwijderen
    2. Ik vrees dat die ene osteopathiebeurt die hij als baby heeft gehad nog té vers in mijn geheugen zit. Het kind heeft een half uur lang gekrijst als een speenvarken.
      Of ik zou er de vader moeten mee opzadelen. Hm...

      Verwijderen
    3. osteopathie kan helpen
      wel belangrijk bij wie je dit laat doen!

      Verwijderen
  16. Mijn oudste zoon is 9 en heeft gewoon weinig slaap nodig. Hij gaat om 21u slapen, rise and shine om 6u30. Hij was lange tijd moeilijk in bed te krijgen, maar ik liet hem dan nog een kwartier à half uurtje op zijn kamer een leuk of grappig boekje 'lezen' en dan licht uit. Dat hielp bij hem. Hij moest wennen aan de rust en zijn kopke leegmaken.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Mijn meid is even oud en heeft ook een tijdje angstig geweest bij het inslapen en als ze 's nachts wakker werd stond ze ook altijd aan mijn bed. Ik heb toen het 'Grote Gaap en Slaap boek' besteld en sindsdien gaat het heel goed. Ga maar eens een kijkje nemen naar deze link: http://www.standaardboekhandel.be/seo/nl/boeken/zwangerschap-opvoeding/9789087150259/vivienne-van-eijkelenborg-m-g-smits-r-didden/het-gaap-en-slaap-boek
    Misschien kan het jullie ook helpen?

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Hier is het inslapen niet zozeer een probleem, maar meer het wakker worden na een paar uur. Dennis(4.5j) heeft al bijna 3 jaar 'last' (wij meer dan hij) van nachtangst (pavor nocturnus) waarvoor we al bij een kinderpsycholoog geweest zijn. Die ons ook niet kon helpen. Nu vermoed ik dat hij hooggevoelig is en daardoor 's nachts heel erg moet verwerken.
    Ik kan u dus heel goed begrijpen. Ge wilt zo graag voor uw kind dat het slecht inslapen stopt. En ik hoop heel erg dat ge vlug een oplossing vind of dat het er vlug uitgroeit.

    BeantwoordenVerwijderen
  19. De inslaap- en slaapproblemen bij een van onze kinderen hebben we weggekregen door een 'mama-tje' mee te geven naar bed. Dat was een t-shirt die ik enkele uren had gedragen zodat die mijn geur had. 't klinkt niet erg netjes maar t heeft wel geholpen. Zo had onze dochter altijd het gevoel dat ze veilig was. In ieder geval veel courage!
    Sis

    BeantwoordenVerwijderen
  20. zo herkenbaar..Anna heeft "enge dromen" (haar verwoording) en wil dan bij mij slapen. Ik laat haar toe, meestal twee nachten en dan is ze precies wat "opgeladen" om terug alleen te kunnen slapen.
    Zo moeilijk! Dan zwijg ik nog over kas...

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Wij hebben hier ook al moeilijke periodes gehad. Ik lig nu nog een minuutje bij elk kind in bed. We knuffelen en vertellen hoe onze dag was. En daar geniet ik ook gewoon van. Soms blijf ik langer, als je voelt dat het nodig is, maar dan vraag ik wel dat ze me moeten zeggen wanneer ik naar beneden mag gaan, en dat duurt meestal niet veel langer dan een paar minuutjes. Ze vinden het ook fijn als ik in de buurt blijf, ze vragen regelmatig zelf of ik in de kamer naast hen nog een beetje wil naaien. Dat lukt allemaal goed als ik geen crappy dag gehad heb op het werk en/of zelf doodop ben, want dan heb ik geen geduld. Succes ermee!

    BeantwoordenVerwijderen
  22. ik hoop mee dat hij snel weer alleen kan inslapen.
    wou dat ik je tips of raad kon geven, maar wij zitten nog niet aan de spoken en monsters...

    www.mamajulesbrussels.blogspot.com

    BeantwoordenVerwijderen
  23. Je moet het wel een kans willen geven want zelf (nuchter als ik ben) was ik vooraf toch ook wel wat gereserveerd.... maar kijk, deze tip werkte voor ons: http://www.stillpoint.be/index.php/voor-wie/kinderen

    veel succes.

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Hier ook een 5(en half) jarige die "wil dat ze voor altijd bij mij kan blijven" en verdorie moeilijk inslaapt. Terwijl ze er 's morgens nog zooo moe uit ziet en tegen het einde van het week op is, met huilbuien zonder echte reden erbij.
    Ik herken je verhaal dus volledig!
    Ik blijf wel vaak even bij haar liggen, maar nooit zo lang als zij wil, wat dan weer voor schuldgevoelens zorgt.
    Aan de andere kant, mama's hebben ook graag af en toe een momentje voor zichzelf, en de avond is al zo kort :-s

    BeantwoordenVerwijderen
  25. Courage zou ik zeggen. Geen tips hier, geen slaapproblemen ten huize md.

    BeantwoordenVerwijderen
  26. Oh ik voel me je mee - daar wordt je zo moe van (en gefrustreerd).
    Helaas heb ik geen tips (gezegend met uitstekende slapers en eters) maar ik wens je wel veel sterkte en succes.

    BeantwoordenVerwijderen
  27. Oh help, mijn middelste zoon is twee en brult ook iedere avond alles bij elkaar. Laten we hopen dat dat niet nog drie jaar kan duren, want als ik dit lees heb ik geen goede hoop ;-)

    BeantwoordenVerwijderen