Concertjaar 2015

woensdag 30 december 2015


Net als vorig jaar probeer ik ook deze keer de herinnering aan de concerten die ik afgelopen jaar zag levendig te houden.

We gingen in januari al meteen van start met Interpol, een band waar ik niet zo gek veel mee heb, maar die ik wel eens aan het werk wou zien. We lachten tijdens het voorprogramma heel wat af, mijn vaste concertcompagnon en ik. Met een hilarisch voorprogramma en een bende Interpol fans die ze toch niet allemaal op een rij had.

In februari lieten we Hauska schieten wegens - voor zover ik het me kan herinneren - een overvolle agenda. Net als het jaar ervoor tijdens Boomtown gaf ik ook deze keer mijn tickets door.

In mei was Nick Cave aan de beurt. Na 14 jaar zag ik hem in perfect gezelschap zijn laatste plaat spelen, spiced up met ondertussen geweldige klassiekers.
Nog in mei werd ik overweldigd door een virtuoze Nils Frahm. Ik krijg nog steeds rillingen als ik Hammers hoor. Ik was ook stevig onder de indruk van Dawn of Midi, maar het duurde tot begin september voor ik ze volledig wist te appreciëren. Hun Dysnomia is absoluut een van dé platen van 2015.

Untitled Untitled

Oktober bracht U2. De tijden dat we het geld uit onze mond spaarden om naar London te kunnen varen en de hele stad af te zoeken naar 7" of 12" singles liggen lang achter ons. Het is wat minder fanatiek, maar ze mogen er nog altijd zijn. 18 jaar na hun Popmart doortocht zag ik ze eindelijk nog een keer. Ik had op voorhand geen recensies van andere concerten gelezen en liet me helemaal omver blazen door de vier mannen uit Dublin en hun alweer spectaculair ogende en ingenieuze show.

Twee weken later was het alweer feest, met Editors deze keer. Als ik Toms stem hoor lig ik weer in het gras in Schotland, dus Editors zijn vooral memories. Nogal bittersweet, but memories nonetheless. But hey, that's life. Alleen met mijn concertmaatje zijn we een hele avond 16 in plaats van, euh, right, laat maar...

Editors 31.10.2015 Paleis12

Soms zijn onverwachte, relatief onbekende namen zo'n openbaring. Dat was het geval met Caspian. In eerste instantie was ik aangetrokken door de naam en daarna door de sfeer van de nummers die perfect weergaven hoe ik mij op dat moment voelde. Het is een blijver.

Caspian

In November zagen we Richard Hawley in de Arenberg. Een fijne zaal, een mooie stem, goed gezelschap. We zagen hem ook al tig keer en willen er ondanks de vele concerten precies toch altijd bij zijn. Dat zegt genoeg.

Richard Hawley - Arenberg - 20.11.2015 El Vy

Ik was dit jaar ook weer braaf geweest. Twee jaar geleden boekten we op 6 december kaarten voor Elbow, vorig jaar voor U2 en dit jaar kreeg ik 's avonds te horen dat ik de volgende dag mee kon naar El Vy. De verwachtingen voor 6 december volgend jaar zijn alvast hoog gespannen!

Volgend jaar brengt alvast Ansatz der Machine, Tindersticks, Rival Consoles en Mumford and Sons. Daar mag nog wel wat bij komen. Kiasmos, bijvoorbeeld. In mijn woonkamer, als het even kan. *droomtevenweg*

FIGR__S

dinsdag 29 december 2015


Het allermooiste wat bloggen mij heeft 'opgeleverd' - of beter 'gebracht' - zijn de vele mensen die ik de afgelopen zes jaar heb leren kennen. Ik zou nu melig kunnen gaan doen, maar dat hou ik maar voor een andere keer.

Tussen al die echte en virtuele contacten zitten van die valse echte, of valse virtuele als ge wilt. Zo van die mensen die er altijd ergens zijn, ook al ontmoette je ze nog nooit in real life, en die er precies ook altijd zijn geweest. Ik kan me niet meer herinneren hoe ik bij Els terechtkwam, maar ik weet wel dat ze meteen indruk maakte, en wat voor een! Ik bleef jarenlang hangen aan haar blog en zag hoe ze steeds maar weer de mooiste ideeën in foto's goot en ze met Torosaurus grafisch steeds sterk uit de hoek blijft komen.

Toen ze vroeg of ik haar nieuwste creatie, de strijkapplicaties, wou testen, moest ik ook geen twee keer nadenken. Ik hou van witte dekbedden en een wit dekbed, met een minimalistische figuur, dat zou de puber ook wel appreciëren.

Het duurde even voor ik alles in orde had, maar dat kan ik volledig op de verpakking steken. Ik zette de strijkapplicaties wel twee weken op de kast. Om te bewonderen. Want ik vond ze zooooo schoon. Komt dat tegen. Maar kijk, ze hangen er eindelijk op. Nog even een puntje vaststrijken en de kreuken wat wegstomen en we zijn er helemaal.

FIGR__S
FIGR__S_3

Untitled

FIGR__S_duvet
FIGR__S_detail

In de webshop van Torosaurus vind je strakke cijfers, letters en grafische vormen in goud/zilver/wit/zwart/blauw.

Boxing Day

zondag 27 december 2015


Geen vakantie zonder zee.
Tweede kerst was perfect om uitgebreid uit te waaien bij een fijne +10 graden.

Verstoppertje spelen.
Zonnebaden.
Schoenen nat maken.
Springfoto's nemen.
Schelpen met gaatjes zoeken.
Zandballen gooien.
Krabbenpoten vinden.

We hadden het allemaal.

nieuwvliet20

nieuwvliet6
nieuwvliet5
nieuwvliet4
nieuwvliet7
nieuwvliet8

nieuwvliet9
nieuwvliet10
nieuwvliet12
nieuwvliet14

nieuwvliet15
nieuwvliet17
nieuwvliet18

nieuwvliet23

December

vrijdag 25 december 2015


December was donker en heftig. Zoals gewoonlijk, denkt u misschien. December en ik, dat gaat niet goed samen. Ik zie vaak letterlijk niet meer klaar. Gelukkig weten mijn naasten zo onderhand al wat voor vlees ze in de kuip hebben en alles gaat voorbij, zo gaat dat nu eenmaal.

December begon met Sintspanning en examenstress, nog meer bij de moeder dan bij de kinderen, zo leek het wel. Zij waren er precies heel erg gerust in dat alles wel in orde kwam.

Star Wars AT-AT

Toen ik op Sinterklaasavond wat in de zetel zat te hangen, belde een vriendin mij op met de melding dat ze een kaartje had voor El Vy. Vier paar ogen keken vreemd op dat ik daar zo blij om was. Ik snapte het zelf niet helemaal, want El Vy was nu ook weer niet het concert van het jaar, maar goed, I kind of needed that, apparently.
We gingen eten in Le Plattesteen en deden van kerstsightseeing op de Grote Markt. Zalige avond.

Le Plattesteen EL VY

Ik liep weer een 150 kilometer, ook 's avonds, met het nieuwe run light van Decathlon (dat trouwens ook geweldig goed dienst deed voor het kind zonder lichten op zijn fiets).

Alternative use of run light. Tension Koninginnegallerij

Er was de #boostyourpositivity brunch en ondertussen zijn er alweer een pak ideeën op tafel gegooid voor het nieuwe jaar. Dat ziet er in elk geval al veelbelovend uit.
Er waren pakjes onder de kerstboom, Star Wars frenzies, play dates en sleepovers.
Er was de traditie van de jaarlijkse kalender voor mijn moeder en de traditie van het niet-willen-sturen-van-kerstkaarten-met-de-kinderen-erop.

Maar goed. Kerst is voorbij.

Op de valreep: Merry Christmas everyone!

Voor het verhaal bij deze foto: hier lezen.

Merry Christmas

Elimineren en wat overblijft: de loopuitrusting.

zondag 20 december 2015


Dat ik weer in een fase zit waarin ik alles zou buitengooien, hoorde ik mezelf zeggen. Als ik dat zeg, dan zwalpt er teveel rond in die bovenkamer van mij en dan helpen er maar drie dingen. Slapen. Lopen. Opruimen. En zo zat ik - al mijn volk het huis uit - voor mijn kast en bekeek eens grondig wat voor kleren er allemaal weg mochten, wat ik al jaren niet meer had aangetrokken en wat ik mezelf niet meer zag dragen. Veel blijft er precies niet meer over, maar dat geeft niet. Ik graai meestal toch lange periodes dezelfde vier, vijf outfits uit de kast. En minder maakt het kiezen net iets eenvoudiger.

Het stapeltje loopkleren bleek heel beperkt. Dit is mijn wintergerief. Dat blauwe ding linksboven is effectief een t-shirt met lange mouwen, maar ik ging de laatste weken lopen bij minstens 10°C, dus winter kunnen we het bezwaarlijk noemen en dan volstaat een t-shirt ruimschoots. Ik heb zo mijn ongeschreven regels. Boven de 15 graden: korte broek en korte mouwen. Tussen 10 en 15 graden: lange broek, lange (t-shirt) mouwen. Onder de 10 graden mag het een trui zijn, én handschoenen. Tegenwoordig draag ik mijn handschoenen meer niet dan wel.
Ik kocht het meeste (broek, t-shirt, trui, handschoenen) vorige winter bij Decathlon. Na het lopen gaat alles de wasmachine in (programma 'opfrissen') zodat ik het de volgende dag weer aan kan. Vier keer per week gaat dat zo en het ziet er nog altijd ok uit. Ik heb niet echt iets nodig, maar dit truitje steekt toch mijn ogen uit.

Annelyse noteerde ooit hoeveel geld ze uitgaf aan loopkledij. Dat was een interessante oefening. Sokken en schoenen, daar gaat hier het meeste geld naartoe. Sinds ik ooit X-socks cadeau kreeg wil ik geen andere meer. Ik heb nooit meer last gehad van mijn voeten of benen sinds ik die draag (toch al dik twee jaar), dus is het bijgeloof of helpen die uitgekiende technologieën die ze in die sokken steken echt, ik weet het niet, maar ik vertrek niet zonder. Ik koop minstens 1 paar loopschoenen per jaar. Begin dit jaar schakelde ik over van Saucony Ride 6 naar Brooks Ghost 7. De Saucony's wogen maar 232 gram, maar zaten iets te krap en de Brooks zijn ondertussen bijna aan hun 1000e kilometer toe, dus die wissel ik af en toe met de 'nieuwe' Saucony Ride 7. Die kunnen nog even mee, ook al heb ik mijn oog alweer laten vallen op nieuwe Brooks. Die afwisseling lijkt hier wel te werken.

Ik hou niet van lopen tijdens de zomer (diepe dalen in mijn grafieken, dan), maar duusd hartjes voor de herfst en winter, ook al is er nu net iets teveel wind en is het lang nog niet koud genoeg. In mijn eerste loopwinter liep ik stoer elke zondagavond mijn toer in de buurt van spoorwegen en industriezones (goed verlicht, dat). Sinds vorige winter ben ik daar geen held meer in. Ik weet niet wat het heeft getriggerd, maar je kreeg me 's avonds met geen stokken meer buiten. Deze winter draag ik het run light van Decathlon. Ik zag het vorige winter al op hun webshop, maar toen bleek het niet in voorraad. Nu gelukkig wel. Dit licht is ongelofelijk fel, dus het verlicht goed (want aaaargh voor losliggende stoeptegels), en heel belangrijk: het weegt niets. Het zit perfect en stoort absoluut niet. Wel veel benieuwde blikken van toevallige passanten, maar ik ben fan en ik merk dat andere lopers het ook en masse ontdekt hebben.

Ondertussen is het (bijgestelde) jaardoel al gehaald, en ik heb nog 10 dagen over!

decathlon1

De #boostyourpositivity blogbrunch (editie 2)

maandag 14 december 2015


Zondag was het verzamelen geblazen in de geweldige zaal LUX in Gent voor alweer de tweede #boostyourpositivity blogbrunch. Ik zag veel blije gezichten. Veel blikken van herkenning ook. En een pak minder aarzelingen dan tijdens de eerste editie in februari. Als ik voor mezelf mag spreken: het was goed om jullie zo talrijk te zien opdagen te midden van kerstvoorbereidingen, examens van kinderen, zieke huisgenoten en weet ik veel wat jullie allemaal hebben laten vallen om er toch te kunnen bij zijn. Ik zag nieuwe gezichten en miste oude bekenden. Ik sprak weer veel te weinig mensen, maar het was ontzettend fijn om te merken dat de eerste boostyourpositivity editie een aantal vaste waarden heeft toegevoegd aan mijn blog- en instagram feed. Contacten die voelen alsof ze er altijd zijn geweest, terwijl dat ocharme nog maar een klein jaar is. Alleen al daarom is deed (en doet) boostyourpositivity wat het doen moet. Ik kijk er al naar uit om al die halve beloftes voor koffies, looptochten, fotorondes of brunches concreet te maken. 2016 ziet er op dat vlak in elk geval al veelbelovend uit.

lux_stairs Untitled Untitled

Over de catering door Coeur kunnen we kort zijn. Top! Ik hoorde hier en daar suggesties over 'recepten bloggen', dus hell yeah, het werd stevig geapprecieerd, dat verwennen van de smaakpapillen. Ik vrees dat ik teveel tijd wegbabbelde om veel foto's te nemen, maar zoek eens op #boostyourpositivity of #blogbrunch en Instagram zal precies kunnen zeggen wat voor fotogeniek lekkers ons allemaal werd voorgeschoteld en wat die goodiebag nu precies bevatte die daar op de foto hierboven zo hoogst onelegant aan mijn voeten staat. Trouwens, een toptip (niet van mij): leg die koeltas in je auto. Komt altijd wel eens van pas bij het boodschappen doen.

Boostyourpositivity blogbrunch Untitled Untitled

Ik legde mijn oor al wat te luister bij sommigen van jullie. Wat vonden jullie goed aan deze editie? Was de eerste editie beter/swingender/gezelliger? Willen jullie meer Instagram of net niet? En wat met de onderwerpen? Algemeen genoeg om iedereen aan te spreken of hebben jullie liever een heel concrete vraag/opdracht? En de timing? Liever elke week een nieuwe opdracht of is om de twee weken net goed?
Woensdag steken we de koppen terug samen en bekijken we de opties voor 2016. Als jullie nog ideeën hebben die jullie niet in de ideeënbus hebben gestopt - vast vergeten omdat het gewoon veel te gezellig was - en je wil ze nog kwijt: schrijf gerust jullie bevindingen in de comments.

Merci voor het meedoen!
Merci Walkie Talkie voor de organisatie!
Merci Danone!

Tot volgend jaar!

November

zondag 29 november 2015


De eerste uren van november spendeerde ik achter de MacBook, nog even kijk wat mijn telefoon allemaal gefilmd had de avond ervoor. Een geweldige Papillon, onder andere. Niet echt bevorderlijk voor een goede nachtrust, zo'n feestjes met mijn beste vrienden.
Op muziekvlak was november zeker memorabel. Ik zag een beklijvende Caspian aan het werk in de Minard. Dat concert zit nog steeds onder mijn vel. Verder ook een zieke - maar niettemin zalige - Richard Hawley gezien in de Arenberg.

Caspian RH

Met 150 loopkilometers verbrak ik mijn maandrecord. +900 kilometer al dit jaar en mezelf een beetje kennende zal dat balen worden als ik de 1000 niet haal. Uiteraard is dat niet het belangrijkste. Ik geniet er weer van. Of het nu alleen is of in gezelschap... op sommige dagen kan ik niet wachten om mijn schoenen aan te trekken. Het gaat weer vlotter. Met dank aan het weer. En aan een agenda die het toelaat om 4 keer per week te ontsnappen. Net als vorig jaar hou ik van wat regen, maar heb ik een hekel aan wind en van dat laatste heb ik wel een stevige portie gehad. Het idee om voor het einde van het jaar een halve marathon te lopen laat ik voorlopig varen. Momenteel loop ik liever 4 keer rond de 10 km, dan 15 of meer. Maar ik ben op weg, ik voel het.

Windier than expected No escape Queen of the double rainbows

Voor de kinderen was november was een maand met heel veel logees. Met een massa verjaardagsfeesten en playdates. Met aftellen naar Sinterklaas en daar ergens tussenin de nodige rust die terugkeerde na dit.

November was een maand met tijd voor boeken, met lange, serieuze gesprekken ook, met verwennerijen voor mezelf. Het was nodig om de kou en het donker te overwinnen. #iemandverlangtalkeihardnaardelente

Hoe was jullie november?

Laatste keer 'Sint'spanning?

woensdag 25 november 2015


Het zal nu wel bijna de laatste keer gaan zijn, denken we. Het derde leerjaar was bij de twee oudsten ook een keerpunt. Er kwamen barsten in het vertrouwen in de Sint. Er kwamen vragen die moeilijker te beantwoorden waren dat deze uit 'Dag Sinterklaas!' Er gingen hoofdjes schuin, ogen werden tot spleetjes geknepen en de twijfel stroomde uit elke porie van die lijfjes. Zou ze nu echt de waarheid vertellen?

Ze speelden het spelletje nog wel mee, om dan, na het feest stoer te verkondigen: 'Ik wist wel dat jullie dat waren, hoor.'

De jongste zit in het tweede en de andere zwijgen als vermoord. Verder dan een stiekeme knipoog gaat het niet. Ze spelen mee. Al is er wel enige bezorgdheid over de toekomst. Want 'wat als F. het wel weet? Krijgen we dan ook nog een cadeautje?'

De traditionele sintverzoeken gaan niet verder dan Lego of Playmobil. De collectie is ondertussen behoorlijk impressionionant en vraagt waarschijnlijk nog 20 jaar stockage in een Shurgard loods om alles te kunnen bijhouden voor het nageslacht.

Fun deed er nog een schepje bovenop en verwende de jongens met een doos Lego Ninjago. Right up their alley, want van mij mochten ze niet wéér een andere reeks beginnen verzamelen. Onze jongens zijn wekelijks uren zoet met hun Lego en de Ninjago blijkt inderdaad meer voor de grote jongen, met allerhande coole verstopplaatsen en mechanismes die zijn ogen laten blinken. Gelukzakken, die twee!

Waar ik wel benieuwd naar ben... hoe lang spelen kinderen eigenlijk?

ninjago4
ninjago3
ninjago5
ninjago6

Barcelona, Praktik Hotel Bakery and other practicalities

vrijdag 13 november 2015


Voor onze vierdaagse Barcelona trip ging het tussen Hotel Brummel en Praktik Bakery. Omdat Brummel wat meer uit de weg lag en ik vreesde toch niet meer te kunnen zwemmen, boekten we een kamer bij Praktik Bakery. De Praktik hotels zijn deel van een keten, maar hebben elk een eigen identiteit. Zoals de naam al aangeeft was op de benedenverdieping een bakkerij. En wat voor een!

Wij hadden een exterior double twin kamer. Straatkant, maar 5 hoog en het straatlawaai viel reuze mee. Een gigantisch breed bed ook. Werkelijk. Verder was de kamer klein (denk: geen zetels of desk), wel een strakke inrichting met veel wit en zwart, een grote tv aan de muur en een mooie grote regendouche.

barca_bakery5
barça_bakery_mom
barca_bakery_room2
barca_bakery_room1

We boekten ontbijt bij de kamer en kregen de meest heerlijke broden voorgeschoteld. Geen tientallen ontbijtgranen, maar een grote variatie aan brood, wat jam, fruit en hartig beleg. Geen overdaad, maar basic heerlijk eten.

barca_bakery1barça_bakery_bread
barca_bakery2
barca_bakery3
barca_bakery4

Voor wie geen grote ontbijter is: ik heb nog geen enkele stad bezocht waar ik zoveel bakkerijen bij elkaar zag. Kleine, charmante bakkerijtjes, maar ook heel wat fris ogende ketens, zoals Pan & Company waar je hartige broodjes en zoete gebakjes à volonté kunt krijgen. Maar eigenlijk: als je de kans hebt moet je in de Baluard Bakery in het hotel gaan eten. De hele dag open en aangezien er altijd volk staat aan te schuiven aan de lange toonbank, duidelijk een topplek voor lekker gebak.

barça_pan1barça_pan2

Praktik Bakery is gelegen in de Carrer de Provença, vlakbij de Passeig de Gràcia met haar topbezienswaardigheden als Casa Milà (op 2 minuten stappen), Casa Battlò, Fundació Antoni Tàpies, en het misschien iets minder bekende Casa Terrades (Les Punxes). De metro (station Diagonal) is om de hoek en van daaruit geraak je in een mum van tijd overal in de stad.

Vliegen deden we met Ryanair. Die zou veruit de goedkoopste moeten zijn. Ik speelde wat met de data en keek van welke luchthaven de prijzen het interessantst waren. Goed om weten is dat uw surfgeschiedenis wissen of - iets drastischer - uw cache leegmaken nuttig kan zijn bij het boeken van allerhande reisgerelateerde dingen. Die websites drijven hun prijzen op, zodat het aanvoelt alsof je snel moet beslissen, want je ziet de prijzen bijna letterlijk de hoogte in gaan.
Weet je niet hoe je je geschiedenis moet wissen? Surfen van op een andere computer is ook een optie.

In Barcelona gebruikten we het openbaar vervoer. Nadat we waren geland op El Prat stapte ik door naar het station wat verderop en kocht daar twee tienbeurtenkaarten (T10 kaarten, rode ticketmachines). Met zo'n kaart kan je voor 1 euro naar de stad rijden met bus 46. Er zijn uiteraard andere manieren om in de stad te geraken. Een taxi, bijvoorbeeld, voor zo'n 25 euro, of de aerobus voor €5,90 pp. De gewone bus werkte voor ons perfect. De bus stopt op Plaça d'Espanya, van waar je de metro induikt en tot aan je hotel spoort. Met onze 10 ritten kwamen we net toe voor die 4 dagen. De laatste dag namen we diezelfde bus 46 (stopt voor Las Arenas, de bullfighting arena turned shopping mall op Plaça d'Espanya) terug naar de luchthaven. Perfect.

Omdat onze plannen voor de volgende dag meestal pas 's avonds concreet werden had ik op voorhand geen kaartjes geboekt. We bezochten Casa Milà en de Sagrada Familia en boekten daarvoor online tickets. Dat is meestal nog nét iets goedkoper en het voorkomt dat je moet queuen (geloof mij, er kan daar stevig gequeued moeten worden). Enig 'nadeel' is dat je een time slot boekt en je je met je virtuele kaartje moet aanmelden binnen dat kwartier of half uur.

Ook interessant is dat sommige musea op zondagnamiddag na 15.00u gratis te bezoeken zijn. Hier vind je een overzicht. Wij pikten er het Picasso Museum uit. Hou er rekening mee dat er zich om 15.00u al een énorm lange wachtrij heeft gevormd. Wij hadden geluk, want een vriendelijke museumdame pikte er alle 'oude mensen' en kleine kinderen uit. Beetje gênant wel, om heel die rij voorbij te steken, maar hé, neem ook uw moeder mee de volgende keer. Ze is goud waard op zo'n momenten.

Nog op de lijst voor de volgende keer:

· wat meer rondhangen in de buurt van Columbus (en bij uitbreiding Port Vell)

barça_colon

· de kabelbaan nemen naar Montjuïc

barça_kabelbaan

· MACBA, want helaas gesloten door een nationale feestdag

MACBA, Barcelona

· bij valavond de stad overschouwden van op de Bunkers del Carmel.