Letter to my sixteen year old self #boostyourpositivity

vrijdag 6 februari 2015


Ik heb er een hele week over lopen tobben. Langer zelfs, want ik was al wat eerder op de hoogte van Kelly's plannen. Een brief, begot. Ik kan me amper nog herinneren wie ik was, toen. But here we go.

Dag Lies.

Ja, Lies. Niet Liesje, of Annelies. Dat laatste, daar heb je een gruwelijke hekel aan, ik weet het. En toch, je zult er nog een paar jaar mee moeten leven voor je het definitief van je af kan schudden. Maar wees gerust: over 20 jaar zullen je vriendinnen van de IJverige Wijven zich een ongeluk lachen als ze, bij de bank, te horen krijgen dat je eigenlijk Annelies heet. En je zal meelachen, want het is geen issue meer. Of je nu Lies bent of Annelies, wat maakt het uit? Jij bent jij.

Je bouwt volop aan een vriendenkring en dat is goed, want vrienden zijn alles voor jou. Het zal een stevig fundament blijken, want ook na meer dan twintig jaar heb je nog een handvol vriendinnen uit die tijd. Vriendinnen die er altijd zullen zijn, ook al zie je hen niet zo gek vaak. Je zal de meeste van hen uit het oog verliezen als je gaat studeren, maar geen nood, daarna pikken jullie de draad weer op. Tijd en boterhammen, kind. Ons vader zei het maar al te vaak.

Je weet al eeuwen wat je gaat studeren, later. Gorbatsjov heeft indruk gemaakt en wiskunde is duidelijk jouw ding niet. Het zal een goede keuze blijken te zijn, en eigenlijk ook weer niet. Maar ze zit stevig in je hoofd, met een vastberadenheid die je zo eigen is. Niets of niemand kan je er nog van af brengen. Het Oostblok oefent een sterke aantrekkingskracht op je uit, tiener uit de jaren '90. Je zal het goed doen, dat studeren, want het is jouw keuze en voor dingen die uit jouw hoofd komen kan je je volledig smijten. Iedereen zal trots zijn op jou en jij zal dat wegwimpelen, want ach, je deed toch gewoon je ding?

Je gelooft het vast niet als ik het je zeg, maar niettemin: je mag trots zijn op jezelf. Je doet dat goed. Echt. Flink, voorbeeldig. Niet te opvallend, maar vol overgave vechtend om de uitdagingen in jouw hoofd te kunnen realiseren. Dingen waar jij goed in wil zijn, doelen die je jezelf stelt en die jij, wars van wat iedereen denkt, toch maar lekker wil halen... Twintig jaar verder in je leven zal dat net zo zijn. Er verandert niet zo gek veel op dat vlak, love.

Het mag ook best wat stouter, Lies. Je gaat er niet van dood en je ouders zullen het ook wel overleven. Buiten de lijntjes kleuren is niet zo jouw ding, I know. Dat blijft, want jij bent jij. Daar kunnen die combats en die Arafatsjaal niets aan veranderen. De heavy metal en goth music die je uit je boxen laat schallen en waar je je ouders al eens de gordijnen mee in jaagt al helemaal niet. Je mag je dan wel stoer tonen, dat hart van jou heeft het soms zwaar te verduren. Ook dat blijft, ik geef het je maar mee.

Je wereld bestaat nu uit school en sporten. Die grote liefde voor dat zwembad, dat blijft, ook al zal je die chloorgeur een eeuwigheid moeten missen. Je zult zelfs plezier vinden in het lopen, wat zeg je daarvan? Nu heb je nog een grondige hekel aan die opwarmingen rond het voetbalveld, want je bent een sprinter, geen langeafstandsloper. Je zal zien: je bent het allebei. Je wordt meer dan je ooit dacht te zijn. Je wordt een vrouw, ooit. Echt. Geen halve jongen met voetbalschoenen in de aanslag. Je zal ze ruilen voor hakken, ooit. Met kinderen krijgen komt jouw vrouwelijke kant naar boven. Weer een extra dimensie in je leven. Weer een extra laagje jij. Zoveel lagen jij die soms zullen botsen. 'Lies de moeder' versus 'Lies de partner', om nog te zwijgen over 'Lies die eigenlijk gewoon wil gaan lopen'. Je ziet, ouder worden betekent niet noodzakelijk dat het rustiger wordt in je hoofd. Alleen de scope of things wordt ruimer, de impact groter, net als de vragen en het gepieker over wat 'goed doen' nu eigenlijk is. Je hoeft geen radicale ommezwaai te verwachten in wie je bent, Lies.

Doe maar voort zoals je bezig bent. Aanvaard jezelf. En geniet.

Alles komt goed.

Lies

Deze brief kadert in het #boostyourpositivity project van Activia. Zin om mee te doen? Registreer je dan op deze site en dan krijg je ook een uitnodiging voor het slotevenement op 8 maart.

7 opmerkingen:

  1. Ach, die laatste alinea, zo waar, zo treffend waar. Mooi, dit. Benieuwd wat je over nog eens zo'n tijd aan jezelf te schrijven hebt :)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Allé we zijn dus eigenlijk naamgenoten.
    Ik heb het ook eigenlijk nooit echt gehad met Annelies ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Haha, heet jij ook Annelies? Nooit geweten!
    Zelf heb ik nooit echt een probleem gehad met die naam, hoewel mijn familie mij ook gewoon altijd 'ons Lies' noemt,hoor.

    Tof geschreven!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Soms zouden er wat minder laagjes van mezelf mogen bestaan! Dit weekend was het weer een race om alle laagjes tevreden te stellen :)

    BeantwoordenVerwijderen