Uitwaaien in Kent & Sussex

maandag 2 februari 2015


Jup, ik weet het, de continuïteit is hier ver te zoeken. Ik ga dat een beetje op het werk steken, als dat mag. Ik kwam tot de conclusie dat ik in januari een week teveel werkte en dat het hoog tijd was voor een weekendje weg. (Wel, eigenlijk had ik dat als kerstcadeau voor mijn wederhelft geboekt (uiteraard slechts een paar uur voor pakjestijd, ik hou wel van een deadlinetje hier en daar), maar dat neemt niet weg dat het heel erg welgekomen was).

Helaas vond mijn lijf dat het eerder tijd was voor platte rust in plaats van een weekend uitwaaien aan de Engelse kust. Ik huppelde dartel mee tot na het middageten en crashte toen een beetje in de kamer met het bloemetjesdekbed. 'Wahey!' dacht mijn hoofd, 'een hele middag lezen!' maar in plaats daarvan was het suffen en zielig ja knikken toen mijn vent voorstelde om toch maar op zoek te gaan naar een doos painkillers. Het moet gezegd, ik geloof niet in painkillers die er niet uitzien zoals deze die ik gewoon ben - het zal wel een gekke kronkel in mijn hoofd zijn -, maar zeg nu zelf, deze zagen er echt niet zo yummie uit. Maar het weekend wàs nu eenmaal een cadeautje, dus ik slikte en sliep en deed mijn uiterste best om op dag 2 op mijn benen te blijven staan. Dat lukte, een uitschuiver op een zompige afdaling niet te na gesproken.

We begonnen in Dungeness, een hoogst bevreemdende plek. Morgen daarover meer, dat verdient wel een aparte blogpost. Daarna door naar Hastings, waar ik mijn geplande looptocht door mijn neus geboord zag, want lag daar toch wel geen kiezelstrand, zeker! Anyhow, na lunchen in Hastings was het al snel duidelijk dat ik al blij zou mogen zijn als ik überhaupt rechtopstaand het einde van het weekend haalde, dus niet getreurd, lopen kon een andere keer wel.

Logeren deden we in The Tannery, een plek die ik via Airbnb had gevonden (uiteraard pas 2 dagen voor we vertrokken). Een prachtig huis en een vriendelijke gastheer, absoluut een aanrader.

Op zondag wandelden we - painkillers achter de kiezen - van Birling Gap de heuvel over naar de Seven Sisters en Beachy Head. Een stevig tochtje met een strakke wind en na de 'bergop' een pijnlijk achterwerk (dat mij nu al 24 uur met de quote "bum so tight he was bouncing off the walls" in mijn hoofd laat zitten). Dus kijk, niet gelopen, maar wel een workout. Always look on the bright side also jumps to mind, nu.

Een goed gevuld weekend, dus. Van zonsopgang tot zonsondergang time well spent.





*Beachy Head · een vuile achterruit geeft soms een kunstig resultaat · Belle Tout lighthouse · iets heel vreemds op het strand, anyone? · aan de hawthorne te zien waaide het duidelijk niet alleen vandaag zo hard · jaloers op die eenzame surfer · dat is nog eens een uitzicht · zonsopgang aan de juiste kant van het kanaal · Seven Sisters*

8 opmerkingen:

  1. Prachtige foto's. Hoe gingen jullie er naar toe? Dat houdt me altijd tegen om de UK te bezoeken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Met de auto op de trein. De eerste trein op zaterdagochtend en de laatste op zondagavond. Heel gemakkelijk!

      Verwijderen
  2. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Heb dat ook al eens mee gemaakt,zo ziek als iets terwijl we er een dagje op uit waren.Heb geslapen in de auto,de rit naar daar,tijdens de uren van ons verblijf daar,mijn partner heeft alle sauna's alleen mogen uit proberen en de terugrit heb ik ook nog geslapen. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. 50 shades of grey, je foto's... maar als dit een boek was zou ik het wèl lezen! ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Je doet me heimwee krijgen. En zeggen dat ik in de winter niet naar de UK wil...

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Plantje (plantje?!) ziet eruit als zeewier-mais-tempura-fritters. Wel toevallig dat iemand juist daar z'n lunch was vergeten dan... ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Prachtige foto's!!! Wel jammer dat je er niet ten volle hebt kunnen van genieten. Hoe is het ondertussen met de pijn?

    BeantwoordenVerwijderen