Over Ikea en relaties.

dinsdag 28 april 2015


Ik moest glimlachen, dit weekend, toen ik aan het ontbijt dit las in de krant. Ook door relaties van 20 jaar kan Ikea een aardig stormwindje laten waaien. Kort en krachtig, maar toch...

De laatste jaren winkelden wij nog amper bij Ikea of het was voor wat kleine hebbedingen. De meeste grote Ikea spullen hier dateren van de tijd dat we een huis in te richten hadden, zo'n 14 jaar geleden. Onze Karlanda bank heeft er 12 jaar trouwe dienst opzitten. Er sliepen talloze logees in, wij ook, vaak met baby's die het niet zo nauw namen met het (ons) dag- en nachtritme. Er werd in gesprongen, kampen gebouwd, you name it. Net toen ik tegen de wederhelft zei dat de kussens toch wel hun beste tijd hadden gehad en hij zei dat ze nog wel even konden meegaan (springende kinderen indachtig), begonnen de kussens door te scheuren in de naden. Niet meer te herstellen. Zelf kussen naaien, zegt u? Ik denk het niet.

We twijfelden. Nog eens Ikea? De Karlanda bestaat ondertussen niet meer, maar Karlstad leek een deftig alternatief. Of toch maar voor een duurdere bank gaan en de kinderen telkens tot de orde roepen?

Ikea, zei de wederhelft die geen zin had in nog meer gemopper. Ikea dus. Maar het was mijn dag niet. Ik had bij Dreamland al een kassier verbouwereerd met een doos Lego in zijn handen laten staan, omdat ik het niet fair vond dat ze beweren de goedkoopste te zijn, maar de doos in kwestie in de winkel 12 euro duurder was dan op de website. Om maar te zeggen, ik zat al een beetje op mijn paard.

Daar kwam vast narigheid van. Ik voelde het aan mijn theewater, maar mijn gezin, dat wilde naar Ikea.

We wisten welke bank we wilden. Dat was een hindernis die we zonder problemen namen. Zelfs de stof lag vast. Check. De kinderen jengelden om een voetenbank. Of een hoekbank. Ugh. Nee. Toe, mama! Nee. Maar dat is zo cool! Nee. U voelt 'm al komen, de wederhelft deed niet mee. Die wou best wel een voetenbank. Maar mijn hoofd had daar geen plaats voor. En bij nader inzien de zithoek ook niet. Exit voetenbank.

Kinderlijk gekibbel: extra voer voor het pesthumeur dat gestaag groeide.

Het was druk, maar we werden snel geholpen. Aan de balie ontspon zich volgend gesprek:

- "De Karlstad driezit in stof x aub."
- "Met deze bestelbon kan u de stof afhalen bij de klantendienst. De bank vindt u in rij x, plaats x."
- "Hoe? Moeten we dit nù meenemen?" (De Karlanda werd ooit netjes geleverd.)
- "Ja. (insert verbaasde blik. Wie wil er nu een zitbank kopen en die niet metéén meenemen? Ik zag het haar zo denken.) U kan het vandaag laten leveren voor €39. Daarvoor spreekt u aan de uitgang iemand van de bestelbussen aan. Maar u moet het wel zelf uit het rek nemen. Of u kan het later laten leveren voor €79."

Toegegeven, ik had mij niet goed geïnformeerd. Een paar dagen een extra driezit in huis zag ik daar, op dat moment, niet zitten. Het zal u niet verbazen dat mijn pesthumeur ondertussen redelijk uit de kluiten gewassen was. Maar het ergste moest nog komen.

Ik weet niet hoe dat bij u zit, maar een driezitsbank uit een rek sleuren is niet mijn favoriete bezigheid. Uiteraard stond er bij rij 9 net een vorklift voor de bank, waren de rekken ernaast helemaal gevuld zodat de manoeuvreerruimte nihil was en was de bank zo ingepakt dat een mens er compleet geen grip op heeft.

Na 3 mensen te hebben aangesproken werd het liftje een paar meter verder gezet en konden we zelf een poging ondernemen om het onding uit het rek te krijgen. Ik geef toe dat ik geen geweldig grote inspanning heb geleverd. Het hielp uiteraard niet dat de bank aan de pallet bleef haken. Ook niet dat de kinderen voortdurend commentaar gaven. Al helemaal niet dat ik mij niet kon voorstellen dat ik die bank ooit op zo'n klein karretje gemanoeuvreerd zou krijgen. En stel dat het lukte, kon ik dat gevaarte dan door de menigte laveren zonder iemand omver te rijden? Ik had het gehad met klantvriendelijkheid. Als twee jonge mensen zo sukkelen met een bank... Als drie medewerkers zelfs niet voorstellen om te helpen... Hoe moeten andere mensen dat dan doen?

"Kom," zei ik, "we gaan naar huis." En dat was dat.
Sorry Ikea. Misschien doe ik ooit nog eens een poging. Misschien ook niet. En sorry als de stock die dag niet meer klopte. Het waren wij.

21 opmerkingen:

  1. wat een heerlijk stukje! Het Lief en ik kunnen Ikea makkelijk samen doorkruisen, maar als een meubel ineen gepuzzeld moet worden, moet een van ons uit het zicht verdwijnen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. GRRRRR om de muren van op te lopen! Ben wel benieuwd wat het gaat worden die zetel :).

    BeantwoordenVerwijderen
  3. ikben veel gaan winkelen in ikea met de ex die toen al ex was om meubelen voor mijn nieuw appartement te kopen. Ik kan u vertellen : dat was geen groot genot : ik zat er compleet onderdoor door de relatiebreuk en moest voortdurend beslissingen nemen over kleuren en vormen met een man erbij die me behandelde als een hulpeloze kleuter. Ik heb daar letterlijk staan bleiten van ellende en ik heb daar volgens mij een trauma aan overgehouden voor de rest van mijn leven .
    Maar tegenwoordig ga ik met een goei vriendin en dan kan ik er zelfs een beetje van genieten ... Tenminste : als ik al goed gezind was toen ik vertrok... Ik heb wel altijd compassie met de mensen die daar elke dag moeten werken : steluvoor zeg !

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hmm, ik ben wel al enkele keren thuis gekomen zonder de haken om de gordijnroede aan de muur te bevestigen of iets dergelijks... Bij ons douchemeubel was er net 'n actie, dat ze het gratis kwamen bezorgen en monteren, dat was wel erg handig, verder hebben we vooral zelf gesleuteld en al eens rond gereden met 'n Golfje ramvol met 220 lange kasten... Tja, Ikea...

    Onze bank is uiteindelijk van 'n andere, wel iets duurdere, winkel, maar er zit fantastisch stof op wat na 3 of 4 jaar nog altijd als nieuw is. Waar, de kinders beginnen nu pas te springen, maar ik heb al menige koppen thee, pennenstrepen en dergelijke met niet veel meer dan water verwijderd. Microvezel ofzoiets. Voordeel van zulke zaken is ook dat ze 't komen brengen met 'n vrachtwagen en 'n paar potige mannen. Je moet wel 'n paar weken wachten, maarja... Is dat 'n voor- of 'n nadeel? ;) 'n Keuken puzzelen bij Ikea vond ik ook teveel werk, t moet wel leuk blijven... Laat mij maar kastjes in elkaar zetten, das dan nog tof... :)

    Deze week als we er toch langs komen gaan we wel "even snel" naar binnen voor 'n fotolijst, moet toch lukken? We gaan 't toch maar proberen... Overigens 'n tip, wel altijd ff tijd maken voor de gratis family-koffie, 'k kan dat halverwege wel altijd ff goed gebruiken...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Nu hebben jullie een designzetel verdiend ;) De onze, van Rolf Benz, was een aankoop in mijn kleutertijd en heeft drie kampen bouwende en spelende kinderen prima verdragen. In de tijd dat we nog met appelsap morsten, maakte oma bruine hoezen voor over de kussens.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. ik kan ook zo van die dagen hebben......

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Tamara Cooremans28 april 2015 om 12:12

    Bij ons was het laatste Ikea bezoek enkele weken geleden ook geen onverdeeld succes... het begon allemaal op een mooie zaterdagmiddag ;-) snel even een bed gaan kopen voor de oudste zijn nieuwe kamer... ieder welgezind...... kindertjes ook blij want de ballonplooier in de IKEA toverde in een mum van tijd de allergrootste en mooiste ballon die ze ooit gekregen hadden... so far , so good... tot we de 36 pakketjes in de rijen moesten gaan zoeken... "mama wil jij mijn ballon even vasthouden?" .. ja hoor geef maar hier... en dan oeps... daar vliegt hij de lucht in.... die komt niet meer terug... met een krijsende en brullende vierjarige en een overladen winkelkar hup naar de kassa aanschuiven... en wachten... tot dan eindelijk ons beurt was... en de kassajuf ons na enkele dozen ingescand te hebben tot de conclusie kwam dat we een aantal verkeerde dozen meegenomen hadden.. wit voor zwart en zwart voor wit... ja het zijn tenslotte allemaal dezelfde kartonnen dozen, nietwaar... pfffff, zucht,.... "zal ik dit even annuleren voor jullie?" dan kunnen jullie de juiste dozen gaan uitzoeken... ja dat doen we nog even... (zucht) met een nog steeds in tranen overladen kleuter aan mijn hand. Met de moed in onze schoenen gingen we terug.. juiste dozen gaan uitzoeken en opnieuw gaan aanschuiven en wachten aan de kassa.... en dan eindelijk bij het buitenkomen, tot de ontdekking komen ;-) dat de auto te klein is om alles mee te nemen...
    "En het was de "allermooiste" ballon die ik ooit gekregen had" snikte het mannetje nog na....

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Herkenbaar! En toch vertrek ik nu naar Ikea! :D

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik hou van Ikea. Maar heb het nog nooit gedaan met de kindjes mee. En zal daar ook niet direct aan beginnen, denk ik! ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Lies, dit is hilarisch!!! Hahaha, ik kan het mij levendig voorstellen!
    Prachtig geschreven.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Zó herkenbaar! Ikea is ook zo'n winkel waar je niet kan doorlopen zónder iets te kopen!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Hilarisch! En zo herkenbaar, ik krijg een grote smile op mijn gezicht als ik dit lees. Thanks for sharing. �� Groetjes, Z.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Helemaal herkenbaar... Maar wij konden nog 7 weken wachten op de hoezen ... Die geleverd werden in een kialapunt....
    Hopelijk heb je snel een 3zit

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ik kan mij het levendig voorstellen en ben dan meteen blij met onze keuze om de nieuwe zitbank netjes thuis te laten leveren. Nog zeven dagen en dan is hij er.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Hihi , geweldig! Na vijf maanden gingen wij samen wonen en moesten we grote beslissingen nemen in ikea met de nodige ruzies. Nu bijna 5,5 jaar later is Ikea een eitje! De relatietest en een opdracht om te testen hoe zen je bent. Prachtige zetel trouwens, zeker de moeite!

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Wij overleefden al talloze in elkaar te vijzen meubelen! Ikea, de beste relatietest!

    BeantwoordenVerwijderen
  17. De Karlstad is anders wel een zalig ding! Ben benieuwd voor welke hoes jullie gingen :-)!

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Hahahahaaaa! Sorry, Lies, maar ik moet zó hard lachen met je stuk, zalig gewoon 😄.
    Wij hebben een Karlstad en zijn ook alweer aan vervanging toe. Ik ben nu wel vréselijk benieuwd wat er verder gaat gebeuren met jullie bank-zoektocht!

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Gniffel. Anders heel content van onze bank hoor, geef maar een gil als je meer info wilt. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Ook gniffel. Echt, omwille van de niet-duurzaamheid namen we ons voor niks meer in de ikea te kopen. Soms laat ik mij nog vangen, als ik niks anders vind en dan op de site van ikea wel, maar als je dan naar daar rijdt, dan valt dat zo hard tegen! De kwaliteit is echt zeer erg,oplaag gegaan. Gisteren was ik er weer, voor extra sporen voor onze brio trein, maar echt waar: de koppelingsstukken van de sporen zijn in plastiek. Wie maakt er nu aan houten sporen nog een deel in plastiek? Ik heb ze niet gekocht en het was officieel de laatste keer dat ik een voet in een ikea heb gezet.

    BeantwoordenVerwijderen