Good habits never die.

zondag 6 september 2015


September kwam als een mokerslag en we bekomen uitgeteld van een eerste heftige week. Met veel veranderingen en veel spanning was het hoog tijd om het lopen - mijn perfecte uitlaatklep voor alle energievretende hersenspinsels - weer op te nemen. Good habits never die dacht ik toen ik na een maand of twee eindelijk mijn loopschoenen weer vol goesting aantrok.

Juli en Augustus waren bedroevend geweest qua loopkilometers (14 en 21 kilometer respectievelijk), dus er mag wel weer een tandje worden bijgestoken. Er waren genoeg excuses als te warm (remember die hittegolf begin juli?), te hilly op reis of gewoon ronduit levensgevaarlijk op smalle wegjes zonder stoep of andere uitwijkmogelijkheden, alleen thuis met de kinderen, te veel activiteiten allerhande en soms ook gewoon geen zin. Ik heb het niet echt gemist, dat lopen. Al dat stappen, fietsen en zwemmen van de afgelopen maanden maakt natuurlijk wel veel goed, aan beweging had ik echt niet te kort. Maar kilometers malen, dat kwam er maar niet van.

Nu de kinderen terug naar school zijn heb ik op sommige dagen een stukje van de dag voor mij alleen. Ideaal om er een uurtje tussenuit te knijpen. Opnieuw beginnen na zo'n lange periode is altijd een beetje afzien, maar ik nam me voor om trager te lopen en het hele eind gewoon uit te lopen zonder mij te laten opjagen door tijden of door het tempo van de muziek. Het voelde toch verdraaid goed, en na een kilometer of 7 kwam ik er helemaal door. Dat dat een fijn gevoel is, ik zeg het u.

Ik kocht ook nieuwe schoenen, zomaar op den bots, als stok achter de deur en ging terug naar mijn eerste merk, Saucony, in de hoop dat ze mij weer laten vliegen zoals dat eerste paar deed. Ik hintte begin dit jaar ook naar een nieuwe uitdaging. De meeste van mijn vrienden snapten dat het om een loopafstand ging, hier en daar werd gegokt op een kledingcollectie (ik dacht het niet!). Ik piepte er verder niet meer over, want geen twee maanden later liep ik op mijn dooie eentje op een koude zondagnamiddag de 21 kilometer die ik in mijn hoofd had. Ongepland. Al had ik het thuisfront wel op voorhand laten weten dat het wel eens lang kon duren voor ze mij terugzagen. Die 21 kilometer van toen lijkt eindeloos lang geleden, maar ik werk er me weer naartoe. Het zou fijn zijn als dat voor de jaarwisseling nog eens kon. Als ik weer aan 20-30 kilometer per week zou komen. Als, als, als...

Wat de jaren mij ondertussen wel hebben geleerd is dat het niet meer van nul beginnen is na een zomer aanmodderen. Mijn basisconditie blijft intact, ook na veel te veel ijs en languit luieren in de zon. Wat niet wil zeggen dat mijn lijf niet uitdeint, ik ben ook maar een mens. Ge kunt daar mee lachen, maar het is wel zo. De jaren hebben mij echter ook geleerd dat ik daar niet over hoef te panikeren. Dat ik altijd weer de draad kan oppakken en dat 'teveel' er weer kan aflopen. Dat ik nooit een geweldig strak modellenlijf zal hebben, daar heb ik mij bij neergelegd. Als mijn sporthart (doctor's words, not mine) het maar nog lang trekt, dan ben ik al blij. Het hoeft niet perfect. Het hoeft niet altijd maar sneller, langer, verder, beter. Ik ben al lang blij als er tijd is voor mij. Voor wat ik graag doe.

Go lijf!

12 opmerkingen:

  1. Ik verwonder mij ook over het feit dat ik na mijn bevalling zo vlot weer aan de kilometers geraak die ik bijna een jaar niet meer heb gelopen (ik durfde niet lopen tijdens mijn zwangerschap). Dat die basis er nog is in blijven steken...veel succes met de nieuwe looptochtjes!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zo na de vakantie moet en wil ik de draad ook weer oppakken..... De zin is er nog niet direct maar ik weet dat als ik eenmaal weer begin ik uiteindelijk weer beter in m'n vel zit. Dus dat motiveerd.
    Succes met jouw kilometers!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Had ik jouw motivatie, karakter en sporthart maar! Hopelijk vind ik ook snel terug de goesting om te beginnen lopen (na bijna, ahum, drie jaar stilstand).

    En bij dat modellenlijf kom jij toch dicht in de buurt hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hahaha! *komtevennietmeerbij*
      Maar merci voor het compliment!

      Verwijderen
  4. Ik probeer ook de draad na de vakantie weer op te pikken. Nu ze terug naar school gaan, komt er hier ook wat tijd vrij. Al houd ik het wel bij 2 of 3 keer 5 km per week. Vanaf de moment dat ik opbouw naar 10 km krijg ik steeds last van blessures. Ik vind ook heerlijk om mijn hoofd leeg te kunnen lopen en het gevoel achteraf is handig meegenomen.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Je doet me er aan denken dat ik ook dringend de draad weer moet oppikken: in oktober lopen we 'gezellig' met ons gezin mee aan een urban trail van 8,5 (!) km (what was I thinking??) en ik wil daar toch nie afgaan als ne gieter, hé.. Dus: net op mijn 1ste vrije moment deze week een looptoerke ingepland; merci voor dit extra duwke (en nu nog effectief gaan lopen :) )! Lieve groet, V.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Oh, ik moet ook weer de draad oppikken, om gewoon eens aan die 5 km te geraken ...

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hier begint er ook één weer goesting te krijgen om de loopschoenen weer aan te trekken.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. De inschrijvingen voor Wadi bih gaan dit weekend van start .... schrijf ik je anders alvast in?!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ha! Dat zou nogal wat zijn! *droomtevenweg* Klinkt als een ferme uitdaging, maar wie weet, ooit...

      Verwijderen
  9. Ik vind dat wel straf hoor, dat je zo maar na een paar maanden relatieve rust weer direct 7 km kan. Mijn lijf doet daar niet aan mee, elke onderbreking wordt direct zwaar afgestraft.

    BeantwoordenVerwijderen