En toen was er Caspian

zaterdag 31 oktober 2015


Dat ik een gave heb om bij elke mood de passende muziek te vinden zegt mijn allerbeste vriend, mét passende lyrics als het even kan. Hij kan het weten, want ik hoef maar iets met muziek te zeggen en hij weet precies hoe ik mij voel. En omgekeerd.
It's a foul gift, denk ik soms, want als het om weemoedige of niet zo opbeurende nummers gaat, dan rij ik er mijn eigen gemoed even vlot mee de verdoemenis in.

En toch. Ik ben blij dat muziek mij weer kan raken.
Ik was het precies een aantal jaren kwijt, but it's back in full force.

Een paar maand geleden was ik zo overweldigd toen ik Dawn of Midi hun laatste plaat, Dysnomia, in 1 lange trance zag spelen. Ik hou van platen die een verhaal vertellen. Waar instrumenten met elkaar praten zodat er zelfs geen woorden nodig zijn om te begrijpen waar het om gaat. Die van de eerste tot de laatste noot worden gespeeld, zonder pauzes, als een lange, warme trip. Mijn hart bonkte dan ook gretig mee met de contrabas en ik kon het niet meer loslaten, achteraf. Dawn of Midi had hun stempel gedrukt. En hard ook.

We zijn een klein half jaar verder en ik heb het weer zitten. Heel soms - en in dit geval is dit maar goed ook - bots ik op muziek die mij als een grote klauw bij mijn nekvel grijpt, die mij spartelend en naar adem happend in de lucht laat hangen om vervolgens mijn borstkas open te rijten, mijn maag te bespelen en er tenslotte mijn hart met een rake graai uit te rukken. Dat doet zeer, maar het is zo schoon.
Ge kunt daar heel hard om lachen of eens goed met uw ogen rollen, maar wie muziek kan voelen weet perfect wat ik bedoel. Héél af en toe ben ik zo hard gepakt dat ik mij helemaal in een sfeer kan wentelen. Zo hard dat ik haast verdrink in eindeloze golven van veel te veel gevoel en ik zonder hulp amper nog boven kom.
Als ik zonder hart nog altijd verliefd ben op de hele sfeer van een plaat, dan weet ik dat het goed zit met die nieuwe liefde.

Deze keer ging Caspian met de eer lopen. Van een heel andere orde dan wat ik gewoon ben, maar de eerste tonen van hun Dust & Disquiet gingen nogal wild tekeer in mijn hoofd. Nog geen vijf minuten verder en ik was om. Niet een beetje, maar helemaal. Ik kocht het album en gelijk ook maar kaartjes voor hun concert (in mijn stad en wel volgende week al). Ik kreeg het niet meer van me af geschud, met als gevolg dat ik een hele week dezelfde plaat luisterde en mijn beste vrienden meteen mijn nieuwe liefde in de maag splitste.

Ik liet uiteraard ook wat tranen, want naast rillingen lokte Dust & Disquiet (what's in a name, trouwens?) best wat heftige gevoelens uit. Omdat de hele sfeer zo perfect weergaf hoe ik mij afgelopen week voelde. Onzeker. Fragiel. Met een eivol hoofd dat het werkelijk allemaal even niet meer wist, maar dat door sterke, warme handen werd vastgepakt, waarbij ogen in de mijne keken en zeiden: blijven vechten, jong. Alles komt goed.

Naar Caspian luisteren is een beetje doodgaan en tegelijk weten dat er altijd een morgen is.

Het doet de plaat een beetje oneer aan om hier 1 nummer te posten, want eigenlijk moet je je een heel album lang op grote golven laten meevoeren om het echt te voelen. Maar toch, alle emotroep van vorige week gebundeld in 4 minuten.


*update*
Caspian was everything I thought it would be. And more.
For my own live footage, see here and here.

Caspian

8 opmerkingen:

  1. Ik ga gewoon niet luisteren naar dat ene nummer, en meteen het album op spotify downloaden. Iets zegt me dat ik mij dit niet zal beklagen...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo'n blind vertrouwen in mijn muzikale smaak, zeg. Als dat maar goed komt!

      Verwijderen
  2. Aanhoudend kippenvel, tranen in mijn ogen en een wervelstorm in mijn hoofd en hart. Ik ga helemaal overstag. Dankjewel!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. wat jij hebt met muziek, heb ik met woorden.: gedichten, lyrics, boeken,........dat gaat bij mij door merg en been.....en dan ga ik nu naar spotify, je hebt me benieuwd gemaakt....

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik kan me sinds kort ook weer helemaal laten meevoeren door muziek en dat is zo'n verrijking! Hier was Low de grootste openbaring de afgelopen weken. Ik ga Caspian ook eens een kans geven denk ik :)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dit was echt een verademing.

    Deed me wat denken aan "Explosions In The Sky" (is iets voor jou, denk ik).

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik hoorde dat ook van andere mensen, dus dat staat inderdaad op mijn 'nog te ontdekken' lijstje.

      Verwijderen