November

zondag 29 november 2015


De eerste uren van november spendeerde ik achter de MacBook, nog even kijk wat mijn telefoon allemaal gefilmd had de avond ervoor. Een geweldige Papillon, onder andere. Niet echt bevorderlijk voor een goede nachtrust, zo'n feestjes met mijn beste vrienden.
Op muziekvlak was november zeker memorabel. Ik zag een beklijvende Caspian aan het werk in de Minard. Dat concert zit nog steeds onder mijn vel. Verder ook een zieke - maar niettemin zalige - Richard Hawley gezien in de Arenberg.

Caspian RH

Met 150 loopkilometers verbrak ik mijn maandrecord. +900 kilometer al dit jaar en mezelf een beetje kennende zal dat balen worden als ik de 1000 niet haal. Uiteraard is dat niet het belangrijkste. Ik geniet er weer van. Of het nu alleen is of in gezelschap... op sommige dagen kan ik niet wachten om mijn schoenen aan te trekken. Het gaat weer vlotter. Met dank aan het weer. En aan een agenda die het toelaat om 4 keer per week te ontsnappen. Net als vorig jaar hou ik van wat regen, maar heb ik een hekel aan wind en van dat laatste heb ik wel een stevige portie gehad. Het idee om voor het einde van het jaar een halve marathon te lopen laat ik voorlopig varen. Momenteel loop ik liever 4 keer rond de 10 km, dan 15 of meer. Maar ik ben op weg, ik voel het.

Windier than expected No escape Queen of the double rainbows

Voor de kinderen was november was een maand met heel veel logees. Met een massa verjaardagsfeesten en playdates. Met aftellen naar Sinterklaas en daar ergens tussenin de nodige rust die terugkeerde na dit.

November was een maand met tijd voor boeken, met lange, serieuze gesprekken ook, met verwennerijen voor mezelf. Het was nodig om de kou en het donker te overwinnen. #iemandverlangtalkeihardnaardelente

Hoe was jullie november?

Laatste keer 'Sint'spanning?

woensdag 25 november 2015


Het zal nu wel bijna de laatste keer gaan zijn, denken we. Het derde leerjaar was bij de twee oudsten ook een keerpunt. Er kwamen barsten in het vertrouwen in de Sint. Er kwamen vragen die moeilijker te beantwoorden waren dat deze uit 'Dag Sinterklaas!' Er gingen hoofdjes schuin, ogen werden tot spleetjes geknepen en de twijfel stroomde uit elke porie van die lijfjes. Zou ze nu echt de waarheid vertellen?

Ze speelden het spelletje nog wel mee, om dan, na het feest stoer te verkondigen: 'Ik wist wel dat jullie dat waren, hoor.'

De jongste zit in het tweede en de andere zwijgen als vermoord. Verder dan een stiekeme knipoog gaat het niet. Ze spelen mee. Al is er wel enige bezorgdheid over de toekomst. Want 'wat als F. het wel weet? Krijgen we dan ook nog een cadeautje?'

De traditionele sintverzoeken gaan niet verder dan Lego of Playmobil. De collectie is ondertussen behoorlijk impressionionant en vraagt waarschijnlijk nog 20 jaar stockage in een Shurgard loods om alles te kunnen bijhouden voor het nageslacht.

Fun deed er nog een schepje bovenop en verwende de jongens met een doos Lego Ninjago. Right up their alley, want van mij mochten ze niet wéér een andere reeks beginnen verzamelen. Onze jongens zijn wekelijks uren zoet met hun Lego en de Ninjago blijkt inderdaad meer voor de grote jongen, met allerhande coole verstopplaatsen en mechanismes die zijn ogen laten blinken. Gelukzakken, die twee!

Waar ik wel benieuwd naar ben... hoe lang spelen kinderen eigenlijk?

ninjago4
ninjago3
ninjago5
ninjago6

Barcelona, Praktik Hotel Bakery and other practicalities

vrijdag 13 november 2015


Voor onze vierdaagse Barcelona trip ging het tussen Hotel Brummel en Praktik Bakery. Omdat Brummel wat meer uit de weg lag en ik vreesde toch niet meer te kunnen zwemmen, boekten we een kamer bij Praktik Bakery. De Praktik hotels zijn deel van een keten, maar hebben elk een eigen identiteit. Zoals de naam al aangeeft was op de benedenverdieping een bakkerij. En wat voor een!

Wij hadden een exterior double twin kamer. Straatkant, maar 5 hoog en het straatlawaai viel reuze mee. Een gigantisch breed bed ook. Werkelijk. Verder was de kamer klein (denk: geen zetels of desk), wel een strakke inrichting met veel wit en zwart, een grote tv aan de muur en een mooie grote regendouche.

barca_bakery5
barça_bakery_mom
barca_bakery_room2
barca_bakery_room1

We boekten ontbijt bij de kamer en kregen de meest heerlijke broden voorgeschoteld. Geen tientallen ontbijtgranen, maar een grote variatie aan brood, wat jam, fruit en hartig beleg. Geen overdaad, maar basic heerlijk eten.

barca_bakery1barça_bakery_bread
barca_bakery2
barca_bakery3
barca_bakery4

Voor wie geen grote ontbijter is: ik heb nog geen enkele stad bezocht waar ik zoveel bakkerijen bij elkaar zag. Kleine, charmante bakkerijtjes, maar ook heel wat fris ogende ketens, zoals Pan & Company waar je hartige broodjes en zoete gebakjes à volonté kunt krijgen. Maar eigenlijk: als je de kans hebt moet je in de Baluard Bakery in het hotel gaan eten. De hele dag open en aangezien er altijd volk staat aan te schuiven aan de lange toonbank, duidelijk een topplek voor lekker gebak.

barça_pan1barça_pan2

Praktik Bakery is gelegen in de Carrer de Provença, vlakbij de Passeig de Gràcia met haar topbezienswaardigheden als Casa Milà (op 2 minuten stappen), Casa Battlò, Fundació Antoni Tàpies, en het misschien iets minder bekende Casa Terrades (Les Punxes). De metro (station Diagonal) is om de hoek en van daaruit geraak je in een mum van tijd overal in de stad.

Vliegen deden we met Ryanair. Die zou veruit de goedkoopste moeten zijn. Ik speelde wat met de data en keek van welke luchthaven de prijzen het interessantst waren. Goed om weten is dat uw surfgeschiedenis wissen of - iets drastischer - uw cache leegmaken nuttig kan zijn bij het boeken van allerhande reisgerelateerde dingen. Die websites drijven hun prijzen op, zodat het aanvoelt alsof je snel moet beslissen, want je ziet de prijzen bijna letterlijk de hoogte in gaan.
Weet je niet hoe je je geschiedenis moet wissen? Surfen van op een andere computer is ook een optie.

In Barcelona gebruikten we het openbaar vervoer. Nadat we waren geland op El Prat stapte ik door naar het station wat verderop en kocht daar twee tienbeurtenkaarten (T10 kaarten, rode ticketmachines). Met zo'n kaart kan je voor 1 euro naar de stad rijden met bus 46. Er zijn uiteraard andere manieren om in de stad te geraken. Een taxi, bijvoorbeeld, voor zo'n 25 euro, of de aerobus voor €5,90 pp. De gewone bus werkte voor ons perfect. De bus stopt op Plaça d'Espanya, van waar je de metro induikt en tot aan je hotel spoort. Met onze 10 ritten kwamen we net toe voor die 4 dagen. De laatste dag namen we diezelfde bus 46 (stopt voor Las Arenas, de bullfighting arena turned shopping mall op Plaça d'Espanya) terug naar de luchthaven. Perfect.

Omdat onze plannen voor de volgende dag meestal pas 's avonds concreet werden had ik op voorhand geen kaartjes geboekt. We bezochten Casa Milà en de Sagrada Familia en boekten daarvoor online tickets. Dat is meestal nog nét iets goedkoper en het voorkomt dat je moet queuen (geloof mij, er kan daar stevig gequeued moeten worden). Enig 'nadeel' is dat je een time slot boekt en je je met je virtuele kaartje moet aanmelden binnen dat kwartier of half uur.

Ook interessant is dat sommige musea op zondagnamiddag na 15.00u gratis te bezoeken zijn. Hier vind je een overzicht. Wij pikten er het Picasso Museum uit. Hou er rekening mee dat er zich om 15.00u al een énorm lange wachtrij heeft gevormd. Wij hadden geluk, want een vriendelijke museumdame pikte er alle 'oude mensen' en kleine kinderen uit. Beetje gênant wel, om heel die rij voorbij te steken, maar hé, neem ook uw moeder mee de volgende keer. Ze is goud waard op zo'n momenten.

Nog op de lijst voor de volgende keer:

· wat meer rondhangen in de buurt van Columbus (en bij uitbreiding Port Vell)

barça_colon

· de kabelbaan nemen naar Montjuïc

barça_kabelbaan

· MACBA, want helaas gesloten door een nationale feestdag

MACBA, Barcelona

· bij valavond de stad overschouwden van op de Bunkers del Carmel.

Barcelona #2

dinsdag 10 november 2015


Zoals gezegd had ik niets voorbereid. Er stonden maar 2 dingen op mijn lijst die ik echt wou zien. Het paviljoen van Mies van der Rohe en een van de twee Casa's op de Passeig. Casa Milà bezocht ik al eerder (weliswaar 14 jaar geleden, maar het zat toch nog goed in mijn hoofd), dus mijn voorkeur ging uit naar Casa Batlló, maar het werd toch Milà. Niet getreurd, het was vakantie, so why bother?

Mijn absolute favoriet, waar ik uren zou kunnen rondhangen, is het paviljoen dat Mies van der Rohe als ontvangstruimte liet bouwen voor de wereldtentoonstelling van 1929. Het oorspronkelijke paviljoen werd afgebroken, maar het werd tussen 1983 en 1986 door een groep Spaanse architecten heropgebouwd.

barça_mies6baça_mies9baça_mies7barça_mies8barça_mies3baça_mies10
baça_mies11
barça_mies1

barça_mies14
barça_mies13

Casa Milà bezochten we 's ochtends vroeg toen de wachtrijen nog onbestaande waren en alles nog vlot te bekijken was. Meestal heb ik trouwens geen last van die drukte, want blijkbaar neem ik toch altijd foto's van dingen waar andere mensen geen foto's van nemen. De klassiekers heb ik uiteraard ook, maar die kan je gewoon beter op de website bekijken. De audiogids van Casa Milà is trouwens top!

barça_mila1
Casa Mila
Casa Mila
Casa Mila
Casa Mila
Casa Mila
barça_mila5
barça_mila11
barça_mila10
barça_mila13

Mijn moeder wilde absoluut de Sagrada Familia zien. Ik stond daar eerlijk gezegd niet voor te springen, want 14 jaar geleden was dat werkelijk nog een bouwwerf en ik had er niet bij stilgestaan dat dat zo hard veranderd was. Ik moet daar niet veel woorden aan vuil maken: impressionant! Aanrader! Een audiogids was hier wel aan te raden, want de grote hordes toeristen zorgden ervoor dat niet alle borden met uitleg goed te lezen waren.

barça_sagrada7
barça_sagrada6
barça_sagrada5
barça_sagrada4
barça_sagrada2
barça_sagrada1
barça_sagrada9

Misschien toch maar geen 14 jaar meer wachten voor we nog eens terug gaan.

· Pavilio Mies van der Rohe · Avenida Francesc Ferrer i Guàrdia, 7
· Casa Milà · Provença, 261 - 265
· Casa Battló · Passeig de Gracia, 43
· Sagrada Familia · Carrer de la Marina