Koningin

donderdag 25 februari 2016


Het lijkt misschien alsof ik een abonnement heb op weekends in Oostende, maar eigenlijk was het puur toeval dat we twee weken na elkaar naar de koningin der badsteden afzakten. De vorige keer gingen we met ons vijven, deze keer ging ik alleen.
Op de #boostyourpositivity blogbrunch suggereerde ik een blogloop en Heidi was zo vriendelijk om dat te organiseren. We waren met 8 en het was absoluut voor herhaling vatbaar. Voor foto's moet je hier zijn. Ik trok er na het douchen nog eens alleen op uit. Alleen met mijn fototoestel, that is. Zonder man, zonder kinderen, zonder tijdsdruk whatsoever.
Ik stapte van het zwembad tot de strekdam, dat is niet zo gek ver, maar wel een hele onderneming met zoveel wind. Veel foto's van hetzelfde dus, maar ik wou ze er hier wel per sé in, omdat alleen uitwaaien niet zo vaak gebeurt en daarom alleen al memorabel is.

altar
oostende_9
oostende_11
oostende_12
CHAIR
oostende_10
oostende_14
oostende_7
oostende_4
oostende_5
oostende_3
oostende_15

Say what?

dinsdag 23 februari 2016


Het was vast de zon.
En misschien een overdosis cafeïne.
Dat kan ook.

Maar plots zat ik dus met een stofschaar in mijn handen en knipte ik een nieuwe sweater voor het zieke kindje dat op verplaatsing zijn koorts wegrustte.

Ik deed een extra inspanning.
Duimsgaten. Check.
Voorlopige stiksels om de naden perfect te laten doorlopen. Check.
Een doorgestikte nekrand. Check.

Content, ik.
En de zoon gelukkig ook.

sterrensweater_F0
sterrensweater_F4
sterrensweater_F1









En toen kwam het meisje thuis.
En wou ze uiteraard ook en ik knipte en stikte.
Zoals het een moeder betaamt.
Want we willen natuurlijk geen huilende kindertjes.

sterrensweater_O1
sterrensweater_O4
sterrensweater_O2
sterrensweater_O5

En daarna?
Twee contente kinderen.

En ook.
Twee nieuwe stofbestellingen.

Right.

En zeggen dat ik geen tijd heb.
Natuurlijk niet.
Iets anders doen dan wat je verondersteld wordt te doen is zoooooo aantrekkelijk.

Terug naar Brugge

zondag 21 februari 2016


Wat het bloggen zo geweldig maakt? Met stip op 1: alle mensen die ik in de loop van de jaren heb leren kennen en alle kansen die daaruit voortvloeien. Zomaar, zonder dat ik daar iets speciaals voor doe. Ik ben mijn blog voor mezelf begonnen, als uitlaatklep, maar het ging al snel hard.
De dingen waar ik nu - naast het werk - mee bezig ben zijn allemaal gerelateerd aan deze blog. Opdrachten voor mensen die ik in de loop der jaren leerde kennen, met wie ik samenwerkte voor andere dingen en voor wie ik nu écht, officieel werk. Dat is een heel speciaal gevoel.

Op de eerste #boostyourpositivity blogbrunch leerde ik Kelly kennen. Ze had zilveren schoenen aan en ik was gefascineerd. Na de tweede blogbrunch regelden we een datum en afgelopen weekend gingen we eindelijk samen op stap.

Brugge bleek koud, winderig en nat. Ik liep in mijn eentje een uurtje door de stad waar ik mijn jeugd sleet, maar waar ik - 20 jaar Gent op de teller ondertussen - nooit veel voeling mee bleek te hebben.

Ik deed de klassiekers: Dijver - Halletoren - Markt - Burg - Blinde Ezelstraat - Oude Vismarkt en terug naar de Markt waar Kelly net aankwam.

brugge_9bbrugge_8 brugge_5
brugge_3
brugge_7
brugge_4
brugge_2
brugge_1

We gingen eten bij #food. Een woord: aanrader! Ik at de Fusion & Funk salade en als ik vandaag geen andere plannen had gehad was ik beslist teruggegaan. Wow, zeg! Heel veel keuze voor vegetariërs, en ook opties voor zij die eens insecten willen proberen.

We hadden allebei een kerkbezoek in onze gedachten, dus we voelden elkaar precies wel aan. We stapten naar de Walburgakerk, waar we toch wel even zoet waren met fotograferen.

brugge_walburga_7
brugge_walburga_5 brugge_walburga_3
brugge_walburga_6
brugge_walburga_4 brugge_walburga_8
brugge_walburga_2

Daarna stapten we door richting Magdalenakerk. Geen kerk as you know it, maar de plek van YOT, een 'labo voor levensbeschouwing'. Een kerk met water, een schommel, een kunstige kruisweg, neon en andere artistieke uitspattingen. Daar moest ik gewoon eens naartoe.

brugge_magdalena_8
brugge_magdalena_6
brugge_magdalena_7
brugge_magdalena_5 brugge_magdalena_4
brugge_magdalena_3

Het was ontzettend fijn om met een gelijkgestemde (fotografie)ziel op stap te gaan. Geen vreemde blikken bij vreemde poses (ik durf dat, ja), geen gehaast, alleen maar pret en een grote dosis nieuwsgierigheid om elkaars foto's te zien. Voor herhaling vatbaar: yes!

brugge_magdalena_2

Met z'n vijven uitwaaien in Oostende

maandag 15 februari 2016


'Geen vakantie zonder zee' is een idee dat wij heel hard aanhangen. De zee is niet zo gek veraf, dus uiteindelijk is het altijd wel een haalbaar plan. Tenminste, als deze moeder op een sombere decemberdag niet had beslist dat er deze zomer 25 dagen zon (hopelijk!) op de planning staan, waardoor er hier daar wat in het verlof moet worden gesnoeid en dus stevig moet worden doorgewerkt, terwijl de kroost vrij heeft. Al een geluk dat er grootouders zijn!

fortnapoleon2
fortnapoleon7

Het zag er dus niet goed uit, die zee, maar Visit Oostende nodigde ons op de valreep uit om de tentoonstelling Geluk voor Kinderen in het Fort Napoleon te bezoeken. En aan dat fort, daar hebben wij nu eens hele goeie herinneringen, zie. De zaak was dus snel beklonken.

fortnapoleon4fortnapoleon5fortnapoleon6

De tentoonstelling is gebaseerd op het gelijknamige boek van Leo Bormans en is bedoeld voor kinderen van 6 tot 12. Zij krijgen een boekje met opdrachten die je - al naargelang je humeur - kan uitvoeren. Altijd een beetje afwachten hoe het dubbeltje valt bij de drie, maar we hadden geluk. De tiener kreeg een iPod en de wederhelft ook, informatie die voor beiden was afgestemd op hun leeftijd. Een koptelefoon was niet mis geweest, want het blijft een fort en het galmt een beetje, dus de zoon gaf het ding al snel aan zijn vader en stortte zich op de opdrachten uit het boekje, en nam hierbij zijn broer en zus op sleeptouw. Er restte ons als volwassenen dus een aangenaam uur van rondkuieren in het fort, de wederhelft met de iPod en ik met het fototoestel.

fortnapoleon3 fortnapoleon8

We waren er vroeg, maar na anderhalf uur rondlopen (de tentoonstelling, het dak, de gangen!) begonnen onze magen stevig te knorren. De drie hadden er precies nog niet genoeg van - altijd een goed teken - maar het vooruitzicht van 'op restaurant' te gaan bleek toch wel heel aantrekkelijk. We lunchten in het fort en - manmanman - we konden er niet van over hoe vriendelijk ze daar zijn. Het viel zelfs de kinderen op, die zich gelukkig ook van hun beste kant lieten zien en bijna twee uur lang hun manieren hielden. Naast een vriendelijke bediening was het daar ook ontzettend lekker. De keuken van het fort - ... aaaaah! - die mag er absoluut zijn.

Daarna was het hoog tijd om nog wat uit te waaien. Het weer zat niet mee. Veel wind, een occasionele regenbui, maar het kon ons niet deren. Van aan het fort stapten we het strand op. Er was een nieuwe geul gegraven, waar er uiteraard eerst wat acrobatentoeren moesten in/op/over worden uitgehaald.

Ik mocht ondertussen lustig plaatjes schieten van al die grijs- en blauwtinten.

oostende_feb_17
oostende_feb_16
oostende_feb_18
oostende_feb_19
oostende_feb_21

Daarna stapten we naar het begin van de Oostelijke strekdam. Het idee van tot het einde te wandelen lieten we maar even achterwege. Rukwinden en zotte kinderen zijn misschien niet de beste combinatie. Aan het begin van de strekdam staat de boeg van de HMS Vindictive. Met de HMS Vindictive probeerden de Britten in de nacht van 9 op 10 mei 1918 de Oostendse haven te blokkeren om de Duitse onderzeeboten zo de toegang tot de Noordzee te verhinderen. Het schip werd tot zinken gebracht in de havengeul ter hoogte van het voormalige Oosterstaketsel. En daar staat nu de boeg.

oostende_feb_11
oostende_feb_22
oostende_feb_13
oostende_feb_12
oostende_feb_23
oostende_feb_24
oostende_feb_25
oostende_feb_27 oostende_feb_26
oostende_feb_28
oostende_feb_9
oostende_feb_8
oostende_feb_5

Van daar wandelden we naar het veer dat de ooster- en de westeroever met elkaar verbindt. Ideaal om snel nog eens de Rock Strangers van Arne Quinze mee te pikken.

oostende_feb_6
oostende_feb_30
oostende_feb_4
oostende_feb_2
oostende_feb_32

Deze kant van Oostende is mijn favoriete kant. Ik hou van de ruwheid van de haven, van vergane glorie, van de verhalen achter al dat materiaal (die ik helaas niet ken). Het is ook een fijne plek voor kinderen, want er is veel te zien en de veerboot brengt je in no time naar 'de stad'. En weer terug.

De tentoonstelling 'Geluk voor kinderen' loopt nog tot en met zondag 10 april.