Walking the South West Coast Path, praktische info, round-up en nieuwe plannen

dinsdag 24 januari 2017


En zo was ik weer thuis.

Bemodderd.
Met een kleine schrik voor koeien.
Fysiek moe.
Maar mentaal opgeladen en ontzettend gelukkig.

Alternatives? Zero. cows, cows, way too many cows On Chesil Beach


Voor wie het interesseert, nog wat praktische info:

· Ik boekte een trein via Eurotunnel. Die brengt je in nog geen half uur van Calais naar Folkestone. Het is een geweldig systeem met nummerplaatherkenning, waardoor je snel kan inchecken en - als je heel erg vroeg bent - vaak ook de keuze krijgt om een andere trein te nemen.
· Logeerplaatsen vond ik via AirBnB. De criteria waren deze keer: private room + private parking space + WiFi en uiteraard ook niet mijlenver van het South West Coast Path. Ik koos bewust voor verscheidenheid. Een gepensioneerde leerkracht kunstgeschiedenis, een koppel met kinderen en een homokoppel. Elke avond andere, boeiende gesprekken. Een aanrader!
· Net zoals in Wales redde ik het opnieuw zonder OS map. Om de trajecten uit te stippelen baseerde ik me op de handige wandelingen die ik via de website van South West Coast Path vond.
· De kaart die ik via maps.me had gedownload was menig keer een geruststelling, vooral als het donker werd en het een beetje zoeken was naar de juiste richting. De app geeft precies aan waar je bent, duidt met een pijl je looprichting aan en wijst zelfs dìe hoek van de wei aan waar het poortje zit, dus gedetailleerd: check!
In maps.me kan je ook je huidige locatie aanduiden op de kaart. Héél interessant als je je auto ergens in the middle of nowhere parkeert. Zo wandel je vlot en zonder piekeren terug.
· een zware powerbank was een goede investering. Het nadeel van maps.me is dat het batterij vreet. Een powerbank komt op dagwandelingen dus goed van pas.
· Ik had op voorhand wat schrik voor de kou, maar dat bleek onnodig. Op sommige dagen droeg ik 4 lagen kledij + een jas en was dat maar net goed, op andere dagen redde ik het met 2 lagen en een jas. Altijd, altijd, altijd een muts en handschoenen en - dat weet ik nu - scheelt een pak om niet af te koelen. Niet geweldig fashionable, maar wél enorm aan te raden.
· Volgende keer neem ik wandelstokken mee. Dat was het enige dat ik echt miste. Op een kleiondergrond verliezen je schoenen snel grip en ik ben menig keer - gelukkig zacht - in aanraking gekomen met de - natte, jup - ondergrond.
· Die wandelschoenen bleken trouwens toppers. Ik heb dat jarenlang verfoeid (wegens gewoon spuuglelijk), maar deze hebben mijn voeten 75 kilometer lang droog gehouden, ook al stond ik enkeldiep in (zee)water, modder, of cow dung (I kid you not).
· Nog uitrusting: deze Forclaz touch onderhandschoenen die je niet hoeft uit te trekken als je je telefoon wil bedienen. Topgerief en werkt in tegenstelling tot mijn gewone handschoenen perfect! Onmisbaar als je je telefoon als kaart gebruikt en ook fijn als je onderuit gaat of je je een weg door braamstruiken moet banen...
· Ook dit wollen truitje - toptip van Annelyse, zoveel maanden terug - was een gemak. Even uitwaaien 's avonds en de geur was er inderdaad uit.
· Public Footpaths zijn een geweldige uitvinding en loodsen je achter woonwijken en door weiden recht naar je doel zonder dat je op straat moet wandelen (waar er vaak geen stoep is). Niet voor wie blokkeert bij het idee dat je misschien wel een horde koeien achter je aan krijgt.
· Vergeet de juiste stekker niet! Ik had er twee om mijn telefoon, MacBook, fototoestel en powerbank aan op te laden. In de auto heb ik ook een stekker om mijn telefoon aan op te laden, handig als je je telefoon als navigatiesysteem gebruikt.
· Voorzie voldoende kleingeld om parkeermeters te voeden. Op 'toeristische' plekken als Durdle Door, Lulworth Cove, Chesil Beach, Portland Bill en wellicht nog vele andere moet je betalen. Hier vond ik heel wat info en natuurlijk is TripAdvisor ook een geweldige bron van praktische informatie.


Wat sleepte ik allemaal mee?

Geen rugzak voor mij, wel een Freitag messenger die je om je middel kan vastmaken, waardoor het gewicht niet op mijn schouders rust. Ik gebruik die al jaren en ik ben er nog elke dag (en zeker bij lange wandelingen én op de fiets) ongelofelijk blij mee. Ik kan de tas ook met een ruk van mijn rug naar mijn buik trekken, wat handig is om te wisselen van toestel of van lens. Want ja, de Freitag zat vooral vol met fotomateriaal, de powerbank, en dan nog water, proviand om de dag door te komen en een hoofdlamp, mocht ik onverwachts toch in het donker mijn weg moeten zoeken. Verder was ik niet zo geweldig geëquipeerd, maar met een beetje gezond verstand kom je ook al een heel eind.


Hoe vind je al die plaatsen?

Ik kreeg een paar keer de vraag hoe ik al die plekken toch steeds weer vind. Wel, ik mix mijn liefde voor zee/water met mijn even al grote liefde voor de UK en vertrek meestal van iets wat ik op Instagram heb gezien of las in een tijdschrift of online. Dan kijk ik wat er in de buurt te vinden is. Websites als Visit Dorset zijn ideaal om van te vertrekken. Voor het wandelen baseerde ik mij volledig op de voorgestelde wandelingen van deze website en paste die dan aan volgens mijn eigen routeplanning. Wil je effectief dingen bezoeken, dan zijn de sites van The National Trust of English Heritage een goed vertrekpunt.
Voor de zwemmers onder ons: ook altijd eens Wild Swimming checken!


IMG_6318 Old Harry Rocks to Acton IMG_6816


Is dat niet eenzaam?

Dat alleen zijn, dat was onvoorstelbaar geweldig. Niet dat reizen met mijn gezin niet geweldig is, maar het is anders. Als je - zoals ik - volop wil fotograferen is het fijn om met niemand rekening te moeten houden. He who knows me best zei daarover: 'jij zou daar eigenlijk je beroep van moeten kunnen maken' en hij heeft gelijk. Nooit voel ik me vrijer en gelukkiger dan wanneer ik er in mijn eentje op uit kan om foto's te maken.

Alleen op pad zijn heeft ook het voordeel dat je sneller aangesproken wordt door andere wandelaars. Als koppel blijf je toch meer onder elkaar. Zelf vond ik het ook gemakkelijker om andere mensen aan te spreken en ik vond het eigenlijk best fijn om bij de mensen thuis een hele avond in de woonkamer te zitten, te babbelen over mijn plannen en te luisteren naar hun tips.


En wat met het weer?

Toegegeven, ik had op voorhand gehoopt wat meer sunsets te zien. Op 1 dag na, niets daarvan! Heel veel wolken, zo goed als elke dag regen (motregen meestal) en een strakke wind, dat is wat ik kreeg. Klagen doe ik zeker niet. De wolkenluchten waren fotogeniek, de regen hield nog meer mensen binnen en de wind... tja, dat was nu eenmaal zo. Ik kreeg geen stortregens over mij heen en dat was al heel wat. Bovendien was het ook rond de 10°C, waardoor mijn grootste schrik - de kou - al meteen geen punt was. Als ik dan toch buiten ben, dan heb ik liever een beetje motregen dan vriestemperaturen. En al die sombere foto's... oh, wat ik hou ik daar toch van.

En ook: ik was buiten, ik was vrij, ik had vakantie in het land waar ik me het meest thuis voel. Wat had ik te klagen over een beetje regen? Als ik zon had gewild, dan was ik beter naar een zuiders eiland gevlogen. Toch?


Komt er een vervolg?

Ja! Binnenkort!
Voor al uw tips in verband met bergwandelingen maken op je eentje of kamperen bij 0 graden, een adres! En hou u vooral niet in. Ik ben geen ervaren kampeerder. Dus, wat heb ik nodig om niet aan de grond vast te vriezen? Hoe hou ik me warm, 's nachts? Ga ik me dat gigantisch beklagen of zijn er onder jullie nog die hun hand niet omdraaien voor wat frisse nachten?
Wie contacten heeft in de Highlands of op Skye, laat het me weten. It's a long shot, but you never know.


Rest mij dan alleen nog ferm veel mensen te bedanken.

· mijn wederhelft, in eerste plaats, omdat ik zomaar de boel de boel mag laten en hij ondertussen ons huishouden runt.
· mijn schoonmoeder, voor het bijspringen.
· de mensen bij wie ik logeerde, voor de warme ontvangst en de inspirerende gesprekken.
· Walkie Talkie, voor het regelen van de Decathlon gear waar ik verdraaid content van was. Niet koud, geen natte voeten, nét wat ik wou. Dikke merci!


De volledige trip kan je hier meebeleven:

· Dag 1: The isle of Portland
· Dag 2: The stunning beauty of Durdle Door
· Dag 3: Tyneham, Chapman's Pool en heel veel koeien
· Dag 4: Van Dancing Ledge tot Old Harry Rocks
· Dag 5: Dungeness

4 opmerkingen:

  1. Fantastisch! Ik heb zo eens de Hollandse kust op m'n eentje gedaan, met rugzak en wandelstokken als enige gezelschap, en inderdaad: nooit zoveel interessante babbels gedaan als toen!

    Voor alle vragen en veel tips: meteen gaan kijken op de website van Hiking Advisor! Daar vind je veel uitleg over materiaal, tochten, workshops en dergelijke van mensen die écht weten wat ze doen! In de facebookgroep wordt ook veel informatie uitgewisseld.
    Je zal daar bijvoorbeeld lezen dat de combinatie van je slaapmatje en slaapzak cruciaal is om warm te blijven 's nachts. En dat het erg belangrijk is overweg te kunnen met kaart en kompas. Voor trekken in de bergen: op de hoogte zijn van het weer en wat te doen bij plots opkomend onweer bijvoorbeeld, en weten wat te doen in noodgevallen. En dat niet zomaar op je eentje zonder enige ervaring eender waar gaan doen :-) Ik heb het dan over hooggebergte natuurlijk. De West Highland Way bijvoorbeeld is een makkie en zeer druk bewandeld.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik vind dat super stoer van u.
    Benieuwd naar uw volgende plannen. Kamperen bij 0°C meent ge dat? Ik kan u in elk geval zeggen dat je best niet vertrouwd op wat de slaapzak zegt van comforttemperatuur. Best een comforttemperatuur nemen die lager ligt dan wat je verwacht. En een liner voor in de slaapzak.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Idd. Wij hebben zeeer warme slaapzakken en dat heb je echt nodig. Doe die comforttemperatuur maar wat lager dan je nodig hebt. Kledij in je slaapzak bewaren zodat die warm is om 's morgens aan te trekken. Verder waren we eerder luxekampeerders dus geen echte trekkers.
      Op bergwandelingen toch altijd een klein survivalkitje meedoen met een opinel, vuurmaker en warmtedeken.
      Uurwerk dat de hoogte meet is handig voor de oriëntatie (maar als je met gps werkt niet echt nodig) Ik ben nogal fan van een echte kaart 😉. Veel hangt af hoe bereikbaar het gebied is waar je gaat wandelen.
      Probeer ook altijd iemand op de hoogte te brengen van de route die je die dag doet....
      Als je nog wat wil weten, shoot!

      Verwijderen
  3. Oh Lies, wat hunker ik ook naar zo'n 'alleen-op-reis' avontuur! En wat knap van jou en je man dat je die kans kreeg en greep!
    Ik heb geen idee wat de temperaturen zijn in de bergen die je deze winter wil gaan verkennen, maar ikzelf woon op 1000m hoogte, en ik weet dat hoe hoger je gaat hoe kouder het wordt. Voeg daar nog een beetje wind en vochtigheid aan toe en je weet het wel! Op mijn eentje een berg op gaan zou ik niet zo snel doen, tenzij het een druk bezochte tocht is. Want een ongeluk is snel gebeurd en het gsm-bereik niet altijd werkend. Zeker in de koude loop je grotere risico's dan enkel 'een verstuikte enkel' hebben. Informeer je ook of er gieren zitten in de streek. Bij ons worden mensen soms niet teruggevonden na een val bijvoorbeeld... Ik weet dat ik hier geen vrolijke info verschaf, maar voor de Alpen is dit wel heel belangrijk en nuttig om te weten. Over de West Highland Way kan ik dus niets zeggen. Ik wil je ook niet bang maken :-) Informeer je goed zou ik zeggen! Veel plezier met de voorbereidingen! En, met het nagenieten van bovenstaande reis :-)

    BeantwoordenVerwijderen