Erop uit: Leffrinckoucke

maandag 6 februari 2017


Het wordt een beetje een traditie om na alle getafel van Kerst de frisse buitenlucht op te zoeken. Vorig jaar reden we naar Nieuwvliet, deze keer kozen we op boxing day voor het andere uiteinde van de Belgische kust: Leffrinckoucke.

Waarom zover rijden vraagt u zich misschien af? Wat valt daar nu te beleven? Wel, u weet onderhand wel dat deze moeder graag het aangename aan het nuttige koppelt. Een beetje natuur, een beetje cultuur, een beetje fotograferen (ik), een beetje energie kwijtraken (zij).

De Batterie de Zuydcoote passeerde ooit in mijn Flickr feed en stond sinds die dag redelijk bovenaan in mijn imaginaire lijstje 'te bezoeken plekken' dat met de maand grotere dimensies lijkt aan te nemen.

Zo af en toe slaag ik er ook in om effectief iets af te vinken.

Ik kon al niet klagen in 2016, met Etretat, Rotterdam, Biarritz, New York en de topmaand december, met Durdle Door en al die geweldige plekken daarrond. Nu dus Leffrinckoucke.

Gelukkig neemt het verzet stilaan ook af als we aankondigen dat we een dag 'gaan wandelen'. Ze weten zo onderhand wel dat ik hen geen uren langs een rechte baan ga slepen en dat er altijd wel iets te zien of te beleven valt.


Dat ik meer op mijn blote knieën moet voor zoveel bereidwilligheid bij mijn huisgenoten, dat denk ik soms. Je zal maar een moeder hebben die je liefst in de winter in de bijtende kou over een strand sleept.

DSC_0080
DSC_0265

Het was kerstvakantie.
Zonnig, maar koud.
Niet ijskoud, maar wel met een snijdende wind.

Sommige kindjes die geen wanten willen dragen gaan daar dan een beetje over zeuren.
Sommige kindjes zijn dan als hondjes die worden uitgelaten.
Sommige kindjes willen over alles discussiëren.
Over kunst, bijvoorbeeld, of over geschiedenis.
Blijkbaar horen ouders ook echt alles te weten.
Sommige kindjes denken vooral aan warme chocolademelk.
En dat is ook goed.

DSC_0076 DSC_0046
DSC_0065

Over die geschiedenis wist ik gelukkig wel wat, voorbereid en al *kuch*. De bunkers zijn geen Duitse bunkers, maar werden door de Fransen gebouwd op het einde van de 19e eeuw. Beter dan Wikipedia kan ik het niet zeggen: "Na het einde van de rampzalige Frans-Duitse Oorlog van 1870-1871 werd besloten een serie versterkingen langs de hele Franse grens aan te leggen. De Franse generaal Séré de Rivières zorgde voor het hoofdontwerp en tussen 1875 en 1885 werden 196 forten, 58 kleine werken en 278 batterijen gebouwd. De Batterij van Zuydcoote ligt het meest westelijk en had tot doel een belangrijke vaarroute van en naar de havenstad Duinkerke te beschermen. In zee liggen veel zandbanken evenwijdig aan de kust en schepen moesten enige tijd langs de kust varen om de haven te bereiken."

DSC_0997
DSC_0395
DSC_0396
DSC_0406
DSC_0415

De meeste bunkers zijn stevig gehavend, maar ook kunstig bewerkt. Toegegeven, de een al kunstiger dan de ander, maar over smaak valt niet te discussiëren. Wij weten graffiti wel te appreciëren.

DSC_0392 DSC_0413

Ook al moet je wat voorzichtig zijn, ze zijn heel uitnodigend voor kinderen die graag klimmen en klauteren.

DSC_0042
DSC_0116
DSC_0112
DSC_0240 DSC_0173
Jump • Leffrinckoucke

Meer richting Duinkerke vind je een bunker die volledig bekleed is met stukken spiegels. Het is het werk van Anonyme die ons met zijn project Réfléchir wil laten nadenken. De gedachtengang erachter kan je hier lezen.

DSC_0379
DSC_0370
DSC_0358 DSC_0352
DSC_0308 DSC_0278
DSC_0353

Praktisch:

Wij parkeerden aan de Chemin du Fort. Er is een grote parkeerplaats voorzien. Van daar loopt een wandelpad (Chemin de la Batterie) door de duinen die je rechtstreeks naar de Batterie de Zuydcoote brengt.

Tip:

Wil je deze uitstap graag combineren met iets anders, dan staat dit ook nog op ons lijstje:

· Le Blockhouse in Eperleques: gaat pas terug open in maart en is dan enkel open op zondag.
· Musée Dunkerque 1940: is tot midden 2017 gesloten.
· Le réserve naturelle du platter d'oye

5 opmerkingen:

  1. Allee vooruit, ik zwier het bij op mijn lijstje.
    (En schone foto's weer, Lies.)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wauw! Prachtige foto's alweer.
    Ik kan, als volwassene, ook al aan mijn warme chocomelk beginnen te denken tijdens een wandeling in snijdende kou, hoor. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. oh jong, wat houd ik van je foto's... <3

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Graffiti is niet zo mijn ding, maar die spiegelbunker keihard wel! Ik ben ook een winterzeefan aan het worden (en een zomerzeefan, maar dat was ik al). Volgens mij zitten uw foto's daar voor iets tussen.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Sorry voor je grondig opzoekingswerk ;-) maar die bunkers zijn wel degelijk gebouwd door de Duitsers tijdens WO II als onderdeel van de Atlantikwall. Enkel de bakstenen delen zijn nog resten van de Batterij van Zuydcoote.

    Maar los daarvan: machtige plek, mooie foto's!

    BeantwoordenVerwijderen