We shall not forget. De grote oorlog met kinderen (2)

maandag 7 augustus 2017


Vorige week vertelde ik dat we Tyne Cot niet bezochten, hoewel we er letterlijk langs reden. In maart namen we uitgebreid de tijd om er rond te lopen. Het was enorm lang lang geleden (als je de korte stops op de terugweg van het noorden van Frankrijk niet meerekent, de Last Post moét je gewoon om de zoveel tijd eens horen), maar we hadden een goede reden. Een vriend van ons stelde tentoon in het CC van Ieper en dat combineerden we met een bezoek aan het Memorial Museum Passchendaele (dat voor ons gewoon 'het museum in Zonnebeke' is) en Tyne Cot.

Tyne Cot

Toegegeven: vooraf had ik wat mijn bedenkingen bij het museum. Ik kende enkel het In Flanders Fields museum, dat heel interactief is, maar voor (jongere) kinderen (toen wij het gezochten waren ze 10, 8 en 5) misschien wat te hoog gegrepen. Ondertussen zijn we 4 jaar verder, en hebben ze in het herdenkingsjaar 2014 op school heel wat meegekregen. Ze kunnen ook wat meer verwerken, dus het kon alle kanten op.

Zonnebeke begon als een gewone tentoonstelling, maar om de een of andere reden pakte het ons allemaal. Het is misschien minder high tech en fancy dan de buur in Ieper, maar het is bevattelijk met voorwerpen om aan te voelen en te ruiken, met helmen die je kan passen, heel veel gewone gebruiksvoorwerpen (die bij mij precies altijd een gevoelige snaar raken), met paspoorten en woordenboeken met geweldige (en eigenlijk best wel grappige) transcripties van Engelse zinnen. Er zijn in scene gezette taferelen, video's en een donkere gangen die het leven in de loopgraven weergeven. Uiteraard zijn er ook volop oorlogsmemorabilia, dat spreekt voor zich. Er is een knappe wand met obussen en ander oorlogstuig, er zijn tanks en schaalmodellen van vliegtuigen... We spendeerden er aardig wat tijd en niemand vond het nodig om op een drafje alles af te handelen en als eerste de uitgang te bereiken. Dat valt hier absoluut te classificeren als 'een geslaagd bezoek'. Na het donker stonden we eindelijk terug in het daglicht. In de tuin liggen ook loopgraven die we wel op een drafje doorliepen, want het regende gestaag en u raadt het al... modder à volonté.

DSCF2238
DSCF2250 DSCF2261
DSCF2283 DSCF2326
DSCF2332 DSCF2313
DSCF2305
DSCF2322 DSCF2361
DSCF2333 DSCF2246

Nadat we de hongerigen hadden gespijsd met wat de bakker zo laat op zondag nog ter beschikking had reden we nog snel even tot Tyne Cot.
Het bezoekerscentrum sloegen we over, als zou ik er eigenlijk graag nog eens binnengaan. Misschien de volgende keer, als er geen bussen op de parking staan.

Tyne Cot visitor centre
DSCF2408 DSCF2421
DSCF2389
DSCF2385
DSCF2377

5 opmerkingen:

  1. Oh wauw, van dat museum hoorde ik nog nooit. Eén voor op mijn lijstje.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik was er zondag nog, in de Westhoek. We bezochten enkel Ieper (kort) omdat ik met twee zombies van tienerdochters na een weekend Dranouter Festival niet veel meer aandurfde die dag. De Menenpoort alleen al werkte zodanig op ons gemoed... Misschien gaan we snel nog eens terug want het is allemaal alweer veel te lang geleden hier, de kinderen waren toen nog zo klein dat er nauwelijks iets van bleef hangen merkte ik.
    Mooie foto's weer, Lies.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik hoor zo'n 3 à 4 keer er week de Last Post blazen als ik aan het werk ben en telkens blijf ik nog eventjes meeluisteren. Blijft beklijvend. In Zonnebeke doen ze binnenkort een dug-out open voor publiek (tijdelijk), tijdig inschrijven voor een bezoek is aangeraden!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik denk dat we hen voorlopig even genoeg Grote Oorlog hebben binnengelepeld. In Wales zagen we ook hier en daar musea/herdenkingsmonumenten voor de Royal Welch Fusiliers, maar je mag het altijd laten weten als er kindvriendelijke activiteiten te beleven zijn.

      Verwijderen